ΕΙΔΙΠΟΛΑ, άγνωστες ιστορίες

Εμπιστεύομαι στους αναγνώστες τον πιθανό τίτλο νέου μου βιβλίου, που είναι «ΕΙΔΙΠΟΛΑ, άγνωστες ιστορίες», με λίγο άρωμα μυστηρίου για το περιεχόμενο. Οσο για το «ΕΙΔΙΠΟΛΑ», μην πάει το μυαλό σας σε δίπολα, κάτι συνηθισμένο στη φύση και την πολιτική. Για «Ειδικές Πολιτικές Αποστολές» πρόκειται, τις οποίες ανέλαβα και έφερα εις πέρας στη διάρκεια της πλέον των πενήντα ετών πολιτικής μου διαδρομής στην Αριστερά, κυρίως στο κίνημα Ειρήνης, η αναγκαιότητα του οποίου είναι αυξημένη σήμερα. Η δε αναζωογόνησή του, στόχος προτεραιότητας για τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις.

Με την ευκαιρία, επισημαίνω ότι χριστιανικής έμπνευσης κινήσεις ειρήνης προϋπήρξαν διεθνώς της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς και πρώτα στη Ν. Υόρκη και στο Λονδίνο με τίτλο «Peace Societies». Αφετηρία όχι μόνο δεινών, αλλά και ριζοσπαστικών ιδεών η σημερινή μόνη υπερδύναμη, αφού προς τιμή των εργατών του Σικάγου καθιερώθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά· και των εργατριών κλωστοϋφαντουργίας της Ν. Υόρκης η 8η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Ο Αμερικανός φιλόσοφος Χένρι Ντέιβιντ Θόρο ήταν ο πρώτος που διατύπωσε τη θεωρία της πολιτικής ανυπακοής και έδωσε σύγχρονο νόημα στην αρχαία ελληνική τραγωδία «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Η σχετική μελέτη πρωτοεκδόθηκε το 1849 με τίτλο στα αγγλικά «Civil Disobedience / Resistance to Civil Government», φτάνοντας στην Αθήνα ενάμιση αιώνα μετά, από τις εκδόσεις «Το Ποντίκι», το 1996. Ελπίζω να τιμήσουμε τα 30 χρόνια από το σημαντικό αυτό εκδοτικό γεγονός, το 2026. «Το ευκταίο δεν είναι να προσφέρουμε σεβασμό στον νόμο, αλλά στο δίκαιο», έλεγε ο Θόρο. Διατηρώ στο αρχείο μου αντίτυπο της εν λόγω έκδοσης, που επαναλήφθηκε στο πλαίσιο της σειράς «Πολιτικά Κείμενα», υπό τη διεύθυνση του ακάματου Ξενοφώντα Μπρουντζάκη.

Τα δικά μου κείμενα στο βιβλίο που ετοιμάζω συνιστούν «πολιτική ανυπακοή» μόνο στον βαθμό που δεν είναι μια συνηθισμένη αυτοβιογραφία, κάποιοι δε από τους ήρωές, σαν τον Φλωράκη και τον Γκορμπατσόφ, δεν ζουν για να ζητήσω την άδεια για τη δημοσίευσή τους. Είναι, όμως, αληθινές ιστορίες, ιδιαίτερα όσες συνέβησαν σε διηπειρωτικά ταξίδια μου, με πρώτο εκείνο στη Χιλή των Αλιέντε και Νερούδα το 1972, όπου είχα τη σπάνια ευκαιρία να ταξιδέψω ως εκπρόσωπος της ΚΝΕ.

Αξέχαστη εμπειρία, όπως και οι επισκέψεις μου στην Κίνα το 1985 και σε Χιροσίμα – Ναγκασάκι το 1991. Διηπειρωτικό ταξίδι και στο Κάιρο το 2004 για την κηδεία του Γιάσερ Αραφάτ, με την παρουσία ηγετών από όλο τον κόσμο. Τεράστια η πολιτική εμβέλεια του εθνικού ηγέτη της Παλαιστίνης και του κινήματος απελευθέρωσής της (PLO). Αναμείνατε το βιβλίο.