Δύο διαφορετικές στρατηγικές για τη θέση της Νέας Αριστεράς στο σημερινό (ή και αυριανό) πολιτικό σκηνικό -με το κεφάλαιο των συμμαχιών να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο- έχουν αρχίσει να ξεδιπλώνονται εν όψει της Κεντρικής Επιτροπής που θα γίνει τον επόμενο μήνα και, κυρίως, του συνεδρίου (ακόμη δεν είναι σαφές αν θα γίνει τον Δεκέμβριο ή από το νέο έτος).
Στη μία από τις δύο στρατηγικές, λέξη-κλειδί είναι το «χωρίς αποκλεισμούς» (συμμαχίες εννοείται), πάντως βάσει προγραμματικής σύγκλισης. Στην άλλη, το βλέμμα είναι στ’ αριστερά της Νέας Αριστεράς. Δύο στρατηγικές που αναμένεται να αποτυπωθούν στα κείμενα του προέδρου Αλέξη Χαρίτση (που πρεσβεύει την πρώτη άποψη) και του γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη (υπέρ της δεύτερης), στο Πολιτικό Γραφείο που θα συνεδριάσει στο τέλος της εβδομάδας εκτός απροόπτου.
Πρόεδρος και γραμματέας είχαν όμως την ευκαιρία να στείλουν τα πρώτα μηνύματα χθες. Υπαινικτικά από τον Αλ. Χαρίτση, ευθέως από τον Γ. Σακελλαρίδη.
Τα 2/3
Στο κυριακάτικο μήνυμά του «για την εβδομάδα που πέρασε», ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς παίρνοντας αφορμή από τη διαπίστωση του χώρου ότι «η Δεξιά διαβρώνει τη Δημοκρατία μας. Μειώνει τον ζωτικό της χώρο. Περιστέλλει τις δημοκρατικές ελευθερίες. Φοβάται τον λαό», κάνει ένα βήμα πιο πέρα θέτοντας το «απλό», όπως το χαρακτηρίζει, ερώτημα: «Θέλουμε αυτό να είναι η νέα κανονικότητα ή όχι;».
Και απαντά: «Αν η Αριστερά πιστεύει ότι ο ρόλος της είναι απλώς να διαμαρτύρεται απέναντι στον αυταρχισμό, έχει χάσει. Γιατί την ατζέντα της συζήτησης την επιβάλλει η Δεξιά. Αν η Αριστερά πιστεύει στη δυνατότητα της αλλαγής, έχει υποχρέωση να αναλάβει την ευθύνη να πει καθαρά: επιδιώκουμε την πολιτική αλλαγή, θέλουμε μια κυβέρνηση που διευρύνει τα όρια της Δημοκρατίας».
Στο ίδιο σημείωμα, σε επόμενο σημείο, εδώ με αφορμή την έρευνα της Eurostat σύμφωνα με την οποία «το 66,8% των Ελλήνων πολιτών απάντησαν ότι αισθάνονται φτωχοί», συμπεραίνει: «Αυτή είναι η Ελλάδα των 2/3. Δύο στους τρεις δεν τα βγάζουν πέρα. Και ένας στους 3 ζει άνετα. Σε βάρος συχνά των υπόλοιπων».
Σύμφωνα με τον Αλ. Χαρίτση, «είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι το παιχνίδι δεν παίζεται στο πολιτικό κέντρο. Ούτε σε μια Αριστερά που εξαντλείται σε ταυτοτικές αναφορές. Το παιχνίδι παίζεται στο να βρουν πολιτική έκφραση τα 2/3. Με βάση τα υλικά τους, τα ταξικά τους, συμφέροντα. Για να μπορούν να απαντούν ότι η δουλειά τούς φτάνει για να ζήσουν με αξιοπρέπεια».
Αξιοπιστία
Μία ημέρα πριν, το Σάββατο, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης μιλούσε στην «Εποχή» για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το κόμμα τους: αφού σημείωνε την «πολύ καλή» κοινοβουλευτική παρουσία, έμπαινε στο πυρήνα του θέματος σημειώνοντας: «Το πρόβλημα είναι ο νεφελώδης στρατηγικός προσανατολισμός της Νέας Αριστεράς. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι κρίσιμο να απασχολήσει το κόμμα μας η στρατηγική κατεύθυνση και η διαμόρφωση πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών. Αλλωστε μπαίνει εμφατικά και από μέλη της Νέας Αριστεράς. Αυτό είναι κοινός τόπος στη Νέα Αριστερά, συμφωνούμε όλοι».
