Ο στρατός του Ισραήλ στραγγαλίζει τους Παλαιστινίους της Λωρίδας της Γάζας με όποιο τρόπο μπορεί. Τους δολοφονεί καθημερινά με βόμβες και σφαίρες, τους καταδικάζει σε λιμοκτονία, τους σκοτώνει ακόμα κι όταν επιχειρούν να βρουν λίγη τροφή και νερό. Οπως την Κυριακή, όπου 10 άνθρωποι, ανάμεσά τους μικρά παιδιά, σκοτώθηκαν στην Κεντρική Γάζα, στο προσφυγικό στρατόπεδο Αλ Νουσεϊράτ, κοντά σε σημείο διανομής πόσιμου νερού. «Τεχνικό λάθος», είπαν με θράσος. Ο στόχος, είπαν, ήταν ένα μέλος της Ισλαμικής Τζιχάντ, αλλά το πυρομαχικό έπεσε μερικές δεκάδες μέτρα μακριά και «το περιστατικό εξετάζεται».
Οταν, λοιπόν, ο στρατός δεν κάνει κάτι από τα παραπάνω, στερεί από τους Παλαιστινίους ακόμα και τη θάλασσα. Το Σάββατο, ο IDF υπενθύμισε με επίσημο ανακοινωθέν στους κατοίκους της Γάζας ότι «απαγορεύεται το μπάνιο στη θάλασσα». Ακριβώς τη στιγμή που εκτός από το καθημερινό κρυφτό με τον θάνατο, την πείνα και τη δίψα, έχουν να αντιμετωπίσουν και τον καύσωνα του καλοκαιριού.
«Προς όλους τους ψαράδες, κολυμβητές και δύτες: μην μπαίνετε στη θάλασσα. Αν πάτε στην παραλία ή μπείτε στο νερό σε ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας θέτετε τη ζωή σας σε κίνδυνο», έλεγε μεταξύ άλλων το σχετικό μήνυμα που ανέβασε στου τουίτερ (Χ) το Σάββατο ο αραβόφωνος εκπρόσωπος του IDF.
«Η πολιτική αυτή τέθηκε αρχικά σε εφαρμογή τον Οκτώβριο του 2023 και τυπικά ήταν σε ισχύ, παρ’ όλο που ο ισραηλινός στρατός δεν επέβαλλε την απαγόρευση στους λουόμενους, παρά μόνο στους ψαράδες», διευκρινίζει η Haaretz. Και προσθέτει ότι το ανακοινωθέν «δεν δίνει λεπτομέρειες για τη διάρκεια της απαγόρευσης, ούτε για τον λόγο που ο στρατός την ξαναφέρνει τώρα στην επιφάνεια».
«Θα μας κόψουν και τον αέρα;»
«Ζαλίζομαι κυριολεκτικά από την πείνα, τη δίψα και τη ζέστη (…) Η θάλασσα ήταν το τελευταίο πράγμα που μας είχε απομείνει. Αν μας σκοτώσουν επειδή θα πάμε εκεί, ίσως είναι προτιμότερο από αυτόν τον αργό θάνατο», λέει στη Haaretz η Ρατζά Κουντέι, μια 31χρονη Παλαιστίνια μητέρα από το Ντέιρ αλ Μπάλα. Και στο τέλος αναρωτιέται: «Εχουμε κατασκηνώσει δίπλα στη θάλασσα. Πού αλλού να πάμε; Θα μας κόψουν μετά και τον αέρα;».
Στρατόπεδο συγκέντρωσης
«Είναι στρατόπεδο συγκέντρωσης, λυπάμαι». Ο λόγος για την «ανθρωπιστική πόλη» που ονειρεύεται να φτιάξει πάνω στην ισοπεδωμένη Ράφα ο Νετανιάχου και να στοιβάξει εκεί 600.000 Παλαιστινίους από τον Βορρά και ενδεχομένως, σταδιακά το σύνολο των κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας. Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ απεργάζεται μια τεράστια φυλακή από την οποία κανένας Παλαιστίνιος δεν θα μπορεί να βγαίνει παρά μόνο για να μεταναστεύσει σε άλλη χώρα.
Ο δε άνθρωπος που χαρακτήρισε «στρατόπεδο συγκέντρωσης» -με ό,τι συνειρμούς επιφέρει αυτός ο όρος για τους Εβραίους- το εφιαλτικό σχέδιο που εξήγγειλε την περασμένη εβδομάδα ο Ισραηλινός υπουργός Αμυνας Ισραέλ Κατς, δεν είναι κανένας ακροαριστερός ακτιβιστής, αλλά ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας Εχούντ Ολμερτ.
Ο Ολμερτ, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από το 2006 ώς το 2009, έδωσε συνέντευξη στην Guardian στην οποία δεν μάσησε καθόλου τα λόγια του. Είπε ότι ο όρος «εθνοκάθαρση» θα ήταν η «αναπόφευκτη ερμηνεία» της δημιουργίας ενός στρατοπέδου για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Χαρακτήρισε «εγκλήματα πολέμου» τις φονικές επιθέσεις Εβραίων εποίκων εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Οχθη, «εσωτερικό εχθρό» τα μέλη της κυβέρνησης που επιτρέπουν να διαπράττονται εγκλήματα στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, ενώ σχολίασε ότι δεν μπορεί να τσουβαλιάζονται ως αντισημίτες όσοι διαμαρτύρονται για τα εγκλήματα του Ισραήλ.
«Πιστεύω», είπε, «ότι πολλοί από αυτούς είναι κατά του Ισραήλ εξαιτίας όσων βλέπουν στην τηλεόραση και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι μια λυπηρή, αλλά φυσιολογική αντίδραση ανθρώπων που λένε: Ε, εσείς έχετε ξεπεράσει κάθε όριο».
Ο Ολμερτ, παρά την καταστροφή που έχει συντελεστεί, εξακολουθεί να πιστεύει πως είναι εφικτή η λύση των δύο κρατών. Πιστεύει επίσης ότι η τάση στο εσωτερικό του Ισραήλ θα αρχίσει να αλλάζει μόνο όταν οι Ισραηλινοί αρχίσουν να νιώθουν το βάρος της πίεσης από το εξωτερικό, καθώς δεν υπάρχει σοβαρή αντιπολίτευση στο εσωτερικό. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα, θα προσθέταμε: καμία χώρα με ισχύ δεν θέλει να πιέσει πραγματικά το Ισραήλ.
