Χρίστος Χαλικιάς*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Απαγορεύονται, λέει, οι συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα.

Στο σημείο μηδέν της Δημοκρατίας.

Εκεί όπου ο λαός κατέβαινε για να σταθεί όρθιος απέναντι στην εξουσία.

Τώρα, λέει, κινδυνεύει η “δημόσια τάξη”.

Όχι από τη βία, αλλά από τη φωνή.

Διότι ο πολίτης που φωνάζει, σήμερα, θεωρείται ύποπτος.

Ο διαδηλωτής — εχθρός.

Η πλατεία — απειλή.

Και οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν σιωπή, όχι γιατί η χώρα ηρέμησε,

αλλά γιατί την ησύχασαν με εντολή.

Το Σύνταγμα, κύριοι, δεν είναι τσιφλίκι κανενός.

Δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση, ούτε σε κανένα “κέντρο επιχειρήσεων”.

Ανήκει σε εκείνον που το περπάτησε με πανό, με θυμό, με δάκρυ.

Σε εκείνον που στάθηκε μπροστά στα ΜΑΤ και δεν έκανε πίσω.

Τι φοβάστε;

Μήπως ακουστεί ξανά η φωνή του πλήθους;

Μήπως δουν οι κάμερες ότι ο κόσμος δεν αντέχει άλλο;

Μήπως θυμηθεί ο λαός τη δύναμή του;

Οι απαγορεύσεις δεν φυλάνε την τάξη.

Φυλάνε την εξουσία από τον καθρέφτη της.

Κι όσο θα προσπαθείτε να φυλακίσετε τη φωνή,

τόσο θα τη δυναμώνετε.

Γιατί η φωνή του λαού δεν πεθαίνει.

Απλώς περιμένει την ώρα της.

Και όταν ξαναγεμίσει το Σύνταγμα,

δεν θα το κάνουν οι κομματικές ντουντούκες —

αλλά η ανάγκη.

Και τότε, κανένα φράχτη, κανένα drone,

καμία “διαταγή μη συνάθροισης”

δεν θα σταθεί απέναντι στον άνθρωπο.

Γιατί στο τέλος,

πάνω απ’ όλα τα χαρτιά και τα πρωτόκολλα,

θα μείνει εκείνη η λέξη που ξεχάσατε να απαγορεύσετε:

Αξιοπρέπεια.

*Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι καλλιτέχνης και μεταφραστής.