Λίγες ώρες μετά την άνανδρη αλλά τελικά όπως όλα δείχνουν όχι-και-τόσο-αιφνιδιαστική αμερικανική επιδρομή στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, η ομίχλη του πολέμου σιγά σιγά διαλύεται επιτρέποντάς μας μια σειρά από σχετικά ασφαλείς παρατηρήσεις και συμπεράσματα.
Κατ’ αρχάς φάνηκε καθαρά ότι ο φανφαρόνος Τραμπ δεν είχε ποτέ σκοπό να προχωρήσει σε κάποια διπλωματική λύση στο ιρανικό πυρηνικό πρόβλημα. Αλλωστε είναι ο πρόεδρος που το 2018 τίναξε στον αέρα την ορίτζιναλ συμφωνία του Ομπάμα για έλεγχο του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος (2014) και ξεκίνησε τη φάμπρικα των πισώπλατων δολοφονιών σκοτώνοντας τον Πέρση στρατηγό Κασέμ Σολεϊμανί (2020). Είναι πια σαφές πως είχε εδώ και μήνες συμφωνήσει με τον εγκληματία συνεταίρο του, Νετανιάχου, για την επίθεση στην Τεχεράνη και απλώς κορόιδευε τους πάντες ώστε να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα του αποφασιστικού, όπως πίστευε, χθεσινού πλήγματος. Εξ ου και τα προχθεσινά ψέματα για τις έξτρα «δύο εβδομάδες προθεσμία» και το αεροπορικό θέατρο σκιών με τα… περιπλανώμενα βομβαρδιστικά, την ώρα που η πραγματική δύναμη κρούσης των Β-2 απογειωνόταν από το Μιζούρι.
Ομως οι Ιρανοί δεν επρόκειτο να την ξαναπατήσουν, ιδίως μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό της 12ης Ιουνίου και την ύπουλη δολοφονία δεκάδων αξιωματούχων και επιστημόνων, ενώ όλοι περίμεναν το ραντεβού του Ιρανού ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί με τον Αμερικανό μεσολαβητή Στιβ Γουίτκοφ. Κανείς, ούτε οι Αμερικάνοι ούτε οι Ισραηλινοί, δεν ξέρει με σιγουριά αν οι Πέρσες κατάφεραν στο μεσοδιάστημα να μεταφέρουν αλλού το ουράνιο και τον πυρηνικό εξοπλισμό τους, όπως υποστηρίζουν. Αλλά είναι πλέον σχεδόν βέβαιο ότι η «θεαματική στρατιωτική επιχείρηση» του Τραμπ, που «μόνον οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ μπορούν να φέρουν σε πέρας», αποδείχτηκε μια τρύπα στον βράχο και, πάντως, σε καμιά περίπτωση δεν «εξαφάνισε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν», όπως κομπάζει ο παράφρων ηγεμόνας.
Μόνο με «Χιροσίμα Νο 2»
Τελικά, οι μόνοι που δικαιώθηκαν ήταν οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες που λένε καιρό τώρα ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος να καταστραφεί το Φορντό και άλλες παρόμοιες εγκαταστάσεις είναι με τη συνδυασμένη χρήση διατρητικών βομβών και ενός ή περισσότερων τακτικών πυρηνικών όπλων. Πρέπει δηλαδή ο Τραμπ να ρίξει ατομική βόμβα, για πρώτη φορά μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, για να σταματήσει την εξέλιξη της περσικής ατομικής βόμβας!
Πώς προκύπτει αυτό; Ακόμα κι αν οι Ιρανοί λένε ψέματα και δεν μετακίνησαν εγκαίρως το προσωπικό, ούτε και το μερικώς εμπλουτισμένο ουράνιό τους, οι πρώτες δορυφορικές φωτογραφίες από το Φορντό δείχνουν περιορισμένες ζημιές και, κυρίως, δείχνουν ότι οι διατρητικές βόμβες GBU-57 απέτυχαν να πέσουν ακριβώς στο ίδιο σημείο, ώστε να καταφέρουν να τρυπήσουν 100 μέτρα βράχου και ενισχυμένου σκυροδέματος και να ανατινάξουν τις υπόγειες αποθήκες.