Χωρίς να αρνείται πάντως τη σημασία τού «να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπό το βάρος μιας πίεσης από τα αριστερά», ο γραμματέας διατυπώνει διεξοδικά τη θέση του για τις συμμαχίες: «Δεν θεωρώ ότι η συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την οποιαδήποτε δυναμική για να διαμορφώσει τους όρους για “να ρίξει τον Μητσοτάκη”, αν αυτό είναι το ερώτημα. Ούτε η αναπαλαίωση φορεμένων λύσεων που απέτυχαν θα ευοδωθεί τώρα. Το αντίθετο. Μεγαλύτερη απαξίωση και μεγαλύτερη κρίση αξιοπιστίας για την Αριστερά θα προκύψει και τότε θα είναι που θα στρωθεί το χαλί για την Ακροδεξιά».
Σε ερώτημα ειδικότερα για τον Αλέξη Τσίπρα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης υποστηρίζει για τον πρώην πρωθυπουργό ότι «σε διαφορετικές παρεμβάσεις έχει περιγράψει ένα αντιθετικό προφίλ και αυτό είναι χειρότερο ακόμη από το “καθόλου πρόγραμμα ή θέσεις”. Η ομιλία του Α. Τσίπρα στο συνέδριο του Economist στη Θεσσαλονίκη ήταν μια ομιλία που σαφώς κοιτούσε προς το Κέντρο του πολιτικού συστήματος, ενώ η συνέντευξή του στην “Εφ.Συν.” την “έβγαινε” από αντι-συστημικά στην καλύτερη ανάγνωση, μέχρι αντι-πολιτικά στη χειρότερη».
Και συμπληρώνει: «Το “μία έτσι, μία αλλιώς” στο ιδεολογικοπολιτικό στίγμα ήταν και αυτό που πλήρωσε πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο χρονικό διάστημα και έφτασε σήμερα όλη η Αριστερά σε αυτή την κρίση. Πολλές φορές όλοι λέμε για κρίση αξιοπιστίας, ε, αυτή είναι η κρίση αξιοπιστίας!». Κλείνοντας, ο Γ. Σακελλαρίδης δηλώνει πως του κάνει εντύπωση «η βιασύνη π.χ. του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώσει συμμετοχή σε ένα πολιτικό project που δεν έχει ανακοινωθεί».
Μας αφορούν
Την ίδια ώρα, «Η Αυγή της Κυριακής» συνεχίζοντας τα ανοίγματα προς κορυφαία στελέχη της Νέας Αριστεράς, χθες είχε συνέντευξη της Εφης Αχτσιόγλου. Σε αυτήν, η βουλεύτρια διαπιστώνει ότι η αριστερή προοδευτική αντιπολίτευση «ταλαιπωρείται από εσωστρέφεια, αντιπαραθέσεις γύρω από το παρελθόν, φοβικές αντιλήψεις που επιτείνουν τον κατακερματισμό».
Και, μετά στις προτάσεις, «χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ. Οχι παράταση της ακινησίας. Ενα σοκ συσπείρωσης, μαχητικού στίγματος, υπέρβασης ανταγωνισμών, προγραμματικής αυτοπεποίθησης. Τέτοιο που να στείλει το σήμα στους πολίτες ότι μπορεί να υπάρξει σήμερα πραγματική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά». Εξάλλου, προσθέτει, «το νόημα δεν είναι τι ποσοστό θα καταγράψει κάθε κόμμα του ευρύτερου χώρου. Αν θα είναι 3% ή 5% ή 8%. Αυτά ελάχιστη σημασία έχουν. Το ζήτημα είναι να αμφισβητηθεί η κυριαρχία της Δεξιάς».
Σε ερώτημα, τέλος, για τον Αλέξη Τσίπρα, η Εφη Αχτσιόγλου απαντά ως εξής: «Η υπόθεση της συγκρότησης μιας εναλλακτικής προς τη Δεξιά αποτελεί για όλους μας πρόκληση και καθήκον. Δύο είναι, κατά τη γνώμη μου, οι κρίσιμοι άξονες στη βάση των οποίων θα κριθούν κάθε πολιτικός σχηματισμός, τωρινός ή μελλοντικός, αλλά και κάθε πολιτική πρωτοβουλία. Πρώτον, να λειτουργεί στην κατεύθυνση της συσπείρωσης δυνάμεων. Δεύτερον, να τοποθετείται προγραμματικά πλήρως αντιπαραθετικά στη Δεξιά, όχι μόνο στο επίπεδο των επιμέρους προτάσεων, αλλά και της πολιτικής στρατηγικής. Στον βαθμό που οι πρωτοβουλίες του κ. Τσίπρα κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση, δεν μπορούν παρά να μας αφορούν».
