Το αίμα φέρνει λεφτά

Τουλάχιστον από την εποχή που ο Πρόδρομος Μποδοσάκης –πριν γίνει ίδρυμα– πουλούσε χωρίς ηθικούς φραγμούς σφαίρες τόσο στους δημοκρατικούς όσο και στους εθνικιστές του ισπανικού εμφυλίου μέχρι όσους Ελληνες εφοπλιστές μεταφέρουν σήμερα καύσιμα με τα δεξαμενόπλοιά τους στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ, ο πόλεμος παραμένει (και) επικερδής επιχείρηση.

Πετώντας στα σκουπίδια τον μανδύα του ανθρωπισμού, πάνω από 1.000 εταιρείες από τη Βόρεια Αμερική, τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία προσφέρουν κάθε είδους προϊόντα και υπηρεσίες στη γενοκτόνο πολεμική μηχανή του Ισραήλ. Από τη βόμβα που θα γκρεμίσει ένα σπίτι στη Λωρίδα της Γάζας ή στη Δυτική Οχθη και τη στρατιωτική μπουλντόζα που θα απομακρύνει τα μπάζα μέχρι σπόρους για καλλιέργειες σε χωράφια παράνομων εβραϊκών οικισμών.

Από λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης και υπερσύγχρονα τηλεπικοινωνιακά συστήματα μέχρι ρομποτικές εγκαταστάσεις για τη συναρμολόγηση drones. Από συσκευές λήψης και επεξεργασίας των βιομετρικών στοιχείων εκατομμυρίων Παλαιστινίων (απαρτχάιντ του 19ου αιώνα σε ψηφιακή συσκευασία του 21ου) μέχρι πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων στα κατεχόμενα για Ισραηλινούς στρατιωτικούς και τους συγγενείς τους.

Και βέβαια, οπλομηχανήματα κάθε είδους. Μια αέναη στρατιωτική παρέλαση, ένα μαγκανοπήγαδο θανάτου. Μαχητικά αεροπλάνα, πολεμικά πλοία, άρματα μάχης, συστοιχίες πυροβολικού, ρουκέτες, πύραυλοι, νάρκες, ραντάρ, στρατιωτικοί δορυφόροι και αμέτρητα πυρομαχικά.

Τιμή και δόξα στους δημόσιους λειτουργούς που δεν κρατάνε το στόμα τους κλειστό απέναντι στους ισχυρούς κάθε εποχής. Σε όσους ανοίγουν τους φεγγίτες της πληροφόρησης για εμάς τους υπόλοιπους.

Τέτοια ψυχωμένη δημόσια λειτουργός είναι η Ιταλίδα νομικός Φραντσέσκα Αλμπανέζε, ειδικευμένη σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από το 2022 υπηρετεί ως ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Η πρόσφατη έκθεσή της για τις εταιρείες που κάνουν μπίζνες με το Ισραήλ σε τομείς που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων είναι καταπέλτης.

Κι επειδή τίποτα δεν συμβαίνει έτσι «ξαφνικά» στην Ιστορία, στην έκθεση γίνεται φανερό ότι πολλές εταιρείες παρέχουν με το αζημίωτο τις υπηρεσίες τους στο Ισραήλ εδώ και δεκαετίες. Ο τίτλος της έκθεσης είναι εύγλωττος: «Από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας».