Φορείς και σύλλογοι του Πλωμαρίου στηρίζουν τους Ισραηλινούς επενδυτές

Στην αντεπίθεση περνούν κάτοικοι, επαγγελματίες και φορείς του Πλωμαρίου για το θέμα των επενδύσεων και ειδικά των ισραηλινών κεφαλαίων που τοποθετούνται εκεί. Με αφορμή τις καταγγελίες του τοπικού πολιτιστικού σωματείου «Αλκαίος» για αυθαιρεσίες μεγάλης κλίμακας (κατασκευή τελεφερίκ, κλείσιμο πρόσβασης σε ακτές κ.ά.) από Ισραηλινούς, καθώς και τις αναφορές περί «εποικισμού», τοποθετούνται ξεκάθαρα υπέρ των επενδύσεων, τις οποίες περιγράφουν ως μικρής κλίμακας, ενώ δηλώνουν υπέρ της «πολυπολιτισμικότητας», της «ανεκτικότητας» και της «διαφορετικότητας», δηλώνοντας ότι δεν θα ανεχθούν «ρατσιστικές δηλώσεις και πρακτικές».

Υποστηρίζουν ότι στην περιοχή «έχουμε μια μεγάλη σκανδιναβική κοινότητα, μια εξίσου μεγάλη αλβανική κοινότητα, και τα τελευταία 20 χρόνια μια μικρή, διαμορφούμενη και αυξανόμενη ισραηλινή κοινότητα. Με την ίδια δημοκρατική αποδοχή υποδεχόμαστε κάθε καλοκαίρι τους επισκέπτες μας από διάφορα μέρη του κόσμου». Οι φορείς επιτίθενται στο σωματείο «Αλκαίος» κατηγορώντας ότι «μετατράπηκε κατά παράβαση του καταστατικού του σε καταγγελτική πολιτική οργάνωση».

Ξεκαθαρίζουν ότι διαφωνούν με τη στοχοποίηση ανθρώπων ή εθνικοτήτων που τυχαίνει να ανήκουν σε κοινότητες της πόλης, ότι αποκρούουν τη συνωμοσιολογική λογική της απόδοσης συνολικής ευθύνης, ενώ προειδοποιούν πως «όλα έχουν τα όριά τους. Στηρίζουμε τους ανθρώπους που επενδύουν στον τόπο μας διαχρονικά». Την επιστολή υπογράφουν σύλλογοι όπως ο εμπορικός, των ξενοδόχων, των ταξί, επαγγελματίες οικοδομικών επαγγελμάτων, μεσιτικά γραφεία, κάτοικοι, οι πρώην δήμαρχοι Πλωμαρίου Μιχάλης Μαμάκος και Δημήτρης Βαρβαγιάννης και οι πρώην αντιδήμαρχοι Μανόλης Αρμενάκας και Ιωάννης Ξανθούλης.

Σύμφωνα με τους ίδιους, οι επενδύσεις μαζί με το ντόπιο δυναμικό έφεραν «το Πλωμάρι στην πρώτη θέση στην ανάπτυξη του νησιού μας. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της περιοχής μας και όχι η μιζέρια, η αυθαιρεσία και η καταστροφή που κάποιοι καταγγέλλουν». Απορρίπτουν επίσης τις καταγγελίες για «φαραωνικές κατασκευές», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για εξοχικές κατοικίες «κατά κανόνα μικρού εμβαδού, που δεν “φύτρωσαν” ξαφνικά βάσει κάποιας φοβερής συνωμοσίας αλλά χτίζονται εδώ και πάνω από δέκα χρόνια […] και δεν ανήκουν μόνο σε Ισραηλινούς αλλά και σε Ελληνες του εξωτερικού».