Η Ελλάδα παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή και ανησυχία τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να μη βρεθεί αντιμέτωπη με το δυσμενέστερο σενάριο για τα συμφέροντά της στην περιοχή. Αυτό συμβαίνει εν μέσω της διαφαινόμενης σύσφιγξης των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου στον αμυντικό τομέα, καθώς και της πολιτικής ανακατάταξης που λαμβάνει χώρα στην Ανατολική Λιβύη, η οποία φαίνεται πως αποκαθιστά σταδιακά τις σχέσεις της με την Αγκυρα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του Bloomberg, ο ηγέτης της Ανατολικής Λιβύης, Χαλίφα Χαφτάρ, πρόκειται να παραχωρήσει σε τουρκικές εταιρείες δικαίωμα για σεισμικές έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές που εκτείνονται από τη Λιβύη μέχρι την Κρήτη.
Σε αυτό το πλαίσιο, εάν η συγκεκριμένη εξέλιξη επιβεβαιωθεί, θα καταδείξει με τον πιο σαφή τρόπο πως τα δύο κέντρα εξουσίας στη διαιρεμένη αφρικανική χώρα ακολουθούν την ίδια στρατηγική στο ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών, που εδράζεται στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Υπενθυμίζεται πως ήδη η μεταβατική κυβέρνηση της Τρίπολης, που αναγνωρίζεται διεθνώς και ελέγχει το δυτικό κομμάτι της χώρας, έχει υπογράψει συμφωνία για σεισμικές έρευνες σε θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης με την κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου. Ακόμη, όπως είναι γνωστό, οι δύο πλευρές στο πρόσφατο παρελθόν σε πλήρη συντονισμό, επικαλούμενες το τουρκολιβυκό μνημόνιο, είχαν αμφισβητήσει με ανακοινώσεις την ελληνική δικαιοδοσία σε θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης.
Αυτό που έχει όμως ενδιαφέρον είναι πως το δημοσίευμα του διεθνούς μέσου επαναφέρει την άποψη πως η Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, που ελέγχεται από το καθεστώς του Χαφτάρ, αναμένεται να επικυρώσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ανάβοντας στην Τουρκία το πράσινο φως για έρευνες και εκμετάλλευση στην ευρύτερη περιοχή.
Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές στην Αθήνα, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται. Σε κάθε περίπτωση, για την Αθήνα το κρίσιμο είναι να υπάρξει σεβασμός επί του πεδίου στη μέση γραμμή που χωρίζει τις θαλάσσιες ζώνες της Ελλάδας και της Λιβύης, καθώς όπως είναι γνωστό δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες.
Πάντως, κοιτώντας κανείς τη μεγάλη εικόνα, θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα πως η πολιτική στροφή του Χαφτάρ και η ενδεχόμενη σύναψη συμφωνίας με την Τουρκία αναδεικνύουν τη στρατηγική επιδίωξη της Αγκυρας να εδραιώσει την επιρροή της στη Μεσόγειο, διευρύνοντας τη γεωπολιτική παρουσία της στην κρίσιμη περιοχή της Β. Αφρικής, καθώς η κίνηση αυτή συμπίπτει χρονικά με τις μετατοπίσεις στις τουρκοαιγυπτιακές σχέσεις, που, παρά τις εντάσεις του παρελθόντος, δείχνουν σημάδια προσέγγισης.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Ανατολική Μεσόγειος εισέρχεται σε μια νέα περίοδο έντασης και ανακατατάξεων, όπου Ελλάδα και Κύπρος καλούνται να διαχειριστούν με ψυχραιμία και γεωστρατηγική σύνεση τον αντίκτυπο των πρόσφατων εξελίξεων, ώστε να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους και να αποφύγουν ενδεχόμενες συγκρούσεις στην ευρύτερη περιοχή. Ιδιαίτερα, τη δεδομένη χρονική συγκυρία που η Τουρκία αξιοποιεί τον ταχύτατα αναπτυσσόμενο αμυντικό τομέα της ως καταλύτη διπλωματικής διείσδυσης, γεγονός που δημιουργεί ένα σημαντικό δομικό μειονέκτημα για την ελληνική πλευρά στον ευρύτερο ανταγωνισμό της Ανατολικής Μεσογείου.
-320x213.jpg)
