Δύο στόχους, απλούς και ξεκάθαρους, έχει η διεθνιστική πρωτοβουλία αλληλεγγύης «Παγκόσμιος Στολίσκος του Σουμούντ». Πρώτον, να σπάσει ο παράνομος αποκλεισμός που έχει επιβάλει το Ισραήλ στην αιματοβαμμένη Λωρίδα της Γάζας. Και, δεύτερον, να ανοίξουν διάδρομοι παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας για να σταματήσει η γενοκτονία που διαπράττουν οι Ισραηλινοί εις βάρος των Παλαιστινίων.
Τα πρώτα πλοία σάλπαραν χθες από την Ισπανία, από το λιμάνι της Βαρκελώνης. Θα ακολουθήσουν και άλλα –συνολικά πάνω από 20– από την Τυνησία, την Ιταλία, την Ελλάδα και αλλού, με πληρώματα προερχόμενα από τουλάχιστον 44 χώρες. Είναι η μεγαλύτερη ειρηνική ναυτική επιχείρηση μέχρι σήμερα για την κατεχόμενη Παλαιστίνη, στο όνομα της ανθρωπιάς και κόντρα στην ιδιοτελή αδιαφορία και τα μεγάλα λόγια των περισσότερων κυβερνήσεων της Γης.
Διεθνής εγρήγορση
Οι διοργανωτές φιλοδοξούν να πλησιάσουν τη μεσογειακή ακτή της Γάζας στα μέσα Σεπτεμβρίου. Απευθύνουν έκκληση σε κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο να παρακολουθεί στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις εξελίξεις, γνωρίζοντας ότι το κράτος του Ισραήλ πιθανότατα θα επιχειρήσει να ανακόψει τον στολίσκο.
«Η ιστορία εδώ αφορά την Παλαιστίνη. Αφορά το πώς οι άνθρωποι στερούνται σκόπιμα τα απολύτως βασικά μέσα επιβίωσης», δήλωσε η Σουηδέζα ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ σε συνέντευξη Τύπου. Θα είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της αποστολής, μαζί με την Αμερικανίδα ηθοποιό Σούζαν Σαράντον, τον Ιρλανδό ηθοποιό Λίαμ Κάνινγκχαμ, πολιτικούς όπως η Ισπανίδα πρώην δήμαρχος της Βαρκελώνης, Αντα Κολάου, συνδικαλιστές, ακτιβιστές και δημοσιογράφους.
Ο Κάνινγκχαμ παρουσίασε ένα βίντεο που δείχνει μια μικρή Παλαιστίνια να τραγουδάει ενώ σχεδίαζε την κηδεία της. Το κορίτσι, η Φατίμα, πέθανε πριν από τέσσερις ημέρες, είπε. «Σε τι είδους κόσμο έχουμε κατρακυλήσει, όταν παιδιά ετοιμάζουν την κηδεία τους;» αναρωτήθηκε.
Την ίδια ώρα, η πολεμική μηχανή των Ισραηλινών εισβολέων ετοιμάζεται για ένα ακόμα έγκλημα. Μέσα στις επόμενες μέρες θα επιχειρήσει να ξεριζώσει βίαια, σπρώχνοντάς τους προς τον νότο, όλους τους κατοίκους της Πόλης της Γάζας, περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Για την επιχείρηση έχει δημοσίως εκφράσει τις αντιρρήσεις του ακόμα και ο αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Εγιάλ Ζαμίρ. Ωστόσο ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και οι μισαλλόδοξοι ρατσιστές που συμμετέχουν στην κυβέρνηση του Τελ Αβίβ επιμένουν στην υλοποίησή της, με τον μαξιμαλιστικό στόχο «να καταστραφεί πλήρως η Χαμάς». Αδιαφορούν για το γεγονός ότι η ισλαμιστική οργάνωση έχει κατ’ αρχάς συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός και σταδιακή απελευθέρωση των περίπου 50 ομήρων, 20 ζωντανών και 30 νεκρών, που κρατά στα χέρια της.
Χθες, σε άλλη μια κανονική μέρα για τον στρατό κατοχής, σκοτώθηκαν από ισραηλινά πυρά τουλάχιστον 30 Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας. Ανάμεσά τους και 13 λιμοκτονούντες που φάνηκαν «ύποπτοι τρομοκράτες» στους μισθοφόρους Αμερικανούς φρουρούς και τους Ισραηλινούς στρατιώτες, όταν πλησίασαν κέντρα διανομής τροφίμων που έχει στήσει η αμερικανο-ισραηλινή οργάνωση «Gaza Humanitarian Foundation» (GHF).
