Δεν έχουμε διάθεση αναφοράς αδιάφορων στοιχειών γέννησης της επικοινωνίας με τους συνεντευξιαζόμενους, αλλά υπάρχει ουσιαστικός λόγος να μοιραστούμε μαζί σας πώς γνωριστήκαμε με τον 22χρονο Στάθη Κεραστίδη και τον πατέρα του. Αγνωστοι μεταξύ μας, πιάσαμε συζήτηση ενώ περιμέναμε -προ ημερών- την έναρξη θεατρικής παράστασης στο «Θέατρο Κάτω απ’ τη Γέφυρα».
Συστηθήκαμε, ο νεαρός με αφορμή τον τίτλο της παράστασης και τ’ όνομα του θιάσου («Ερωροή Νο2» από τον αντισυμβατικό θίασο ονόματι «Αίσθημα της συναισθηματικής διαλεκτικής») επιχείρησε την αντανάκλαση της ουσίας των ίδιων λέξεων στον αγωνιστικό χώρο ενός γηπέδου! Συναισθηματική διαλεκτική την ώρα του παιχνιδιού; Μα ναι, μόνο ένας αφελής μπορεί να αμφισβητήσει την ίδια προέκταση… Ψυχοσωματική διεργασία είναι και το αθλητικό παιχνίδι, άρα ναι!
Ακουσαν την ίδια άποψή μας, μας πλησίασαν, συστηθήκαμε και βεβαιωθήκαμε πως δεν ήταν τυχαία η αποδοχή της ίδιας δικής μας θεώρησης. Απόφοιτος Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τεργέστης ο νεαρός συνομιλητής μας, εκτός των άλλων και κάτοχος ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής εμπειρίας σε τοπική ομάδα κατά την παραμονή στην Ιταλία για τις σπουδές του. Μέσος στη δεξιά πλευρά του γηπέδου, μας έδειξε από το κινητό του φάσεις με πρωταγωνιστή τον ίδιο και δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου. Και τώρα; «Η καταγωγή μας είναι από τη Θεσσαλονίκη, επαναπατρίστηκα με το πτυχίο στα χέρια μου, θέλω να δουλέψω-προσφέρω στη χώρα μου… Παράλληλα να παίξω ποδόσφαιρο και σ’ ελληνική ομάδα, δεν δεσμεύομαι πλέον με το συμβόλαιο που είχα με ομάδα δεύτερης ερασιτεχνικής κατηγορίας στην Ιταλία. Είμαι περαστικός από την Αθήνα και θα πάω στη Θεσσαλονίκη να χτυπήσω πόρτες τοπικών ομάδων, ακόμα και πρώτης κατηγορίας! Επίσης ήδη έχει ανοίξει διάλογος με παράγοντα του Ηρακλή. Θα δούμε…».
• Οι σπουδές ψυχολογίας είναι χρήσιμες, οι απρόσμενες καταστάσεις είναι συχνές στο ποδόσφαιρο, στην κοινωνία μας…
Το γνωρίζω και δεν σας κρύβω πως επανέρχομαι στην Ελλάδα για να ζήσω-προσφέρω με δημιουργική διάθεση, βασισμένος στη γνώση από τις σπουδές μου και να παίξω αν είναι δυνατόν πάλι ποδόσφαιρο επειδή το αγαπώ, αλλά με μία προϋπόθεση: Να μη γίνω τμήμα αυτού που με απωθεί -αναίτια ένταση, βία, ανεξέλεγκτες καταστάσεις-, να μην αναγκαστώ να συμμετέχω άθελά μου μόνο και μόνο επειδή θα είμαι μέλος μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Θα δω, θα κρίνω και θ’ αποφασίσω.
• «Δον Κιχώτη», καλώς επανήλθες στην πατρίδα, αν έχεις παρόμοιους προσωπικούς νόμους σού ευχόμαστε ν’ αντέξεις!
Ευχαριστώ, ξέρω πως θα χρειαστώ παρόμοιες ευχές. Στην Ιταλία όπου σπούδασα, έζησα και έπαιξα ποδόσφαιρο, έστω και σε χαμηλό επίπεδο, γνώρισα τη διάθεση των επίσημων αρχών της χώρας να ενισχύσουν μέσω της άθλησης κυρίως νέα παιδιά και, προσέξτε, πολίτες του αύριο προερχόμενους από το σήμερα, δηλαδή από εποχή άρνησης, φόβου. Χρόνια τώρα δύο πόλεμοι βρίσκονται σε εξέλιξη, παγκόσμιο γνώρισμα των κοινωνιών είναι η οικονομική δοκιμασία, άρα… Αρα ο αθλητισμός σε κάθε επίπεδό του οφείλει να προσφέρει δυνατότητες διαφυγής από την ίδια πίεση! Δεν τα βρήκα όλα τέλεια στην ιταλική κοινωνία, υπάρχουν όμως η πρόθεση, οι χώροι άθλησης-μάθησης, η μέθοδος.
• Εδώ;
Μακάρι να βρω δυνατότητες ανάπτυξης της θέλησής μου ως ψυχολόγου αλλά και ως ποδοσφαιριστή.
• Ποια είναι η αίσθηση στην Ιταλία για την Ελλάδα; Δεν ρωτάμε για τις επίσημες ιταλικές αρχές, αλλά για την αίσθηση με βαρόμετρο τη γνώμη των πολιτών.
Πολλοί Ιταλοί, καθημερινοί άνθρωποι αλλά και δάσκαλοι ή καλλιτέχνες και όχι μόνο, θ’ απαντούσαν: «Οι Ελληνες δεν αξιοποιείτε τις δυνατότητές σας ως κοινωνία, ως λαός».
Σφίξαμε τα χέρια, ενημερώσαμε και λάβαμε την κατάφαση για τη δημοσίευση των απόψεών του, μπήκαμε στην αίθουσα για την παράσταση. Στη διάρκειά της ηθοποιός είπε: «Ο έρωτας! Ενα ταξίδι που αρχίζει μ’ ένα βλέμμα και καταλήγει ποιος ξέρει πού;» Και γιατί να ξέρει; Αν ήξερε δεν θα ήταν έρωτας… Στον έρωτα αναφερόμαστε, όχι στο ελληνικό ποδόσφαιρο!
