Το 2007, στις Βρυξέλλες, η παρακολούθηση Ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου με αναφορές και σε θέματα ισοτιμίας πολιτών-κατόχων σωματικών επιβαρύνσεων μας απογοήτευσε με αφορμή την ελληνική αντιπροσωπεία… Ευρωβουλευτές-εκπρόσωποι άλλων χωρών μιλούσαν για την «αρτιότητα συνθηκών νοσηλείας και προσβασιμότητας» ως «προϋπόθεση ύπαρξης κοινωνιών» (επί λέξει) και οι Ελληνες εκπρόσωποι (αλήθεια, «έρημοι κι απρόσωποι» όπως τους καταγγέλλει και ο Σαββόπουλος στο γνωστό τραγούδι του…) συμφωνούσαν χωρίς να καταγγέλλουν τη σχετική εγχώρια ανεπάρκεια. Επί μέρους βελτιωμένη στις μέρες μας αλλά, συνολικά, παραμένει ανοιχτή πληγή.
Ο υπογράφων, αφού είπα σε όσους βρήκα μπροστά μου «σε άλλη χώρα ζείτε; Καταγγείλτε, προτείνετε!», το βράδυ πριν από την ημέρα αναχώρησης για την Ελλάδα είχα φωνάξει δυνατά μες στην καρδιά μου: «Θα πάω!». Είχα μάθει πως ο φημισμένος πιανίστας Αλφρεντ Μπρέντελ θα έδινε κονσέρτο με έργα Μπετόβεν και Μότσαρτ. Η ειδίκευσή του δηλαδή…
Κατάκτηση ήταν η εύρεση θέσης σε συναυλιακό χώρο στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας.
Ακολούθησε έκσταση, ναι μεν με τη δυναμική των κονσέρτων για πιάνο αλλά και με το κύρος της δικής του παρουσίας. Μετά το τέλος, τον περιμέναμε καρτερικά. H συνάντηση επιδιώχθηκε και για να κλείσουμε ραντεβού επικοινωνίας για συνέντευξη αλλά και για να θέσουμε υπό την κρίση του τον παραλληλισμό αθλητισμού – μουσικής! Το αποτέλεσμα ήταν μια αξέχαστη, μα και τιμητική για τον υπογράφοντα συνομιλία:
«Θεωρώ τους δημοσιογράφους του αθλητικού ρεπορτάζ ίσως τα πιο ζωντανά στελέχη των Μέσων Ενημέρωσης!» άνοιξε αυτός την κουβέντα.
• Ευχαριστούμε! Αν δηλαδή σας πω ότι τα γήπεδα είναι ιδιότυποι συναυλιακοί χώροι, πως ατομικά παίκτες, συνολικά αθλητές αλλά και ομάδες έχουν-εκπέμπουν τη δική τους μουσική, δεν θα με θεωρήσετε… παράλογο;
«Παράλογος θα ήσασταν αν εξισώνατε τα δυο αυτά κοινωνικά μεγέθη… Μπορώ να δώσω και παραδείγματα, αποδείξεις της άποψης πως ναι, τα σπόρ έχουν-εκπέμπουν μουσική!»
• Με χορωδία στην εξέδρα τους οπαδούς, όσους φωνάζουν συντονισμένα, εν χορώ!
«Βέβαια! Και μάλιστα με έμπνευση και αρμονία που μπορούν να παραδειγματίσουν αληθινές μουσικές χορωδίες…»
• Σε ποιόν ποδοσφαιριστή έχετε αναγνωρίσει… ιδιότητα συνθέτη;
«Στον ψηλό βαθμό αισθητικής της παρουσίας, της αρμονικής πληρότητας του Γιόχαν Κρόιφ! Οπως ο επικεφαλής-διευθυντής ορχήστρας, έτσι και ο Κρόιφ εξασφάλιζε-ενέπνεε τους συμπαίκτες – δανείζομαι μουσικό όρο: ορχηστρική πληρότητα!»
• Η μουσική ποιου συνθέτη παραπέμπει στον Κρόιφ;
«Μότσαρτ! Παιδιά-θαύματα και οι δύο. Η ενέργεια της μουσικής του, η ενέργεια, η υψηλή αισθητική του Κρόιφ, με ή χωρίς την μπάλα στα πόδια του».
• Εσείς παίξατε πριν από λίγο το 27ο κονσέρτο για πιάνο του Αμαντέους. Αν σας ζητούσα να ντύσετε με τμήμα του την εικόνα του Κρόιφ…
«Το δεύτερο μέρος, το largetto! Aν δεν το θυμάστε, βρείτε το, ακούστε το και θα διαπιστώσετε πως ταιριάζει στην αρμονική κίνηση του Oλλανδού»!
Θυμήθηκα με συγκίνηση και τρυφερότητα αυτές τις στιγμές όταν προ ημερών (17 Ιουνίου) έμαθα τον θάνατο του 94χρονου πλέον, πολιτογραφημένου Αυστριακού, μα γεννημένου στην Τσεχία, Μπρέντελ.