Στην Υεμένη, σιίτες αντάρτες Χούθι, που υποστηρίζονται από το Ιράν, έκαναν επιδρομή σε γραφεία ανθρωπιστικών υπηρεσιών του ΟΗΕ στην πρωτεύουσα Σαναά. Συνέλαβαν δέκα άτομα, επτά υπαλλήλους του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (WFP) και τρεις της UNICEF.
Τα αντίποινα
Οι συλλήψεις έγιναν σε αντίποινα για τη δολοφονία από το Ισραήλ, την περασμένη Πέμπτη, του «πρωθυπουργού» της de facto κυβέρνησης των Χούθι, Αχμάντ Γκαλέμπ αλ-Ράχουι. Ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη βομβάρδισαν κτίριο στη Σαναά στη διάρκεια κυβερνητικής σύσκεψης. Εκτός του πρωθυπουργού έχασαν τη ζωή τους επτά υπουργοί.
Οι Χούθι έχουν συλλάβει και κρατούν δεκάδες συνεργάτες ξένων οργανώσεων αρωγής. Ελέγχουν το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας Υεμένης και συχνά εξαπολύουν πυραύλους κατά πετρελαιοφόρων και εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα, ενώ έχουν πλήξει με ιρανικής κατασκευής πυραύλους και το Ισραήλ.
Σουμούντ: μένω ακλόνητος και αντιστέκομαι
Από τον ισραηλινο-αραβικό πόλεμο του 1967 μέχρι σήμερα, μια λέξη χαρακτηρίζει την πολιτική και πρακτική στάση που οφείλουν (κατά την αντίληψη πολλών ομοεθνών τους) να τηρούν οι Παλαιστίνιοι: το σουμούντ. Η λέξη έδωσε τον τίτλο στη νέα ναυτική εκστρατεία ειρήνης: «Global Sumud Flotilla», δηλαδή «Παγκόσμιος Στολίσκος του Σουμούντ». Στην αραβική ντοπιολαλιά της Παλαιστίνης σουμούντ σημαίνει κατ’ αρχάς «σταθερότητα». Ουσιαστικά είναι μια προτροπή: μείνε ακλόνητος στη θέση σου, πείσμωσε, μην υποχωρείς παρά τις συνεχείς ισραηλινές επιθέσεις.
Δηλαδή, αν είσαι αγρότης στα κατεχόμενα μην εγκαταλείψεις το χωριό, τα χωράφια και τις ελιές σου. Αν είσαι έγκλειστος στη Λωρίδα της Γάζας αντιστάσου με κάθε μέσο στις εντολές του στρατού κατοχής για διαρκείς μετακινήσεις. Αν είσαι κρατούμενος στις ισραηλινές φυλακές, κάνε διπλή αντίσταση: έχε ακλόνητη πίστη στο δίκιο του αγώνα και «απαγόρευσε» στο μυαλό σου να τρελαθεί. Αν ζεις στο εξωτερικό, μην πάψεις να μιλάς και να δρας, ιδιωτικά και δημοσίως, για την κλεμμένη πατρίδα.
Δεν είναι παθητική αντίσταση όπως αυτή που εφάρμοζε ο Ινδός Μαχάτμα Γκάντι κατά των Βρετανών αποικιοκρατών, είναι πράξη άκαμπτης ανυπακοής, έμπρακτη, καθημερινή άρνηση να αποδεχτεί κανείς τα τετελεσμένα. Καθώς ο όρος εξελίχθηκε, οι Παλαιστίνιοι διακρίνουν δύο βασικές εκδοχές του σουμούντ. Η πρώτη, το «στατικό σουμούντ», είναι πιο παθητική. Ο σπουδαίος Τυνήσιος εικαστικός Ιμπραχίλ Νταχάκ (1931-2011) την περιγράφει ως «διατήρηση των Παλαιστινίων στα εδάφη τους».
Η δεύτερη εκδοχή, το «αντιστασιακό σουμούντ», είναι πιο δυναμική. Εχει στόχο την οικοδόμηση εναλλακτικών θεσμών, κοινωνικών και πολιτικών, ώστε να υπονομευθεί η ισραηλινή κατοχή της Παλαιστίνης. Το απόλυτο σύμβολο του σουμούντ είναι η ελιά, αλλά χρησιμοποιείται και η εξιδανικευμένη εικόνα μιας Παλαιστίνιας αγρότισσας που είναι έγκυος.