Οι εικόνες ενισχύουν, αντίθετα, την ιρανική θέση, ότι δηλαδή οι Αμερικανοί κατάφεραν να ανατινάξουν μόνο δύο από τα τούνελ εισόδου προς το οχυρό σύμπλεγμα, ζημιά που χαρακτηρίζεται «περιορισμένη και επισκευάσιμη».
Ταυτόχρονα, ούτε η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας του ΟΗΕ (ΙΑΕΑ) ούτε η ιρανική υπηρεσία πολιτικής προστασίας ούτε κάποια από τις άλλες μεγάλες δυνάμεις που διαθέτουν τις τεχνικές δυνατότητες ελέγχου, όπως η Ρωσία ή η Κίνα, ανέφεραν οποιαδήποτε σημαντική αύξηση της ραδιενέργειας γύρω από τις τρεις στρατηγικές εγκαταστάσεις που χτυπήθηκαν σε Φορντό, Νατάνζ (που έχει υποστεί ήδη τις μεγαλύτερες ζημιές) και Ισφαχάν.
«Οι εγκαταστάσεις που στοχεύτηκαν σήμερα είτε δεν περιείχαν πυρηνικό υλικό είτε μόνο μικρές ποσότητες φυσικού ή χαμηλού εμπλουτισμού ουρανίου, πράγμα που σημαίνει ότι οποιαδήποτε ραδιενεργός μόλυνση περιορίζεται στα κτίρια που υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν», δήλωσε χαρακτηριστικά η ΙΑΕΑ. Και όλα τα βίντεο που κυκλοφόρησαν από την περιοχή γύρω από το Φορντό δείχνουν πως η κυκλοφορία των οχημάτων στην παρακείμενη ιερή πόλη Κομ, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο Κομ – Ισφαχάν συνεχίζεται κανονικά. Πού είναι η ραδιενέργεια, οέο;
Κάτι δεν πάει καλά στο προεδρικό σόου
Εν τέλει, η σημαντικότερη απόδειξη για την αμερικανική «αστοχία» είναι η απουσία οποιουδήποτε αμερικανικού και ισραηλινού οπτικού ή άλλου υλικού που θα βεβαίωνε την καταστροφή των στόχων, αλλά και οι απειλές του Τραμπ για νέες «ακόμα σκληρότερες» επιδρομές αν το Ιράν δεν συνθηκολογήσει αμέσως. Τι νόημα θα είχε μια τέτοια απειλή, αν ο «πλανητάρχης» ήταν βέβαιος για την επιτυχία του πλήγματος;
Μην ξεχνάμε ότι ο Τραμπ-ούκος λειτουργεί πρωτίστως σαν παρουσιαστής ριάλιτι σόου και θα έδινε και την ψυχή του για ένα βίντεο-απόδειξη του μεγαλείου του. Αντ’ αυτού, είδαμε μόνο ένα βιαστικά στημένο διάγγελμα στην αίθουσα επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου, όπου ένας εμφανώς νευρικός «βασιλιάς Ντόναλντ», φορώντας το γνωστό κόκκινο καπέλο «Make America Great Again», συνεχάρη τον εαυτό του, τους «ηρωικούς Αμερικανούς πιλότους μας» και τον Νετανιάχου και κατόπιν προχώρησε σε φρέσκιες απειλές, προειδοποιώντας ότι αν δεν υπάρξει διπλωματική λύση, οι επιθέσεις θα συνεχιστούν με «ταχύτητα, ακρίβεια και ικανότητα». Το μήνυμα ήταν κάτι σαν «δοξάστε με, κατέστρεψα το ατομικό πρόγραμμα των κακών για να κάνουμε ειρήνη, χρησιμοποιώντας το ισχυρότερο συμβατικό/μη πυρηνικό όπλο μου, αλλά αν δεν κάνουμε ειρήνη θα αναγκαστώ να τους ξαναβομβαρδίσω για να το ξανακαταστρέψω»! Κάτι δεν πάει καλά εδώ…
Make Israel Great Again?
