Ο θάνατος της επιχειρηματικής «μαρίδας», με αυτόν τον τίτλο ο Πάνος Κοσμάς παρουσίασε (3 Οκτ. 2025) το ασφυκτικό πλαίσιο που στραγγαλίζει μικρές επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους, ενόσω οι εμπνευστές των μέτρων ασφυξίας στην και περί την κυβέρνηση δεν κρύβουν την των αυτών ικανοποίηση.
Εστιάζοντας στην εστίαση, περιφερειακά στην Αττική και στην περιφέρεια της χώρας, πρέπει να επισημανθεί πως η σύνδεση αριθμού εργαζομένων με το τεκμαρτό εισόδημα του μαγαζάτορα ωθεί σε απολύσεις, μείωση προσωπικού, περιορισμό ωρών λειτουργίας ή και κλείσιμο. Αυτό επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία της πόλης, την καθαριότητα, την ασφάλεια, τον περίπατο.
Σε χώρες όπως το Ην. Βασίλειο ή η Σουηδία αναζητούνται τρόποι ζωντανέματος, τόνωσης της απογευματινής-βραδινής λειτουργίας επιχειρήσεων, ακριβώς για την ασφαλέστερη διαμονή και διακίνηση των πολιτών (evening economy).
Εδώ κάποιοι φλερτάρουν με τη νέκρωση, τον μαρασμό των τοπικών αγορών, αυτών που άντεξαν και πλέον με διοικητικά μέτρα επιχειρείται ο θάνατός τους προς διευκόλυνση των μεγάλων προτιμητέων εντολοδόχων.
Να θυμίσουμε πως ένα πρόστιμο δέκα χιλιάδων ευρώ τον ελαχιστο-μικρό «επιχειρηματία» τον σβήνει, ενώ στον μεγάλο ο έλεγχος θα φτάσει υπό αρμόδιες εντολές. Η αναλογικότητα, σύμφωνα με την οικονομική κατάσταση του παραβάτη, τίθεται συχνά για τα τροχαία, πρέπει όμως να απασχολήσει για περισσότερες περιπτώσεις.
Επειδή όμως κομπορρημονούν οι ψηφιοαπορροφητές, γιατί δεν αθροίζουν παραβατικές συμπεριφορές, π.χ. οφειλές μεγαλόσχημων, λουσάτων νυχτοεπιχειρηματιών προς δήμους, από την ενοικίαση και εκμετάλλευση δημοτικών καταστημάτων, μηδέποτε εισπραχθέντων ενοικίων; Γιατί δεν το ζητάνε και οι δήμαρχοι; Ετσι ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι. Κι αυτό αφορά και δημόσια/δημοτικά έργα και μύριες προμήθειες και υπηρεσίες. Ποιοι δεν θέλουν να βλέπουν συγκεντρωτικά στοιχεία οι πολίτες;
