Λωρίδα της Γάζας: Πώς είναι να πεθαίνεις από πείνα

Την ώρα που ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ετοιμάζεται να εξαπολύσει νέα επίθεση στη Γάζα με σκοπό την ολοκληρωτική κατοχή της γης των Παλαιστινίων, ο άμαχος πληθυσμός αργοπεθαίνει μέρα με τη μέρα αντιμέτωπος με τον λιμό.

«Ένας από τους πιο βάρβαρους τρόπους να σκοτώσεις κάποιον»

Το Al Jazzera μίλησε με τον γιατρό Τζέιμς Σμιθ, ο οποίος έχει εργαστεί δύο φορές ως εθελοντής στη Γάζα κι εκείνος περιέγραψε με τρομακτικό τρόπο τι συμβαίνει στο σώμα σε κατάσταση ασιτίας. 

Στα πρώιμα στάδια, αφού έχεις περιορίσει το φαγητό για μέρες, το σώμα αρχίζει να «καίει» μύες και άλλους ιστούς. 

«Είναι ένας από τους πιο αναξιοπρεπείς και βάρβαρους τρόπους να σκοτώσεις κάποιον. Η πείνα είναι πάντα κάτι που επιχειρεί ένα άτομο σε ένα άλλο. Είναι σκόπιμο να είναι παρατεταμένο και να μεγιστοποιεί τον πόνο», ανέφερε ο Τζ. Σμιθ.

Σύντομα, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται και η δυνατότητα να μπορεί κανείς να ρυθμίσει τη θερμοκρασία του χάνεται. Οι λειτουργίες του νεφρού εξασθενούν και, στη Γάζα, το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να εξασθενεί και αυτό. Η δυνατότητα του σώματος να επουλώνει τα τραύματα μειώνεται. 

Όταν τα αποθέματα ενέργειας από φαγητό εξαντλούνται, χάνεται η δυνατότητα να ρυθμίζονται τα συστατικά σε ζωτικά όργανα και ιστούς. Ως αποτέλεσμα, τα απαραίτητα όργανα, όπως η καρδιά και τα πνευμόνια, γίνονται όλο και λιγότερο αποτελεσματικά. Οι μύες συρρικνώνονται και οι άνθρωποι νιώθουν αδύναμοι.  

Τελικά, όσο τα αποθέματα πρωτεΐνης ρημάζονται, σπάνε οι ιστοί του σώματος, με τον θάνατο να βρίσκεται αρκετά κοντά. 

Η πείνα χτυπάει αλύπητα τους τραυματίες

Η Βικτόρια Ρόουζ, σύμβουλος πλαστικής χειρουργικής στη Βρετανία, που προσφάτως επέστρεψε από το νοσοκομείο Νάσερ στην Χαν Γιούνις, ρωτήθηκε για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες που περνάνε χιλιάδες τραυματισμένοι άνθρωποι και τι φροντίδα έπρεπε να έχουν λάβει, απάντησε ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος οι συγκεκριμένοι ασθενείς να αναρρώσουν υπό αυτές τις συνθήκες. 

«Δεν υπάρχουν επαρκείς υποδομές πια. Το 69% από τα κτίρια στη Γάζα έχουν καταστραφεί και το 94% από όλα τα νοσοκομεία έχουν μερικώς ή ολικώς καταστραφεί», για να προσθέσει πως στο ποσοστό περιλαμβάνονται και όλα τα κέντρα φυσικοθεραπείας.

«Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται συμπληρωματικά χειρουργεία»

Το περισσότερο που κάνουμε όταν είμαστε εκεί γύρω είναι (να επιχειρούμε) για να σώσουμε (άτομα) από ακρωτηριασμούς, οπότε καθαρίζουμε τις πληγές και τις κλείνουμε – αλλά αυτό περιλαμβάνει να κοντύνουμε τα κόκκαλα, να επιχειρούμε (δηλαδή) χειρουργεία που χρειάζονται δευτερεύουσες ενέργειες για να αποκατασταθεί η λειτουργία».

«Αυτό που πραγματικά μας απασχολεί είναι ότι υπάρχουν ήδη πολλοί ασθενείς που περιμένουν τα χειρουργεία αυτά και απλά δεν ξέρουμε που είναι και δεν έχουμε ούτε υποδομές ώστε να τους χειρουργήσουμε».

Σχολιάζοντας τις όλο και πιο βαθιές εξαθλιώσεις από την πείνα σε όλη τη Γάζα, Η Ρόουζ υπογράμμισε τον έλεγχο που έχει στους ανθρώπους που προσπαθούν να αναρρώσουν από αυτού του είδους τα χειρουργεία, ο οποίος είναι «απολύτως τεράστιος». 

Οι εικόνες που βλέπουμε τώρα δείχνουν το ύστατο στάδιο του λιμού, που ουσιαστικά δεν μπορεί κανείς να επιβιώσει από αυτόν», εξήγησε, και πρόσθεσε ότι τα ποσοστά λοιμώξεων «εκτοξεύονται», καθώς οι άνθρωποι που υποφέρουν από υποσιτισμό χάνουν σταδιακά την ικανότητά τους να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό τους σύστημα.

«Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν φτάνει με κανέναν τρόπο – δηλαδή δεν βλέπουμε επαρκή ποσότητα τροφίμων, δεν βλέπουμε επαρκή ιατρικά εφόδια, και σίγουρα όταν βρισκόμασταν εκεί τον Ιούνιο δεν είχαμε τα αντιβιοτικά που χρειαζόμασταν για να καταπολεμήσουμε αυτού του είδους τις λοιμώξεις – αυτό επιδεινώνει το πρόβλημα».

«Ο υποσιτισμός και η έλλειψη βοήθειας καθιστούν αυτά τα τραύματα θανατηφόρα», κατέληξε η Ρόουζ.

Παιδιά με προβλήματα υγείας υποφέρουν, καθώς η πείνα συνεχίζει να κυριαρχεί στη Γάζα

Από σκηνές μέχρι νοσοκομεία, οι συνταρακτικές εικόνες υποσιτισμένων και λιμοκτονούντων παιδιών γίνονται όλο και πιο συχνές στη Γάζα.

Σε ένα σχολείο που έχει μετατραπεί σε καταφύγιο για εκτοπισμένους Παλαιστίνιους στη βόρεια Γάζα, το Al Jazeera συνάντησε τη Σάμαχ Ματάρ, καθώς κρατούσε στην αγκαλιά της τον γιο της, τον 6χρονο Γιούσεφ.

Αυτός και ο 4χρονος αδελφός του, Αμίρ, έχουν εγκεφαλική παράλυση και χρειάζονται ειδική διατροφή.

Τους τελευταίους μήνες, τα εύθραυστα, μικρά τους σώματα έχουν αρχίσει να συρρικνώνονται.

Ο Γιούσεφ ζύγιζε 14 κιλά πριν τον πόλεμο· τώρα ζυγίζει 9 κιλά.

Ο Αμίρ, που ζύγιζε 9 κιλά, τώρα ζυγίζει λιγότερο από 6 κιλά.

«Τώρα δεν υπάρχουν βρεφικά γάλατα ή πάνες, και μετά βίας βρίσκω αλεύρι γι’ αυτούς. Η ζάχαρη, το βασικό συστατικό στα γεύματά τους, είναι ανύπαρκτη. Πριν τον πόλεμο, η υγεία τους ήταν εξαιρετική. Τους δίναμε ειδικά γεύματα, φρούτα, λαχανικά και γαλακτοκομικά», είπε η Ματάρ.

Παλαιστίνιοι εντελώς εξασθενημένοι – Δεν μπορούν να πάνε με τα πόδια ούτε μέχρι τα σημεία διανομής

Το Δανικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (DRC) αναφέρει ότι το 70% των Παλαιστινίων στη Γάζα υποφέρουν από «ακραία εξάντληση λόγω πείνας», γεγονός που καθιστά δύσκολη την πρόσβαση στη βοήθεια.

«Η σωματική εξάντληση είναι τόσο έντονη που πολλοί δεν μπορούν να διανύσουν πεζοί τη μεγάλη απόσταση προς τα σημεία διανομής ή να μεταφέρουν μεγάλα φορτία, ακόμη κι αν λάβουν βοήθεια», ανέφερε η οργάνωση, δημοσιεύοντας τα ευρήματα μιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε Ντέιρ ελ-Μπάλαχ, Χαν Γιούνις, Πόλη της Γάζας και Βόρεια Γάζα.

Από τα 39 άτομα που ερωτήθηκαν μεταξύ 22 Μαΐου και 27 Ιουλίου, το 46% δήλωσε ότι λαμβάνει πόσιμο νερό δύο φορές την εβδομάδα στον εκάστοτε τόπο διαμονής τους.

Το 28% ανέφερε ότι μπορούσε να πάρει ζεστό γεύμα από κοινοτική κουζίνα μόνο μία φορά την εβδομάδα, ενώ το 31% δήλωσε ότι δεν είχε λάβει καμία υπηρεσία τον μήνα πριν την συνέντευξη.

Οι ερωτηθέντες είπαν ότι «είδαν ανθρώπους, ακόμη και μέλη της οικογένειάς τους, να στοχοποιούνται σκόπιμα, να πυροβολούνται και να σκοτώνονται από στρατιώτες» όταν προσπαθούσαν να φτάσουν σε σημεία διανομής βοήθειας, τα οποία το DRC χαρακτήρισε ως «στρατιωτικοποιημένο σύστημα διανομής».

Λόγω της βίας, των τραυματισμών και των θανάτων, οι άνθρωποι χαρακτήρισαν τη βοήθεια ως «ματωμένη βοήθεια» ή «βοήθεια ποτισμένη με αίμα», πρόσθεσε η οργάνωση.