Ποια απ’ όλες; Η παιδεία, η υγεία, η οικονομία, η δικαιοσύνη, η δημοκρατία; Νοσούν όλες αυτές βέβαια αλλά από ιάσιμες ασθένειες. Η πολιτική τότε; Αυτή έχει αποβιώσει προ πολλού, μερικά διεστραμμένα κακέκτυπά της ζουν και βασιλεύουν, βιώνουμε την α-πολιτική εποχή.
Είναι η Δεξιά ή, αν προτιμάτε, Συντηρητική Παράταξη, με διάφορα ονόματα. Νέα ήταν ελκυστική, όχι ιδιαίτερα όμορφη, δεν της έλειπε η ωραιοπάθεια, πονηρή έως έξυπνη, δουλευταρού, καλή νοικοκυρά, φρόντιζε την οικογένειά της να μην της λείψει τίποτα. Απέφευγε τις κακοτοπιές, δεν έβγαινε μπροστά, έκανε τις δουλειές της αθόρυβα, κοινωνική στο έπακρο, καλλιεργούσε σχέσεις και δημιουργούσε καινούργιες, σε πλαίσια ανταποδοτικότητας, πελατειακά. Απούσα από τους κοινωνικούς και εθνικούς αγώνες, συμβιβαζόταν εύκολα, το ιδεολογικό και αρχειακό της οπλοστάσιο ανύπαρκτο, ωστόσο άπληστη και εξουσιολάγνα. Βρίσκοντας δε ή δημιουργώντας το κατάλληλο υπόστρωμα, είχε πάντα τον έλεγχο της κατάστασης, έπαιρνε με αντιπαροχή την εξουσία.
Πάντα αρρώσταινε αλλά είχε τον τρόπο να ανακάμπτει, τη βοηθούσαν οι ευεργετηθέντες που ήταν δυνατοί και έλεγχαν τις δομές της εξουσίας. Σε κάθε κίνδυνο συσπειρωνόταν όλη η οικογένεια, όπως οι σκούρκοι όταν κινδυνεύει η φωλιά τους. Τώρα ασθενεί βαρέως, κάτι σαν εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά δεν το βάζει κάτω. Η αριστερή της πλευρά, από πάνω έως κάτω, ήταν που ήταν πάντα ατροφική, τώρα έχει νεκρωθεί εντελώς. Η δεξιά της παραπαίει και ο εγκέφαλος αδυνατεί να συντονίσει τον οργανισμό, τα μέλη του μερικές φορές δεν υπακούουν. Το κυκλοφορικό αντέχει ακόμη, χάρη κυρίως στις ενέσεις ενεργειακών ορών που της κάνουν. Το πεπτικό επίσης λειτουργεί καλά, παρότι ασθενής, δεν χορταίνει με τίποτα. Στο νοητικό υπάρχουν σοβαρά προβλήματα, ξεχνάει, μπερδεύει φίλους και εχθρούς, δεν γνωρίζει τα βασικά, π.χ. τον άνθρωπο, την ηθική, τη δημοκρατία, την πατρίδα και τον λαό της. Προστρέχουν τα παιδιά της, της φέρνουν τους καλύτερους ιδιωτικούς γιατρούς, αλλά η κατάσταση επιδεινώνεται, πάει από το κακό στο χειρότερο.
Η ωραιοπάθειά της όμως όσο πάει και δυναμώνει. Φέρνει τους καλύτερους αισθητικούς και τους ακριβότερους μόδιστρους και παρουσιάζεται στις εξέδρες και στα ΜΜΕ χαμογελαστή και καλοσυνάτη. Καλύπτει τα κουσούρια της με ωραία λουλουδιστά φορέματα και με χοντρά ψέματα προσπαθεί να πείσει τους υπηκόους ότι όλα έχουν καλώς. Ο κλέφτης όμως και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Εχει προχωρήσει τόσο η σήψη που η δυσοσμία δεν κρύβεται, το τέλος είναι κοντά.
Ποιο τέλος όμως είναι κοντά, το δικό της; Οχι, ο οργανισμός της έχει τη δυνατότητα να αναπλάθει τα σάπια όργανά του ή ακόμη και να αναγεννάται εκ της τέφρας του. Το δικό της τέλος θα έρθει όταν και εάν τελειώσει η ζωή, δηλαδή ποτέ, κάτι που το γνωρίζει πολύ καλά. Απλώς είναι κοντά.
*Συγγραφέας
