Να προστατευτεί το κεφάλαιο Τσίπρας

Εξακολουθούν κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Αριστερά να μην τα έχουν καλά με την αυτοκριτική. Με εξοργίζει η τάση τους να μεταθέτουν δικές τους ευθύνες για τη μετά το 2019 φθίνουσα πορεία του κόμματος, πολύ δε περισσότερο για τη μετά τις καταστροφικές εκλογές του 2023 περίοδο, όταν προέκυψε από το πουθενά ο Στέφανος Κασσελάκης, με την υπόσχεση «να νικήσει τον Μητσοτάκη».

Προφανώς, έχει μεγάλες ευθύνες ο Αλέξης Τσίπρας, κυρίως για την υποτίμηση του ιδεολογικού μετώπου και παραγωγής νέων προγραμματικών ιδεών, ιδιαίτερα μετά την έξοδο από τα μνημόνια. Τότε χρειαζόταν «άλμα στο καινό». Θετική η επιλογή της διεύρυνσης, προσεγγίστηκε όμως ως διαδικασία κορυφής.

Κατηγορούν τον Αλέξη πολλοί από τη σημερινή ηγεσία της Νέας Αριστεράς που πολέμησαν τη διεύρυνση από θέσεις αριστερού δογματισμού, δηλαδή δήθεν κινδύνου «σοσιαλδημοκρατικοποίησης». Ομως, σε αυτούς χρεώθηκε η «υπονόμευση» Τσίπρα, επιχείρημα που διευκόλυνε την εκλογή Κασσελάκη. Με άλλα λόγια, δεν έφερε ο Τσίπρας τον Κασσελάκη, αλλιώς γράφτηκε η θλιβερή ιστορία.

Με όλους τους τραυματισμούς και αυτοτραυματισμούς, ο ΣΥΡΙΖΑ στάθηκε όρθιος, κάνοντας συνέδριο επανεκκίνησης, μετά την εκλογή Φάμελλου. Δεν ανέκαμψε, όμως, δημοσκοπικά για πολλούς λόγους, μεταξύ άλλων, διότι στην εκλογική του βάση υπάρχει αναμονή για το «κόμμα Τσίπρα». Γι’ αυτό, όμως, δεν ευθύνεται ο Αλέξης, αλλά εμείς οι ίδιοι που δεν καταφέραμε ώς τώρα να πείσουμε τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο ότι το κόμμα μας αποτελεί αναντικατάστατη δύναμη για την προοδευτική εναλλακτική στον «τυφώνα Μητσοτάκης».

Κρίνοντας από πρόσφατες ανακοινώσεις σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων, δεν νομίζω ότι προκύπτει φρεσκάδα και αναζήτηση νέων προσεγγίσεων – θα έλεγα ότι τρώμε από τα έτοιμα της περιόδου Τσίπρα. Τι καινούργιο, λοιπόν, φέρνει η επανεκκίνηση, εννοώ ιδεολογικά και προγραμματικά;

Ενα παράδειγμα που δίνει αρνητική απάντηση. Το πρόσφατο συνέδριό μας υιοθέτησε πρόταση να διεκδικήσουμε Βαλκανική Οικολογική Χάρτα, με ευρωπαϊκή στήριξη και έδρα του φορέα διαχείρισης τη Θεσσαλονίκη. Δεν άκουσα να αναφέρεται η πρόταση αυτή από κάποιον βουλευτή, μέλος της ηγεσίας ή ευρωβουλευτή. Η πρόταση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και ως κρίκος συνεργασίας με την πολιτική οικογένεια των Ευρωπαίων Πράσινων, που θα έπρεπε να θεωρούνται από την Αριστερά απαραίτητη συνιστώσα του προοδευτικού μετώπου για το μέλλον της Ευρώπης.

Οσο για τον Αλέξη Τσίπρα και τις ενδεχόμενες επιλογές του, που πιστεύω ότι θα είναι στη σωστή κατεύθυνση, να θυμίσω ότι νέα κόμματα προκύπτουν ως επιστέγασμα κοινωνικών διεργασιών και φορείς του καινούργιου. Ετσι μεσουράνησε και ο ίδιος, όταν τα παλαιά κόμματα εξουσίας είχαν πλήρως απαξιωθεί στη συνείδηση του λαού, λόγω της χρεοκοπίας και της διαφθοράς.

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.