Ο Τραμπ δήλωσε ότι χάρη σ’ αυτόν «το Ισραήλ έγινε ακόμα ασφαλέστερο», την ώρα που στην άλλη άκρη του κόσμου ο παλιόφιλος Νετανιάχου έκανε λόγο για «ιστορική απόφαση των ΗΠΑ… που αλλάζει την πορεία της Ιστορίας», προσθέτοντας ότι «ο Τραμπ αρνήθηκε να αφήσει το πιο επικίνδυνο καθεστώς να αποκτήσει τα πιο επικίνδυνα όπλα στον πλανήτη». Αμ δε! Τα «πιο επικίνδυνα όπλα στον πλανήτη» για το Ισραήλ αυτή τη στιγμή είναι οι εξελιγμένοι βαλλιστικοί πύραυλοι και drones του Ιράν, σαν αυτούς που έπληξαν και χθες κατά δεκάδες το Τελ Αβίβ, τη Χάιφα και ολόκληρη την κατεχόμενη Παλαιστίνη, τρυπώντας τον «Σιδερένιο Θόλο».
Ηταν το εικοστό κύμα φωτιάς μέσα σε δέκα μέρες και το ισχυρότερο όλων καθώς, σύμφωνα με τους «Φρουρούς της Επανάστασης», χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ άλλων για πρώτη φορά και υπερηχητικοί πύραυλοι «Χεϊμπαρσεκάν» με πολλαπλές αυτόνομες κεφαλές.
Ανάμεσα στους δήθεν «άτρωτους» στόχους που φέρονται να χτυπήθηκαν είναι το διεθνές αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν, το στρατηγικής σημασίας διυλιστήριο πετρελαίου στη Χάιφα και κυρίως το κέντρο βιολογικών ερευνών (διάβαζε: βιολογικών και χημικών όπλων) στη Νες Ζιόνα, που λέγεται πως καταστράφηκε ολοσχερώς. Επίσης στοχοποιήθηκε για πρώτη φορά το Κέντρο Ατομικών Ερευνών στο Σοράκ, αλλά και η βάση ελικοπτέρων και drones Παλμαχίμ, νοτιοδυτικά του Τελ Αβίβ.
Η λογοκρισία είναι απόλυτη, αλλά η εφημερίδα Israel Hayom γράφει ότι ολόκληρες γειτονιές του Τελ Αβίβ και άλλων πόλεων έχουν καταστραφεί από τους ιρανικούς πυραύλους και, το κυριότερο, ότι η αποτελεσματικότητα της αεράμυνας ήταν χτες «εξαιρετικά χαμηλή». Αίσθηση προκάλεσε και η δημόσια έκκληση του δημάρχου της Χάιφα, του σημαντικότερου λιμανιού και ενεργειακού κόμβου της σιωνιστικής οντότητας, για άμεσες συνομιλίες και ειρήνευση με το Ιράν.
