Οι Monophonics είναι από τις ελάχιστες σύγχρονες μπάντες που δεν αντιμετωπίζουν τη soul ως απλή αναβίωση, αλλά ως ζωντανό οργανισμό. Με τον Kelly Finnigan στο τιμόνι, έχουν καταφέρει να φτιάξουν έναν προσωπικό ήχο που ισορροπεί αυθόρμητα ανάμεσα στην ψυχεδέλεια και τη heavy soul, όχι εν μέσω περίπλοκων υπολογισμών και επιμελούς σχεδιασμού, αλλά ενστικτωδώς και με απόλυτα βιωματικό τρόπο.
Για τους Monophonics, η μουσική δεν είναι στυλ, είναι κοινή ανθρώπινη εμπειρία, ένας χώρος όπου οι ιστορίες συναντιούνται, ανεξαρτήτος εποχής ή γεωγραφίας. Ενόψει της επιστροφής τους στην Ελλάδα, ο ταλαντούχος frontman μιλάει στην efsyn για την ψυχική ένταση που κουβαλά κάθε live εμφάνιση, για την αλήθεια που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα τραγούδι στο στούντιο και για την πίστη του στο ότι η τέχνη που είναι τεχνητή, δεν μπορεί να είναι ανθρώπινη.
Ο ήχος σας συχνά περιγράφεται ως μια γέφυρα ανάμεσα στη heavy soul και το psychedelic rock. Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε ανάμεσα σε αυτές τις δύο επιρροές χωρίς να δίνετε υπερβολική έμφαση στη μία πλευρά;
Να σου πω την αλήθεια μου, εμείς δεν το σκεφτόμαστε ακριβώς έτσι. Ό,τι συμβαίνει, συνήθως προκύπτει φυσικά και χωρίς πολλή “λογιστική”. Είμαστε μουσικοί με ψυχή, με ένστικτα ριζωμένα σε αυτή τη μουσική, οπότε πάντα αυτό βγαίνει προς τα έξω. Το μόνο ερώτημα είναι πόσο βαθιά θέλουμε να βουτήξουμε στην “πισίνα” της ψυχεδέλειας.
Κοιτάζοντας πίσω στο “Sage Motel”, ποια συναισθήματα ή εμπειρίες ελπίζατε να κρατήσουν οι ακροατές μετά την ακρόαση του άλμπουμ;
Ότι όλοι μοιραζόμαστε τις ίδιες ιστορίες σ’ αυτή τη ζωή. Έχουμε πολύ περισσότερα κοινά ως άνθρωποι απ’ ό,τι διαφορές, ανεξάρτητα από τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις ή τον τόπο μας.
Έχετε ξαναπαίξει στην Αθήνα και επιστρέφετε σύντομα. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζετε στο ελληνικό κοινό σε σχέση με άλλες χώρες;
Το πάθος σας για τα πάντα! Οι Έλληνες φοράτε την καρδιά σας στο μανίκι και δείχνετε τόση αγάπη για τη μουσική και την τέχνη. Είναι πάντα έμπνευση να επιστρέφουμε στην Ελλάδα.
Οι ζωντανές σας εμφανίσεις συχνά περιγράφονται ως “κοσμικές” και “μεταδοτικές”. Πώς διατηρείτε αυτή την ενέργεια σταθερή βραδιά με τη βραδιά, στην περιοδεία;
Είναι απλό! Πολύς ύπνος και πολύ νερό!
Οι συνεργασίες ήταν πάντα κομμάτι της ιστορίας της soul και της funk. Υπάρχουν καλλιτέχνες -από το παρελθόν ή το παρόν του ήχου- με τους οποίους ονειρεύεστε να συνεργαστείτε;
Η λίστα είναι μεγάλη, αλλά θα αναφέρω μερικούς που μου έρχονται στο μυαλό: Isaac Hayes, Sly Stone, Carly Simon, Michael Kiwanuka, Ruby Johnson και Kevin Parker.
Η επιρροή των late ’60s και early ’70s είναι έντονη στη μουσική σας. Πιστεύετε ότι το σημερινό νεότερο κοινό είναι πιο ανοιχτό στους ρετρό ήχους απ’ ό,τι στο παρελθόν;
Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει τέτοια σύγκριση. Οι άνθρωποι πάντα βρίσκουν ελκυστική τη μουσική που εκφράζει μια συγκεκριμένη εποχή και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ!
Ως μπάντα, πώς αποφασίζετε συλλογικά ότι ένα τραγούδι είναι “έτοιμο” στο στούντιο;
Είναι απλώς ένα συναίσθημα και είναι δύσκολο να το περιγράψεις με λόγια. Όταν είναι έτοιμο, απλά το καταλαβαίνουμε!
Πώς βλέπετε τη σημερινή κατάσταση της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής, ειδικά τώρα που οι streaming πλατφόρμες διαμορφώνουν τις συνήθειες ακρόασης;
Ειλικρινά, η βιομηχανία βρίσκεται σε ένα άσχημο σημείο, ειδικά με την εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης. Δεν χρειαζόμαστε μηχανές να φτιάχνουν τέχνη. Είναι βαρετό και ρηχό. Όσοι βρίσκουν ενθουσιασμό σ’ αυτό μάλλον δεν έχουν κριτική σκέψη και πιθανόν διασκεδάζουν βλέποντας μαϊμούδες να πετούν κουράδες στους ζωολογικούς κήπους. Το streaming έχει τα θετικά και τα αρνητικά του, αλλά προσωπικά θα ήμουν χαρούμενος αν εξαφανιζόταν και ο κόσμος άρχιζε ξανά να αγοράζει φυσικά βινύλια. Τίποτα δεν ξεπερνά τον ήχο του δίσκου βινυλίου!
Πιστεύετε ότι οι διεθνείς περιοδείες προσθέτουν νέα layers στη μουσική σας, ίσως επηρεάζοντας τις ενορχηστρώσεις ή εμπνέοντας σας για το νέο υλικό;
Ναι, σίγουρα! Όταν επιστρέφουμε από τον δρόμο, αισθανόμαστε γεμάτοι έμπνευση και συχνά ανακαλύπτουμε νέους καλλιτέχνες, μπάντες ή ακόμα και όργανα που είναι συνηθισμένα σε άλλες χώρες. Έχουμε ενσωματώσει αυτούς τους ήχους στους δίσκους μας κατά καιρούς. Είναι γενικά μια πολύ δυναμική διαδικασία.
Αν έπρεπε να περιγράψετε την εμπειρία μιας ζωντανής εμφάνισης των Monophonics σε κάποιον που δεν σας έχει δει ποτέ, ποιες τρεις λέξεις θα διαλέγατε;
Συναισθηματική, Ψυχωμένη και Heavy!
INFO
Οι Monophonics εμφανίζονται ζωντανά τη Πέμπτη 30 Οκτωβρίου στο WE στην Θεσσαλονίκη και την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου και το Σάββατο 1 Νοεμβρίου στο Gazarte Roof Stage και το Gazarte Ground Stage αντίστοιχα.
Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.
