Αμέτρητες φορές έχω δει τις ταινίες του κι ακόμη τις απολαμβάνω! Στο μυαλό μου ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ ήταν κάτι περισσότερο από ένας απλός κινηματογραφικός σταρ, υπήρξε αντισυμβατικός στα πολλά και διαφορετικά του πρόσωπα – κι αυτό είναι που τον έκανε ξεχωριστό. Με τον θάνατό του στα 89 του χάνουμε μία από τις πιο μοναδικές μορφές του Χόλιγουντ.
Πρώτα απ’ όλα ο Ρέντφορντ δεν έμεινε κολλημένος στο είδωλο του όμορφου άντρα, αν και ήταν. Ούτε περιορίστηκε στο να διαλέγει ρόλους που απλώς αναδείκνυαν την εικόνα του. Αντίθετα, έκανε ριψοκίνδυνα αλλά βαθιά ανθρώπινα βήματα σε ταινίες με πολιτικό άγχος («All the President’s Men»), με μεγάλη ιστορική βαρύτητα («Quiz Show») ή με σημαντικό κοινωνικό σχολιασμό και μήνυμα!
Επιπλέον, όταν η καριέρα του είχε ήδη εδραιωθεί, δεν επέλεξε να μείνει απλώς στο προσκήνιο και να δρέψει δάφνες. Προχώρησε στο σκηνοθετικό πεδίο, κέρδισε Οσκαρ για τον ρόλο του ως δημιουργού («Ordinary People») και πάντα φρόντιζε να υπηρετεί έργα που τον προκαλούσαν, που τον έκαναν να σκέφτεται – και εμάς μαζί του.
Ενα άλλο αντισυμβατικό στοιχείο ήταν ο τρόπος που αντιμετώπιζε τη φήμη και τη δύναμη. Δεν ακολούθησε απλώς τη λογική τού «star system». Αντίθετα, ίδρυσε το Sundance Institute και το Sundance Film Festival κάνοντας χώρο για τους ανεξάρτητους δημιουργούς – αυτούς που πολλές φορές μένουν έξω από τα μεγάλα στούντιο.
Το πιο σημαντικό, υπήρξε άνθρωπος με πολιτική συνείδηση και δράση υπέρ του περιβάλλοντος, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ιθαγενών πληθυσμών, χωρίς να το κάνει απλώς θέμα δημόσιου προφίλ, αλλά το ενστερνιζόταν ως μέρος της ζωής του. Με τον τρόπο του ήταν ένας «δάσκαλος»!
Απέδειξε με κάθε επιλογή του ότι μπορείς να είσαι σταρ και δημιουργός, να μην υποκύπτεις στο επιφανειακό γυαλί (ή πανί αν προτιμάτε), να έχεις αξίες και να τις εκφράζεις. Ηταν αντισυμβατικός και γι’ αυτό θα παραμείνει μεγάλος κι αλησμόνητος.
