Tο ημερολόγιο έγραφε 9 Ιουνίου. Ηταν τέτοιες μέρες πριν από έναν χρόνο, όταν το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές κατέγραφε ποσοστό 12,79%, σημειώνοντας άνοδο 5,07% από την αντίστοιχη κάλπη του 2019, με πρόσθετο κέρδος έναν επιπλέον ευρωβουλευτή από τους δύο που είχε ώς τότε. Καλύτερο –έστω και οριακά– ήταν το αποτέλεσμα και σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2023 και το 11,84% που είχε λάβει το ΠΑΣΟΚ σε εκείνη την αναμέτρηση.
Παρ’ όλα αυτά, ίσως και λόγω της τρίτης θέσης, ο Νίκος Ανδρουλάκης σχεδόν ακαριαία αμφισβητήθηκε από μια ομάδα στελεχών, ανοίγοντας έναν εσωκομματικό κύκλο τεσσάρων μηνών που οδήγησε -μέσα από μια υποδειγματική διαδικασία και ενισχυτική για την παράταξη- στη δεύτερη κατά σειρά και εξίσου άνετη επανεκλογή του στην προεδρία.
Σε αυτό το χρονικό διάστημα, το ΠΑΣΟΚ πέρασε δύο φάσεις: Η πρώτη, περίπου μέχρι το τέλος του 2024 όπου το κύμα των 300 χιλιάδων συμμετεχόντων γέννησε προσδοκίες και το έφερε δημοσκοπικά κοντά στο 20%. Η δεύτερη, από τις αρχές του 2025 μέχρι και πρόσφατα, όπου η αναβίωση των εσωτερικών αντιπαραθέσεων και η πολιτική συγκυρία ανέκοψαν αυτή τη δυναμική, προκαλώντας στασιμότητα και προβληματισμό.
Εδώ και μερικές εβδομάδες, η εικόνα που εκπέμπει το ΠΑΣΟΚ είναι ξανά διαφορετική και αισθητά βελτιωμένη. Η γκρίνια και η πολυγλωσσία έχουν -προς το παρόν- σταματήσει. Οι προσωπικοί εγωισμοί έχουν ατονήσει ή παραμεριστεί, ένδειξη μιας μάλλον άτυπης ανακωχής που έχουν κηρύξει οι εσωκομματικοί αντίπαλοι. Ο λόγος προς την κοινωνία εκπέμπεται με ενιαίο τρόπο και τα στελέχη προτάσσουν την αξία της ενότητας και της υπηρέτησης του κοινού στόχου. Η εξωστρέφεια στις δράσεις αποδίδει καρπούς, ενώ και η τάση ενίσχυσης αποτυπώνεται δειλά στις δημοσκοπήσεις.
Η κατάσταση που διαμορφώνεται, εφόσον το θετικό κλίμα διατηρηθεί, θεωρείται από τη Χαριλάου Τρικούπη ευνοϊκή για να οργανωθεί μια αντεπίθεση και να καλυφθεί το μέχρι σήμερα χαμένο έδαφος. Ο Νίκος Ανδρουλάκης κρατάει σταθερά πατημένο το γκάζι στην κούρσα διαρκείας που διανύει το ΠΑΣΟΚ με έναν διπλό σκοπό: Να ασκεί αντιπολίτευση με πρόταση και τεκμηρίωση που δίνει λύσεις στον πολίτη. Και, δεύτερον, να εμπεδώσει στο κοινωνικό σύνολο, από την Αριστερά ώς το προοδευτικό Κέντρο και τις παρυφές των μετριοπαθών κεντροδεξιών ψηφοφόρων, αλλά και σε εκείνους που στέκονται αναποφάσιστοι ή δεν συμμετέχουν στις εκλογές, ότι ο ίδιος και το κόμμα του έχουν το σχέδιο και τις ικανότητες να αναλάβουν τη διακυβέρνηση και να αλλάξουν τη ρότα της χώρας. Κοντολογίς, να «σπάσουν» μια διαδεδομένη αντίληψη ότι χωρίς τη Ν.Δ. και τον Κυριάκο Μητσοτάκη η εναλλακτική είναι το χάος.
