Τον σημερινό τίτλο, παρμένον από τον Ματθαίο και την Καινή Διαθήκη, μου τον ενέπνευσε τίτλος στη «Συντακτών» της Παρασκευής: «Εξεταστική χωρίς… μάρτυρες». Θέμα, η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (τι να λέμε τώρα για σκάνδαλα και πράσιν’ άλογα, αυτά είναι ντεμοντέ), όπως τη μοντάρισε, κατά τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς αυτών (θρησκευτικό και αυτό, με μικρή… παρέκκλιση προσώπων), η κυβερνώσα πλειοψηφία, που πολλοί τη λένε και «γαλάζια», αλλά εγώ, επειδή το γαλάζιο μου είναι ιδιαιτέρως συμπαθές και δεν τους χαλαλίζω, τη λέω μπλε μαρέν.
Αυτό λοιπόν –γιατί πολλά μας δίνει η Ιστορία χρήσιμα, το θέμα είναι τι κρατάμε απ’ αυτά κι αν ξεχωρίζουμε τα χρήσιμα από τα άχρηστα– το πονηρό: τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων (τι ανάγκη έχουμε πια τους μάρτυρες;) το είπε υπερηφάνως ο διαβόητος Καϊάφας (οι ομοιότητες είναι καμιά φορά εξοργιστικές), αρχιδικαστής στη δίκη του Ιησού, προεξοφλώντας την καταδίκη του. Τον παγίδεψε, υποτίθεται, ο παμπόνηρος Καϊάφας, τον, εξ ορισμού, απονήρευτο Ιησού: Ασε τα πολλά λόγια και πες μας στα ίσα εάν εσύ είσαι ο Χριστός ο υιός του Θεού (ει συ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού).
Ο Ιησούς έδωσε μία από τις διπλωματικότερες και ευφυέστερες απαντήσεις κατηγορούμενου στην Ιστορία· ομολογία άνευ ομολογίας· του γύρισε την μπάλα, θα το λέγαμε σήμερα, με το περίφημο: «Συ είπας». Το οποίο, στρεψοδικών ο Καϊάφας –η στρεψοδικία ήταν και το κανονικό του επάγγελμα– το θεώρησε ομολογία, με την… τελεσιδικία: Να λείπουν οι άλλοι μάρτυρες. Οπως κάποιοι –μην πω πολλοί και παρεξηγηθώ– δικαστές, επί προειλημμένης αποφάσεως (στημένες δίκες), προτρέπουν τους συνηγόρους να… συντομεύουν με τις εξετάσεις των μαρτύρων.
Ολίγα ακόμα περί Καϊάφα, τη σχέση του με τον (πεθερό του) Αννα, τους κουμπάρους του «Φραπέ» του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα μπατζανάκια των συμπεθέρων και άλλα συγγενή… tomorrow at noon, first the God…
-320x213.jpg)
