Πώς θα κινηθεί ο Τραμπ μετά την εκπνοή σήμερα του τελεσιγράφου του προς τον Πούτιν; Θα επιβάλλει κυρώσεις ή θα αξιοποιήσει την εποικοδομητική συνάντηση του προσωπικού του απεσταλμένου προχθές στο Κρεμλίνο με τον Πούτιν για να απεγκλωβιστεί;
Ούτως η άλλως, ο τερματισμός των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία είναι προαπαιτούμενο για οποιαδήποτε ειρηνευτική φόρμουλα.
Πολύ πιο ενδιαφέρον είναι πώς θα αποκατασταθεί η κανονικότητα στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας. Θα επιστρέψει η Ρωσία στην Ομάδα G-7, θα ανασυσταθεί το Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας, θα αναβαθμιστεί ο ΟΑΣΕ;
Είναι συμβατή η επιστροφή στην κανονικότητα στις σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία με δεδομένη την απόφαση του ΝΑΤΟ να στηρίξει μαζικό επανεξοπλισμό των χωρών–μελών του;
Η συμμετοχή της Ρωσίας στην εγγύηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας ετέθη για πρώτη φορά το 1815 στο Συνέδριο της Βιέννης με την πρωτοβουλία του Τσάρου που πρότεινε την ίδρυση της Ιεράς Συμμαχίας. Μέσα σε τρεις δεκαετίες, η Ρωσία με τις επεκτατικές της βλέψεις σε βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προκάλεσε τη συμμαχία του Σουλτάνου με τη Βρετανία και τη Γαλλία.
Οι τρεις Δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην Κριμαία το 1853 με τη Ρωσία να αποδέχεται το 1856 μια ελεγχόμενη ήττα.
Για μια εικοσαετία η Ρωσία περίμενε την κατάλληλη στιγμή να επιδιώξει ρόλο-κλειδί στις ευρωπαϊκές ισορροπίες.
Στον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-8 η Ρωσία εξασφάλισε τον έλεγχο των Βαλκανίων και την πρόσβαση στη Μεσόγειο.
Η Βρετανία απείλησε με πόλεμο και με μεσολάβηση του Μπίσμαρκ η Ρωσία έχασε τον έλεγχο των Βαλκανίων, με μια διπλωματική απομόνωση να σκιάζει μια περίλαμπρη νίκη στο πεδίο της μάχης.
Η πτώση του τείχους και η διάλυση του ανατολικού μπλοκ και της ΕΣΣΔ έφεραν ξανά στην επιφάνεια τις εγγενείς αντιφάσεις του ρόλου της Ρωσίας στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Ο,τι είναι για τη Μόσχα στρατηγική θωράκιση είναι για τη Δύση απειλή εισβολής. Αντίστοιχα, ό,τι είναι για τη Δύση αμυντική προώθηση ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων είναι για τη Μόσχα κίνηση περικύκλωσης.