Σε αυτό το πλαίσιο και με γνώμονα μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου η ανάκαμψη να έχει γίνει εμφανής, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κινείται στους εξής άξονες: Με δεδομένο ότι ο Σεπτέμβριος είναι ένα κομβικός μήνας με δύο ορόσημα, την εκδήλωση για την 3η του Σεπτέμβρη και τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, ο αγώνας δρόμου που κάνουν στη Χαριλάου Τρικούπη αφορά αφ’ ενός την παρουσίαση ενός συνολικότερου συνεκτικού προγράμματος σοσιαλδημοκρατικής φυσιογνωμίας και προταγμάτων. Αφ’ ετέρου, την εκπόνηση επιμέρους πολιτικών για ζωτικής σημασίας ζητήματα, όπως η περιφερειακή ανάπτυξη, το δημογραφικό και η αξιοκρατία. «Για το ΠΑΣΟΚ, η Ελλάδα της επόμενης ημέρας ξεκινά από την ελληνική περιφέρεια», δεσμεύεται ο κ. Ανδρουλάκης και εξηγεί: «Είναι η προτεραιότητά και το όραμά μας να κάνουμε την Ελλάδα μια ισότιμη χώρα για όλους τους Ελληνες».
Σε σχέση με τις κοινωνικές ομάδες και τις επαγγελματικές κατηγορίες που θέλει να προσεταιριστεί, σε αυτές σίγουρα συγκαταλέγονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, που και πολλοί αριθμητικά είναι στο σύνολό τους και ισχυρό δέλεαρ δημιουργείται από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για επαναφορά του 13ου και στη συνέχεια του 14 μισθού και την απόρριψη του προσκλητηρίου του πρωθυπουργού για συναινετική αναθεώρηση του Συντάγματος για άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο.
Νεολαία και συνέδριο
Μία επιπλέον περίπτωση του πληθυσμού που ενδιαφέρει τη Χαριλάου Τρικούπη είναι η νέα γενιά και οι νέοι επιστήμονες που έφυγαν στο εξωτερικό τα χρόνια της κρίσης και τους οποίους ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να πάρει με το μέρος του, υποσχόμενος μέτρα για στήριξη της εργασίας και των μισθών, αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και δραστική μείωση του κόστους ζωής. Στο εγχείρημα θα συμβάλει καθοριστικά η οργανωτική απόπειρα που βρίσκεται σε εξέλιξη για την ανασύσταση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ έπειτα από 12 χρόνια άνευ ουσιαστικής δράσης και συντεταγμένης παρουσίας. Οπως έχει γράψει η «Εφ.Συν.», το πρώτο βήμα γίνεται με την Πολιτική Συνδιάσκεψη το Σαββατοκύριακο 6–7 Ιουλίου. Προετοιμασία γίνεται εξάλλου και για το συνέδριο του κόμματος που προορίζεται για τα τέλη του 2025 και εκτιμάται ότι θα βοηθήσει για την εγρήγορση και συσπείρωση της βάσης και του κομματικού μηχανισμού.
Επιπλέον, ο Νίκος Ανδρουλάκης «φρεσκάρει» και διευρύνει το δίκτυο του ΠΑΣΟΚ στον χώρο της Αυτοδιοίκησης, ευελπιστώντας σε μια συμμαχία για την πολιτική αλλαγή με τους προοδευτικούς δημάρχους και περιφερειάρχες, τους οποίους υποστηρίζει ως προς τα θεσμικά και οικονομικά τους αιτήματα.
Εθνικά θέματα
Η προανακριτική για τα Τέμπη και τον Κώστα Καραμανλή που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ και θα συζητηθεί προσεχώς στη Βουλή κρίνεται ως μια καλή στιγμή να κονταροχτυπηθεί μετά από καιρό ο κ. Ανδρουλάκης με τον κ. Μητσοτάκη, ώστε μέσα από τη μονομαχία να μπορέσει να αναδείξει τα ηγετικά του χαρακτηριστικά και τις ευθύνες της γαλάζιας διακυβέρνησης.
Την ίδια στιγμή, οι εξελίξεις στα εθνικά με επίκεντρο τα Ελληνοτουρκικά, τις σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο αξιοποιούνται τόσο ως μέσο πίεσης αλλά και προκειμένου να ακουστεί το ΠΑΣΟΚ στο κοινό που παραδοσιακά ψηφίζει τη Ν.Δ., ενώ μέσα από το μήνυμα της θεσμικής σοβαρότητας που εκπέμπει θέλει να διαφανεί και η διαφορά στις επιδιώξεις από τα κόμματα της Αριστεράς.
Η στρατηγική της αυτονομίας και της αμφίπλευρης διεύρυνσης παραμένει η μοναδικά αποδεκτή στρατηγική. Οι λιγοστοί που επιμένουν να χαράσσουν μια δική τους γραμμή, με βάση ορισμένες δηλώσεις και ψιθύρους που όμως δεν σχολιάζει ούτε επιβεβαιώνει η ηγεσία, δεν αποκλείεται να μείνουν εκτός ψηφοδελτίων.
