Από τη μια οι επιδόσεις της κυβέρνησης, που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν γίνει «δείκτες ντροπής». Από την άλλη, ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάτασης. Το δίπολο αυτό πολιτικών, αξιών, θέσεων αναμένεται να υπογραμμίσει ο Αλέξης Τσίπρας στη σημερινή, πολυαναμενόμενη ομιλία του, με την οποία θα κλείσουν οι εργασίες του συνεδρίου του Economist στη Θεσσαλονίκη. Η αυστηρή κριτική του στην κυβέρνηση για την κατάσταση της οικονομίας και της χώρας δεν θα αποτελέσει έκπληξη ασφαλώς, αλλά δεν θα μείνει σε αυτό: θα περιγράψει συγχρόνως και το όραμά του για την Ελλάδα του 2030.
Ενα 24ωρο πριν από την ομιλία Μητσοτάκη στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, ο πρώην πρωθυπουργός θα παίξει στο… γήπεδο του αντιπάλου του και θα αμφισβητήσει τις επιτυχίες που ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι έχει. Γι’ αυτό και θα παραθέσει σειρά στοιχείων, που θα επιβεβαιώνουν την απομάκρυνση της Ελλάδας από τους ευρωπαϊκούς δείκτες τόσο στο οικονομικό επίπεδο όσο, όμως, και σε θεσμικό επίπεδο.
Κύριο χαρακτηριστικό της σημερινής πολιτικής –πιστεύει– είναι η μεροληψία υπέρ του πλούτου. Μια πολιτική, θα προσθέσει, που οδηγεί σε μια κοινωνία χασμάτων και κοινωνικών ανισοτήτων. Κάποιες από τις «επιδόσεις» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι «δείκτες ντροπής», σύμφωνα με την προσέγγιση Τσίπρα.
Ομως, ο πρώην πρωθυπουργός θα προτείνει και λύση: το Εθνικό Σχέδιο Ανάτασης, τους βασικούς άξονες του οποίου αναμένεται να περιγράψει. Με στόχο η χώρα μας να μη χάσει οριστικά το τρένο της σύγκλισης και να μη βρεθεί εκ νέου σε συνθήκες υπαρξιακής κρίσης… Πεποίθησή του, εξάλλου, είναι ότι η σημερινή κατάσταση δεν αντιμετωπίζεται με προεκλογικές παροχές και εξαγγελίες, χρειάζεται, αντιθέτως, αλλαγή οικονομικού και παραγωγικού μοντέλου, αλλά και ένα μεγάλο αναπτυξιακό σοκ.
Οι άξονες του Εθνικού Σχεδίου Ανάτασης θα περιλαμβάνουν, σύμφωνα με πληροφορίες, αλλαγές στο κράτος, στην παραγωγή, με στήριξη της εργασίας, ενώ από την ανάλυση Τσίπρα δεν θα παραλειφθεί η αναφορά στο δημογραφικό, το οποίο θα χαρακτηρίσει ως «πρόβλημα των προβλημάτων». Και θα επαναλάβει, τέλος, ότι για μια τέτοια θεμελιώδη αλλαγή απαιτείται μια νέα εθνική πυξίδα, με τη συμμετοχή όλων των παραγωγικών κοινωνικών τάξεων.
