Ας τους λυπηθεί ο Θεός!

Νέα μοντέλα διοίκησης στο ΑΠΘ και… ας τους λυπηθεί τουλάχιστον ο Θεός! Συνεχίζεται ο σάλος για τα γενόμενα σε επίπεδο ηγεσίας στο ΑΠΘ. Παρά τις προσπάθειες του νέου πρύτανη να φερθεί «υπεράνω», τα αποτελέσματα αποδεικνύονται πενιχρά, καθώς κάθε μέρα που περνά από τις 11 Ιουνίου που εξελέγη, η κριτική γίνεται όλο και πιο καυστική.

Ούτε τρεις μέρες δεν πέρασαν από το τελευταίο μας δημοσίευμα (Ο κήπος των «διχαλωτών… ανατροπών», «Εφ.Συν.» 27.6.2025) με τις αναφορές στην αλλαγή πρυτανικής αρχής έπειτα από απόφαση του ΣτΕ, με τις καταγγελίες για τα αλισβερίσια σχετικά με την εκλογή νέου πρύτανη και με την παραίτηση αντιπρύτανη λίγο πριν ορκιστεί. Από τότε, έχουν μεσολαβήσει δύο δημόσιες παρεμβάσεις που δίνουν νέα διάσταση στην υπόθεση.

Με δημόσια επιστολή του προς την ακαδημαϊκή κοινότητα ο πρύτανης Κυριάκος Αναστασιάδης δεν σχολιάζει ευθέως την παραίτηση της Ελευθερίας Θανούλη από τη θέση του αντιπρύτανη. Παρουσιάζει μάλιστα το σχήμα με τρεις αντί τεσσάρων αντιπρυτάνεων ότι «συμβολίζει τις προτεραιότητες και αντανακλά το καινούργιο μοντέλο διοίκησης». Δεν αποφεύγει ωστόσο το γενικό σχόλιο ότι «κάθε αλλαγή προκαλεί αναπόφευκτα ενθουσιασμό, ελπίδες, αλλά και αντιστάσεις. Η θετική αύρα και προσμονή που υπάρχει στην πλειονότητα της ακαδημαϊκής κοινότητας αποτελεί για εμάς εντολή και αποστολή».

Καταλήγει τονίζοντας πως «δυστυχώς, όμως, οι δικαιολογημένες και αναμενόμενες αντιστάσεις μερικές φορές διατυπώνονται ως στείρα και απόλυτη άρνηση, εκφράζονται με τη μορφή αβασάνιστης κριτικής και -όχι σπάνια- παράγουν ψευδείς ειδήσεις. Στις λίγες ημέρες που μεσολάβησαν από την εκλογή της νέας Πρυτανικής Αρχής, παρατηρήθηκαν αρκετά τέτοια φαινόμενα. Δεν σκοπεύω να αντιπαρατεθώ σε προσωπικό επίπεδο, καθώς η θέση μου ως Πρύτανης με καλεί να εργάζομαι και όχι να αντιδικώ. Θα φροντίσω, στον βαθμό που μου αναλογεί, να ξεριζωθεί η όποια στείρα αντιπαράθεση ή διχαστική πρακτική και -ακόμη περισσότερο- η όποια τοξικότητα».

«Κακόγουστη Πρυτανειάδα»

Στον αντίποδα μία μέρα νωρίτερα η κ. Θανούλη με ανάρτησή της δεν έμενε στην παραίτησή της, ξεκαθάριζε πως «η απόφασή μου να στηρίξω την υποψηφιότητα του κ. Αναστασιάδη πριν από ενάμιση χρόνο έγινε υπό προϋποθέσεις και σε συνθήκες πολύ διαφορετικές από αυτές που ισχύουν πια σήμερα. Δυστυχώς, η παραίτησή μου ήταν μονόδρομος».

Και συνέχιζε σε εντονότερο ύφος λέγοντας πως «αυτή η κακόγουστη Πρυτανειάδα που διήρκεσε δυόμισι χρόνια θα μπορούσε να είναι ένα κοινωνικό πείραμα: πώς μπορεί ένας άθλιος νόμος να οδηγήσει κάποιους από τους πιο άξιους και ικανούς ακαδημαϊκούς της χώρας σε έναν εξοντωτικό αγώνα επικράτησης, με απίστευτο προσωπικό και ψυχολογικό κόστος για τους ίδιους και τους οικείους τους, καθώς και σε τρομακτικές εκπτώσεις για το ίδιο το διακύβευμα που δεν (θα έπρεπε να) είναι άλλο από τη σωστή διοίκηση του Ιδρύματος».

Η κ. Θανούλη καταλήγει τονίζοντας πως «σε ενάμιση χρόνο το ΑΠΘ θα κληθεί να ΞΑΝΑεκλέξει Πρύτανη και πολύ φοβάμαι με τον ίδιο νόμο. Ο θεός ας μας λυπηθεί και ας κάνει κάτι, γιατί για τους κυβερνώντες έχω πλέον τις επιφυλάξεις μου». Μέχρι τότε εύχεται «στις νέες Πρυτανικές Αρχές καλή δύναμη στο πολύ δύσκολο έργο τους και σε όλους εμάς τους υπόλοιπους καλό καλοκαίρι !».

Με δήλωσή του στην «Εφ.Συν.» ο καθηγητής Γιώργος Αγγελόπουλος, αντιπρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού και Επιστημονικού Προσωπικού (ΕΣΔΕΠ) του ΑΠΘ παρατηρεί πως: «Σύμφωνα με τον ν. 4957/2022 κάθε υποψήφιος Πρύτανης δηλώνει προτεινόμενους Αντιπρυτάνεις. Ο καθηγητής Κ. Αναστασιάδης κατέθεσε υποψηφιότητα συνοδευόμενη από τις υποψηφιότητες τεσσάρων Αντιπρυτάνεων μεταξύ των οποίων και της καθηγήτριας Ε. Θανούλη. Σε αυτή τη βάση αξιολογήθηκε από το Συμβούλιο Διοίκησης και εκλέχθηκε Πρύτανης στις 11 Ιουνίου. Στις 29 Ιουνίου η καθηγήτρια κ. Ελευθερία Θανούλη ανάρτησε δήλωση στα κοινωνικά δίκτυα συνδέοντας την παραίτησή της με τις συνέπειες του “άθλιου νόμου”. Μοιραία προκύπτει το ερώτημα αν θα ήταν σύννομη η υποψηφιότητα του κ. Αναστασιάδη στην περίπτωση που η κ. Θανούλη είχε παραιτηθεί πριν τις 11 Ιουνίου. Αθλιος ο νόμος, χωρίς αμφιβολία. Απαράδεκτο είναι και το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής στις βουλευτικές εκλογές. Αυτό δεν απαλλάσσει τους πολίτες από τις ευθύνες των επιλογών τους. Η ακαδημαϊκή κοινότητα του ΑΠΘ καλείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων».