Μερικά από τα πιο ιδιαίτερα και «δύσκολα» έργα σύγχρονων Αμερικανών εναλλακτικών δημιουργών κόμικς έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Inkpress, ανάμεσά τους το Schizo του Ivan Brunetti, το Αγάπη μέσα στις Σκιές του Gilbert Hernandez, το Σαν Σιδερένιο Ομοίωμα Γαντιού από Βελούδο του Dan Clowes κ.ά. Αν μη τι άλλο οι υπεύθυνοι της Inkpress έχουν τολμηρές ιδέες και δεν διστάζουν να πειραματιστούν με βιβλία που μπορεί να μη γίνουν best seller αλλά σίγουρα μένουν χαραγμένα στη μνήμη των αναγνωστών τους. Ως τώρα όμως δεν είχαν εκδώσει βιβλία Ελλήνων δημιουργών. Πριν από λίγες ημέρες ξεκίνησαν! Και απ’ ό,τι φαίνεται θα συνεχίσουν. Το πρώτο βιβλίο τους από Ελληνα καλλιτέχνη ανήκει στον Δημήτρη Ρόκο και είναι εντυπωσιακό από κάθε άποψη!
Ο Ρόκος, επιτυχημένος εικαστικός καλλιτέχνης, dj και εμπλεκόμενος ενεργά σε πολλά είδη οπτικοακουστικών projects, από σκηνοθέτης μουσικών κλιπ μέχρι χειριστής κάμερας και οδηγός βαν ή assistant ηθοποιών σε κινηματογραφικές παραγωγές, μας είχε προετοιμάσει για το βιβλίο του εδώ και καιρό και ήταν απόλυτα συνεπής. Οπως είχε γράψει τότε, «το όνομα του βιβλίου μου είναι The End […], δεν έχει καθόλου κείμενο, είναι 88 σελίδες, μόνο σχέδια, όλο ασπρόμαυρo […] κατ’ επιλογήν ανολοκλήρωτο. Ανυπομονώ να το δείτε!!!» και η αλήθεια είναι ότι εμείς ανυπομονούσαμε περισσότερο. Κι αυτό γιατί ο Δημήτρης Ρόκος είναι πολύ σπουδαίος εικαστικός και θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον η «προσαρμογή» της δουλειάς του σε «μεγάλες αφηγήσεις». Οι ζωγραφικοί του πίνακες όπως και οι αφίσες που σχεδιάζει για ποικίλους σκοπούς έχουν άλλωστε από μόνοι τους μεγάλη αφηγηματικότητα μέσα στα σουρεαλιστικά τους θέματα, τον νεοεξπρεσιονισμό τους, το μαύρο χιούμορ τους και τις πανταχού παρούσες διακειμενικές και διεικονικές αναφορές τους.
Πώς θα συνδυάζονταν μεταξύ τους παρόμοιοι πίνακες όταν από μόνος του ο καθένας αποτελεί μια ολόκληρη ιστορία; Και πώς θα λειτουργούσαν σε άσπρο και μαύρο όταν ο Ρόκος είναι γνωστός για τη δεξιοτεχνική χρήση των χρωμάτων του; Ε, η απορία λύθηκε. Το The End καταρχάς προκαλεί δέος λόγω μεγέθους αλλά επιπλέον και εσκεμμένη σύγχυση λόγω της επιτηδευμένης ανάμιξης του υπέροχου ελεύθερου σχεδίου με τους αυστηρούς κανόνες του γραμμικού σε μια αφήγηση που μόνο γραμμική δεν φαίνεται να είναι.
Ο Ρόκος, όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου, «κάνει τη δημιουργική διαδικασία πρωταγωνιστή της υποτιθέμενης δράσης και μπλέκεται άθελά του σε μια περιπέτεια πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που είχε ακριβώς ως στόχο να αποφύγει ξεκινώντας». Και αν το έργο του μοιάζει «ημιτελές» είναι γιατί αποτελεί το πρώτο μέρος μιας φιλόδοξης τριλογίας επιστημονικής φαντασίας όπου «η ιστορία εξελίσσεται παράλληλα με τη δημιουργία της». Αυτό το πρώτο μέρος είναι σαγηνευτικό και πανέμορφο και εγγυάται τη συνέχεια για την οποία ανυπομονούμε.
