Σε απεργιακή τροχιά μπαίνουν οι απανωτές διαμαρτυρίες ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο φέρνει μεγαλύτερη ελαστικότητα στην απασχόληση και μεγαλύτερη προσαρμογή των εργασιακών δικαιωμάτων στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων περιορίζοντας περαιτέρω το αντικείμενο των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Εργαζόμενοι και οι φορείς τους απορρίπτουν καθολικά το επίμαχο σχέδιο νόμου, στο οποίο το υπουργείο Εργασίας χρησιμοποιεί ως όχημα τις θετικές διατάξεις με στόχο την επέκταση της 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη (από δύο) έναντι του ισχύοντος 12ωρου, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση, τις υπερωρίες στην εκ περιτροπής εργασία και τη fast track για διήμερη εργασία.
Οι κινητοποιήσεις με κεντρικό μήνυμα «δεν θα γίνουμε οι σκλάβοι του 21ου αιώνα» αποκτούν πανελλαδικό χαρακτήρα και ανακοινώσεις για το πώς οι επίμαχες ρυθμίσεις είναι εκ διαμέτρου αντίθετες από τις ανάγκες των εργαζομένων, καθώς εξυπηρετούν την εντατικοποίηση της εργασιακής εκμετάλλευσης σε βάρος της υγείας και του ελεύθερου χρόνου τους. Χθες βράδυ στην Κόρινθο, σήμερα το απόγευμα στο Ηράκλειο, το Σάββατο στην Αθήνα πρωτοβάθμιες συλλογικότητες απάντησαν στις δηλώσεις της αρμόδιας υπουργού Νίκης Κεραμέως περί εφαρμογής των παραπάνω με τη «συναίνεση του εργαζόμενου» ότι αποδοχή τους υπόκειται στη βούληση του εργοδότη.
Μείωση ωραρίου, αύξηση μισθών
Χθες η Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ αποφάσισε ομόφωνα να εισηγηθεί στην Ολομέλεια της Διοίκησης την πραγματοποίηση 24ωρης απεργίας την 1 Οκτώβρη με αίτημα την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου και διεκδικεί παράλληλα μείωση χρόνου εργασίας στις 37,5 ώρες την εβδομάδα, ως θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορεί να οικοδομηθεί η ποιότητα της εργασίας, και συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Το τριτοβάθμιο όργανο σημειώνει πως «ο κόσμος της εργασίας δείχνει ξεκάθαρα την απογοήτευση και την οργή του για τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης. Μία δέσμη μέτρων με διπλή στόχευση: από τη μία την περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας με την εξυπηρέτηση πολύ συγκεκριμένων εργοδοτικών συμφερόντων και από την άλλη την αποδυνάμωση των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων. Απογοήτευση η οποία ενισχύθηκε περαιτέρω από την απαξίωση που έδειξε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του στην οποία δεν ανέφερε τίποτα ουσιαστικό για την εργασία, υπερασπιζόμενος μόνο σθεναρά την καθιέρωση του 13ώρου. Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, αντί να εστιάζονται σε μια ουσιαστική φορολογική μεταρρύθμιση, με φορολόγηση μερισμάτων και τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, αντί να προαναγγέλλεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, επιλέχθηκε με επικοινωνιακά τεχνάσματα να ανακοινωθούν αναιμικά μέτρα», καταλήγει η ανακοίνωση της Συνομοσπονδίας.
Πενθήμερο 35ωρο προτείνει το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, που καλεί στη διαδήλωση της 1η Οκτώβρη ζητώντας «συνθήκες δουλειάς και αμοιβής που αντιστοιχούν στο σήμερα για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες μας και όχι όπως δούλευαν οι παππούδες μας πριν 100 χρόνια».
«Η στόχευση αυτού του νομοσχεδίου είναι ξεκάθαρη: περισσότερες ώρες δουλειάς, χειρότερα αμειβόμενες, με ωράριο εργασίας ευέλικτο στα μέτρα που καθορίζουν τα business plans της μεγαλοεργοδοσίας. Στον βωμό των κερδών θυσιάζεται ακόμα και η ζωή, η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων αφού αντικειμενικά οι 13 και 14 ώρες δουλειάς πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες για εργατικά ατυχήματα, για εκατοντάδες νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς κάθε χρόνο», υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, το ΠΑΜΕ σημειώνοντας πως «σε αυτό το σημείο έχει καταντήσει τα συνδικάτα η γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού, να μην έχουν κανένα λόγο για το ωράριο και τις ημέρες εργασίας, τους μισθούς, τις συμβάσεις αφού κυριαρχεί το δίκιο και η δύναμη του εργοδότη. Η ίδια η ζωή επιβεβαίωσε όμως ότι όπου υπάρχουν ισχυρά ταξικά συνδικάτα με συσπειρωμένους τους εργαζόμενους, η πολιτική της κυβέρνησης και της εργοδοσίας “πάει στον κουβά”».
Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται τα αρνητικά σχόλια στη δημόσια διαβούλευση του κειμένου του ν/σ, η οποία συνεχίζεται μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου και στην οποία καταδεικνύονται πως οι δυσμενείς αλλαγές θα οδηγήσουν σε παραβίαση κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, επαγγελματική εξουθένωση την πλειονότητα των εργαζομένων, αύξηση των κινδύνων για την ασφάλειά τους και μείωση της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων.
Διαβούλευση
Ειδικά, για τη 13η ώρα υπερωρίας στον ίδιο εργοδότη επισημαίνεται πως ελλοχεύει ο κίνδυνος κατάχρησης, πέραν της πρόβλεψης για 37 ημέρες τον χρόνο, και πως απειλείται το δικαίωμα στην 11ωρη ανάπαυση, ενώ για τη διευθέτηση χρόνου εργασίας, πως παραμερίζονται οι συλλογικές συμβάσεις και αποδυναμώνονται οι αρμοδιότητες των συνδικάτων.
Επίσης, επικρίνονται η απαλλαγή των προσαυξήσεων από ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες και νυχτερινά, που θα επιδράσει στις συνταξιοδιοτήσεις στο μέλλον, η μείωση της ελάχιστης διάρκειας του μεγάλου τμήματος της κατατεμνόμενης άδειας από 10 σε 5 ημέρες. Σχετικά με τον χαρακτηρισμό ως τυχόν μείωσης αποδοχών μετά τη χρήση της ψηφιακής κάρτας ως βλαπτική μεταβολή ζητείται ρητή συμπερίληψη για την πρόβλεψη της μείωσης ωραρίου, της μετατόπισης βάρδιας ή έδρας εργασίας, όταν δεν υπάρχει συναίνεση ή συλλογική σύμβαση εργασίας.
Σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση περί ενίσχυσης του θεσμικού ρόλου και της επιχειρησιακής ικανότητας της Επιθεώρησης Εργασίας υποστηρίζεται ότι χρήζει αναθεώρησης ώστε να συμμορφώνεται με θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος, τις εγγυήσεις ισότητας, δικαστικής προστασίας και την αναλογικότητα των μέτρων, που προβλέπονται για τις Ανεξάρτητες Αρχές.
