Αλλαγή ρόλων

Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, την άνοιξη του 2008, η Γερμανία και η Γαλλία έβαλαν βέτο στην πρόταση Μπους για άμεση έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία, τη Μολδαβία και τη Γεωργία.

Ηταν προφανές ότι η Μέρκελ και ο Σαρκοζί δεν υποτίμησαν την ομιλία του Πούτιν, τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς στην ετήσια Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου.

Η Μόσχα προειδοποιούσε ότι η ένταξη χωρών της πρώην ΕΣΣΔ στο ΝΑΤΟ καταγράφεται ως απειλή για τα ρωσικά ζωτικά συμφέροντα, η προάσπιση των οποίων θα γίνει με κάθε δυνατό μέσο.

Εξι χρόνια αργότερα, νέα αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ε.Ε. με αφορμή την Ουκρανία, που συνταράσσεται από αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, με την Ουάσινγκτον να επενδύει σε καθεστωτική ανατροπή και την Ε.Ε. σε συμβιβαστική λύση.

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Γαλλίας, Γερμανίας και Πολωνίας διαμόρφωσαν μια φόρμουλα αποδεκτή και από τον πρόεδρο της Ουκρανίας Γιανουκόβιτς και από την ηγεσία της αντιπολίτευσης.

Η αρμόδια υφυπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ Νούλαντ τορπίλισε τη συμβιβαστική φόρμουλα και πριμοδότησε την ανατροπή της κυβέρνησης στο Κίεβο.

Μία δεκαετία αργότερα, σήμερα δηλαδή, ο Τραμπ αναζητεί τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ενώ η Γαλλία, η Γερμανία και η Βρετανία ζητούν σκληρή διαπραγμάτευση με τη Μόσχα.

Από το Μόναχο και το Βουκουρέστι μέχρι την τρόικα των υπουργών Εξωτερικών, η ευρωπαϊκή πλευρά ήταν από επιφυλακτική έως αρνητική ως προς την περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, καθώς -κυρίως η Γερμανία- δεν ήθελαν να διακινδυνεύσουν τις εμπορικές και ενεργειακές σχέσεις με τη Ρωσία. Πώς ερμηνεύεται η απόλυτη αλλαγή θέσεων ΗΠΑ και Ε.Ε. σε ό,τι αφορά τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία;

Σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ, οι αποτυχημένες προσπάθειες πολιτικής και οικονομικής απομόνωσης της Ρωσίας επιταχύνουν τη δημιουργία στενής στρατηγικής σχέσης Μόσχας-Πεκίνου, μια απευκταία για τον Λευκό Οίκο εξέλιξη.

Σε ό,τι αφορά την Ε.Ε., η ρωσική απειλή υποτίθεται ότι θα συσπειρώσει τους 27 και, επιπλέον, οι επενδύσεις στον αμυντικό τομέα θα αναθερμάνουν την οικονομία.