Ξεπροβάλλουν ιδιώτες πίσω από τις… ιδέες

Πίσω από το τυράκι των «ιδεών» κρύβεται… η φάκα των ιδιωτών. Αλλως πώς, δεν χάρηκαν όλοι με τον διαγωνισμό ιδεών για την αξιοποίηση του στρατοπέδου Κόδρα στην Καλαμαριά, τον οποίο προκήρυξε ένας ευρωπαϊκός οργανισμός συμβούλων διαχείρισης ευρωπαϊκών κονδυλίων (!) σε συνεργασία με την περιφέρεια και τον Δήμο Καλαμαριάς. Με καλή θέληση, πάνω από 80 φορείς, ιδρύματα και, κυρίως, πολίτες κατέθεσαν ο καθείς ένα αίτημα για κατασκευές στο Κόδρα, αλλά οι προτάσεις για συνολική διαμόρφωση του χώρου δεν ξεπέρασαν τα δάχτυλα ενός χεριού, ενώ καμιά ιδέα δεν κατέθεσε ο οικείος δήμος.

Με ανακοίνωσή του ο μαχητικός Σύλλογος Κατιρλιωτών «Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος» βάλλει κατά του δήμου και του διαγωνισμού, θέτοντας ερωτήματα και διατυπώνοντας αιχμηρές παρατηρήσεις, αφού ο δήμος δεν κατέθεσε καμία πρόταση, ενώ «υπάρχει μια διαχρονική αβελτηρία και φυσική απέχθεια στη δημιουργία ενός ενιαίου, αδόμητου και αποκλειστικά πράσινου δημόσιου χώρου από την οδό Χηλής και την οδό Παπάγου μέχρι τη θάλασσα».

Η «αλμυρή» ΜΚΟ

Σύμφωνα με τον Σύλλογο, «αμέσως μετά την εκλογή της νέας δημοτικής διοίκησης, δημιουργήθηκε μια ομάδα που λειτούργησε υπό τις οδηγίες της ΜΚΟ Mama Gaia, η εμπλοκή της οποίας κόστισε στον δήμο περί τα 10.000 ευρώ», αλλά όσα η ΜΚΟ διαπίστωσε «δεν άρεσαν στους διοικούντες διότι προτείνονταν συγκεκριμένες ενέργειες θωράκισης του χώρου προς κατεύθυνση προφανώς αντίθετη από αυτήν που προκρίνεται επισήμως».

Ετσι, οι προτάσεις αυτές εξαφανίστηκαν και δεν αναφέρονται πουθενά. Κι αφού «χάθηκαν» ακόμη και άλλες επιτροπές και πρωτοβουλίες, «πρόσφατα -έτσι ξαφνικά- προέκυψαν από το πουθενά κάποιοι ξένοι σύμβουλοι που διαχειρίζονται ευρωπαϊκά κονδύλια σε διαφορετικές χώρες και που -άγνωστο πώς- συμπεριέλαβαν και το πρώην στρατόπεδο Κόδρα στη λίστα με τα ευρωπαϊκά projects τους, στα οποία θέλουν να εφαρμόσουν -σε όλους εμάς τους ιθαγενείς που δεν κατέχουμε από τέτοια- τις αντιλήψεις του New Bauhaus. Και εδώ αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά οι υπαρξιακές απειλές κατά του Κόδρα και να αποκαλύπτονται οι πραγματικές διαστάσεις των επαπειλούμενων αλλοιώσεων του πραγματικού του χαρακτήρα, ως μοναδικού και πολύτιμου για την περιοχή άλσους-πάρκου μέχρι τη θάλασσα».

Ρωτά ο Σύλλογος: «Ποιος είναι λοιπόν ο υπό διαμόρφωση χώρος; Ποια είναι η πραγματική του έκταση; Ποια είναι τα όρια του χώρου για τον οποίο καλούνται οι πολίτες να εκφράσουν τη γνώμη τους; Ποιος είναι ο ρόλος και ποια είναι η χρησιμότητά του; Τι φυσικοί και νομικοί περιορισμοί υφίστανται; Τι είναι πρακτικά και θεσμικά εφικτό να πραγματοποιηθεί μέσα σε αυτόν τον χώρο; Από τι και από ποιους κινδυνεύει σήμερα αυτή η έκταση; Τίποτε από όλα αυτά δεν αποκαλύπτεται στους συμμετέχοντες στον “διαγωνισμό ιδεών”, έτσι ώστε οι προτάσεις που υποβάλλονται να έχουν κάποια στοιχεία ρεαλισμού».

Ιστορικός τόπος

Δηλαδή, ιδέες ζητήθηκαν, αλλά πουθενά δεν αναφέρεται ότι το Κόδρα είναι χαρακτηρισμένος Ιστορικός Τόπος με κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο, δεν αναφέρονται καν οι αποφάσεις του ΣτΕ που απαγορεύουν την επιπλέον δόμηση στον χώρο. Η πλειοψηφία όσων κατέθεσαν ιδέες προφανώς δεν τα γνώριζαν όλα αυτά. Κι έτσι, όπως λέει ο Σύλλογος, προτάθηκαν «στην πλειονότητά τους, από τους συμμετέχοντες στον διαγωνισμό ιδεών πράγματα αβάσιμα και ανεπίτρεπτα για τον χώρο αυτόν (σημ.: “καινούργια θέατρα και άλλες μεγαλεπήβολες εγκαταστάσεις”)», αν και «υπάρχουν πάντως κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες καθώς και προτάσεις από ιδιώτες που γνωρίζουν και απολαμβάνουν το Κόδρα καθημερινά, που προβάλλουν κάποιες από τις πραγματικές διαστάσεις του θέματος».

Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι ο δήμος «αδιαφορεί για τη νομιμότητα» κι αυτό επιβεβαιώνεται καθώς «στην ανατολική πλευρά του πρώην στρατοπέδου, το μεγαλύτερο τμήμα της έχει μετατραπεί ΠΑΡΑΝΟΜΑ σε άναρχο χώρο στάθμευσης». Κι αφού συμβαίνουν όλα αυτά, στο βάθος, ως κερασάκι, ξεπροβάλλουν οι ιδιώτες καθώς «το υπό εξέλιξη πρόγραμμα υπό την καθοδήγηση των ξένων διαχειριστών προβλέπει την πραγματοποίηση έργων με τη μέθοδο του crowdfunding, ήτοι με την ενεργητική χρηματοδότηση από ιδιώτες που θα αποκτούν ειδικά δικαιώματα και θα κυριαρχήσουν στον χώρο, μετατρέποντάς τον σταδιακά σε ιδιωτικό αγαθό». Οπότε, «εάν αυτές οι μεθοδεύσεις προχωρήσουν, μάλλον θα πρέπει να ξεγράψουμε το άλσος-πάρκο Κόδρα ως έναν ενιαίο χώρο/πνεύμονα πρασίνου μέχρι τη θάλασσα, ελεύθερο και διαθέσιμο σε όλους».