Το έχει αυτό ο σύγχρονος ελληνικός κινηματογράφος: ακόμα κι αν δεν σ’ αρέσουν όλα ή κάποια από τα έργα ενός/μιας δημιουργού, ωστόσο μπορείς να ξεχωρίσεις ποιανού είναι. Οι Ελληνες κινηματογραφιστές, παλαιότεροι αλλά και νεότεροι, κατορθώνουν ως επί το πλείστον να αφήνουν την προσωπική σφραγίδα τους στα έργα τους. Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος αναμφισβήτητα έχει αφήσει το δικό του προσωπικό σημάδι στη μεγάλη οθόνη και, παρότι ήδη γνωστός και με μεγάλη καλλιτεχνική πορεία, συνεχίζει και τις ταινίες και τις επιτυχίες (όπως το πρόσφατο «Υπάρχω»).
Ο ίδιος ως σκηνοθέτης ανήκει στις πιο αυθεντικές φωνές του σύγχρονου ελληνικού σινεμά. Από τα πρώτα βήματά του επέμενε να συνδέει την κοινωνική ματιά με μια καθαρή και προσιτή κινηματογραφική γλώσσα, φωτίζοντας τις αντιφάσεις της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, με τα έργα του να ισορροπούν ανάμεσα στην τρυφερότητα και τη σκληρότητα, δίνοντας έμφαση στον άνθρωπο και στις ηθικές του επιλογές. Με φιλμ όπως «Ο εχθρός μου» δεν δίστασε να ανοίξει δημόσιο διάλογο για την ανοχή, τη βία και την αστική αδιαφορία, ενώ συνολικά το σινεμά του χαρακτηρίζεται από απλότητα, αμεσότητα και ειλικρίνεια.
Η σχέση του με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης υπήρξε επίσης διαρκής και ουσιαστική: αρκετές ταινίες του παρουσιάστηκαν εκεί, ενώ για τον ίδιο ξέρουμε πως ο θεσμός αυτός δεν αποτέλεσε μόνο βήμα προβολής αλλά και τόπο συνάντησης με το κοινό και τον διάλογο γύρω από τον ρόλο του σινεμά στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Τώρα, ήρθε η στιγμή που το Φεστιβάλ επιστρέφει στον ίδιο κάτι από τα όσα έχει εκείνος προσφέρει: στη φετινή διοργάνωση (66ο ΦΚΘ, 30/10 – 9/11) ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος θα βραβευτεί με τον τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο του έργου του, ενώ θα γίνουν και αφιερωματικές προβολές των ταινιών του («Μέγαρα» – 1974, «Ξαφνικός έρωτας» – 1984, «Αντε γεια» – 1990, «Πίσω πόρτα» – 2000, «Ο εχθρός μου» – 2013, «Υπάρχω – 2024). Ο ίδιος δεν έκρυψε τη χαρά του γι’ αυτή τη νέα του «συνάντηση» με το Φεστιβάλ: «Ωχ! Βράβευση για το έργο μου; Τιμή μου! Η Θεσσαλονίκη μόνο χαρές μου έχει προσφέρει μια ολόκληρη ζωή! Είναι μια πόλη που ξέρει να δίνει, είναι η πόλη των πέντε αισθήσεων. Με έκτη, αυτή τη μοναδική αίσθηση που έχουμε όταν περπατάμε μόνοι στην παραλία κουβαλώντας ακόμη την ταινία που μόλις είδαμε στο Φεστιβάλ και μας άγγιξε. Αγαπώ την πόλη, αγαπώ το Φεστιβάλ και τους ανθρώπους του», δήλωσε σχετικά. Αναμένουμε και τα όσα θα πει στο ειδικό masterclass που θα δώσει εκείνες τις μέρες όσον αφορά το σινεμά και το βλέμμα του δημιουργού.
-320x213.jpg)