Και το βέβαιο είναι πως με κάθε νέο κύμα ιρανικών πυραύλων ενισχύεται η αντίληψη ότι το καθεστώς δεν μπορεί πλέον να προστατεύσει τους πολίτες του – ιδίως αν ξαναμπούν στον ρουκετοπόλεμο, όπως απείλησαν ευθέως να κάνουν μετά τις χτεσινές εξελίξεις οι Λιβανέζοι μαχητές της δήθεν «νικημένης» Χεζμπολάχ. Αλλά και οι Χούθι της Υεμένης ορκίστηκαν χτες να κλιμακώσουν τις πυραυλικές τους επιθέσεις. Τι είδους «ασφάλεια» είναι αυτή;
Μπρος Στενά και πίσω ρέμα
Ολα τα βλέμματα στρέφονται πλέον στα ιρανικά αντίποινα. Τι θα κάνει τώρα η Τεχεράνη; Θα περιοριστεί άραγε στην κλιμάκωση των πληγμάτων προς το Ισραήλ και τη χρήση νέου τύπου κατευθυνόμενων πυραύλων ή θα τολμήσει να πλήξει κάποιες από τις δεκάδες αμερικανικές βάσεις που την περικυκλώνουν; Το ρίσκο είναι μεγάλο, αλλά η ιρανική ηγεσία έχει και άλλες επιλογές. Θα αποσυρθεί το Ιράν από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών; Ή μήπως κλείνοντας τα Στενά του Ορμούζ, όπως αποφάσισε, θα επιχειρήσει να «στραγγαλίσει» την παγκόσμια ροή πετρελαίου και υγροποιημένου γκαζιού, οδηγώντας τις τιμές στον… Αλλάχ; Κάτι τέτοιο βέβαια θα προκαλούσε τεράστια προβλήματα και στο ίδιο το Ιράν, αλλά και στους μεγαλύτερους ενεργειακούς πελάτες του, όπως η Κίνα και η Ινδία.
Κανείς δεν ξέρει αν το Ιράν θα «τρέξει» τώρα για να αποκτήσει το ταχύτερο πυρηνικά όπλα, σαν αυτά που το Ισραήλ διαθέτει εδώ και δεκαετίες χωρίς να το παραδέχεται. Το απίθανο θα είναι να μην προχωρήσει η Τεχεράνη στην απόκτηση ατομικών βομβών – είτε μέσα από το δικό της δήθεν «κατεστραμμένο» πυρηνικό πρόγραμμα, είτε με τη βοήθεια «φιλικών καθεστώτων» όπως η Βόρεια Κορέα, το Πακιστάν, και φυσικά η Κίνα και η Ρωσία, που διαθέτουν και το απαραίτητο περίσσευμα!
Οι διεθνείς αντιδράσεις ενάντια στην αμερικανική επιθετικότητα πυκνώνουν: σήμερα ο Αραγτσί, που χτες ήταν στην Τουρκία, επισκέπτεται τη Μόσχα, όπου θα συναντηθεί με τον ίδιο τον Πούτιν. Και γειτονικές του Ιράν χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ και το Κατάρ καταδίκασαν με σκληρά λόγια τις ΗΠΑ, ενώ και η Κίνα ανεβάζει συνεχώς τους τόνους. Μόνο η εθελόδουλη Ευρώπη δείχνει να μην καταλαβαίνει πως θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα θύματα (και) αυτής της κρίσης.
Εν κατακλείδι: από πολιτική αλλά και στρατιωτική άποψη η χτεσινή αμερικανική επιδρομή αποτελεί την ισχυρότερη απόδειξη της αποτυχίας του Ισραήλ να παίξει τον ρόλο της περιφερειακής υπερδύναμης που του έχει ανατεθεί από το υπερατλαντικό αφεντικό, και να «τελειώσει τη δουλειά» χωρίς αυτοκρατορική συνδρομή. Γεγονός που ανάγκασε τον Ηγεμόνα να ρίξει τη μάσκα του ειρηνοποιού και να στείλει το ιππικό των αιθέρων, ρισκάροντας τα πάντα.
Ρισκάροντας, τελικά, ακόμη και την ίδια του την προεδρία, αν κρίνουμε από τις οργισμένες αντιδράσεις στο εσωτερικό του προδομένου κινήματος MAGA, αλλά και δημοσιεύματα σαν αυτό των Financial Times, που μαρτυρούν εμμέσως πλην σαφώς την αγωνία της διεθνούς χρηματο-οικονομικής ελίτ για τις επικίνδυνες ζαριές του Τραμπ. Αλλά αυτά παθαίνουν οι νταήδες, που επιτίθενται τυφλά χωρίς να σταθμίσουν τις συνέπειες.
