Από πυροτέχνημα σε πυροτέχνημα. Σταθερή η γραμμή του συστήματος Μητσοτάκη. Πρέπει να μη συζητούν οι πολίτες και να μην ασχολούνται τα μέσα ενημέρωσης με θέματα που είναι ενοχλητικά για την ομάδα που κυβερνά τη χώρα. Ούτε για την ακρίβεια που επιμένει, παρά τις -υποτίθεται- φιλότιμες προσπάθειες των αρμόδιων υπουργών. Ούτε για τις χαμηλές θέσεις της Ελλάδας στον κατάλογο για τους μισθούς, τις συντάξεις, τις συνθήκες εργασίας, τα εργατικά δυστυχήματα, την ελευθερία του Τύπου. Ούτε για την ασυλία που έχει δώσει στα καρτέλ τροφίμων, τραπεζών, ενέργειας τα οποία λεηλατούν το εισόδημα των μικρομεσαίων και των φτωχών. Ούτε για τη βαριά εγκληματικότητα που χλευάζει το δόγμα του Μαξίμου περί τάξης και ασφάλειας. Ούτε για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ούτε βεβαίως για το έγκλημα των Τεμπών, όπου η άποψη που δεσπόζει στην κοινωνία των πολιτών είναι ότι επιχειρείται μεθοδικά συγκάλυψη με τη συνεργασία τμήματος της δικαστικής εξουσίας. Ούτε για τις ακροβασίες της στο θέμα των προανακριτικών, που χαρακτηρίζει αθώους τους υπουργούς της αλλά προτείνει την παραπομπή τους για πλημμελήματα.
Για να πετύχει τον στόχο της κάνει συνεχώς αντιπερισπασμούς. Πότε μοιράζοντας ψίχουλα στους συνταξιούχους. Πότε διαλύοντας σε ζωντανή σύνδεση καταλήψεις. Πότε απαγορεύοντας εκδηλώσεις και συναυλίες στα Εξάρχεια. Πότε εξαπολύοντας επιχειρήσεις αρετής για να καθησυχάσει τους φοβισμένους μικροαστούς. Πότε παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως την πιο αξιόπιστη χώρα της περιοχής, ασχέτως αν οι σύμμαχοι δεν μας υπολογίζουν και τόσο και ξεχνούν να μας καλέσουν στις διασκέψεις κορυφής που οργανώνουν. Πότε υποστηρίζοντας ότι έχουμε οδηγήσει τον Ερντογάν στο περιθώριο κι ας πρωταγωνιστεί ο Τούρκος πρόεδρος σε όλες τις ειρηνευτικές και όχι μόνο πρωτοβουλίες. Πότε λέγοντας ότι έχει φροντίσει να ενισχύσει την αμυντική δύναμη της χώρας, χωρίς φυσικά να αναφέρει ότι τα λεφτά για τους εξοπλισμούς θα βρεθούν από τη μείωση των κοινωνικών δαπανών. Ανακοινώνει την πρόθεσή της να αλλάξει την κατάσταση που επικρατεί σε διάφορους τομείς της δημόσιας διοίκησης. Πώς; Υπόσχεται μεταρρυθμίσεις έκτασης και βάθους και όπου θεωρεί απαραίτητο προτείνει αναθεώρηση βασικών άρθρων του Συντάγματος, λέγοντας ότι αυτό επιθυμεί να γίνει συναινετικά και ζητά την υποστήριξη από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για να μην εκφυλιστεί η σοβαρή αυτή υπόθεση και κυριαρχήσουν ο τοξικός λόγος και η πολωτική ρητορική.
Το νέο… ριζοσπαστικό καλαμπούρι είναι η πρότασή της για την άρση της μονιμότητας στον δημόσιο τομέα. Φυσικά με διαδικασίες αξιολόγησης, όπως διακηρύσσει για να μην κατηγορηθεί για ασύδοτο κομματισμό. Κοίτα ποιος μιλάει. Το κόμμα που έχτισε πελατειακά δίκτυα σε όλες τις φάσεις που κυβερνούσε τη χώρα. Το κόμμα που έξι χρόνια τώρα έχει διορίσει παντού στελέχη του δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, φίλους, συγγενείς, κουμπάρους, αποτυχημένους πολιτευτές. Το κόμμα με τις περισσότερες απευθείας αναθέσεις. Το κόμμα που χρωστάει 500 εκατομμύρια ευρώ – συνετή διαχείριση των οικονομικών του κατά τ’ άλλα. Το κόμμα που έχει σπάσει το ρεκόρ στην τοποθέτηση μετακλητών. Με ποια κριτήρια θα γίνεται η αξιολόγηση; Ποιοι θα είναι οι αξιολογητές; Ποιοι θα αξιολογούν τους αξιολογητές; Ερωτήματα χωρίς απάντηση.
Δεν μπορεί, αντιτείνουν οι παράγοντες της συντηρητικής παράταξης, να μένουν ατιμώρητοι οι ανίκανοι, οι τεμπέληδες, οι επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν το θέλει ο κόσμος. Μάλιστα. Μπορείς όμως να εμπιστευθείς τη Δεξιά με αυτό το κακόφημο βιογραφικό; Ο καθηγητής του Παντείου, συνταγματολόγος Ξενοφών Κοντιάδης κάνει λόγο για αναθεωρητικό λαϊκισμό και επισημαίνει ότι στο άρθρο 103 του Συντάγματος προβλέπεται σαφώς η άρση της μονιμότητας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και με αμερόληπτες διαδικασίες. Οπότε τι επιδιώκει η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Με μεταρρυθμιστική γλώσσα να μεταμφιέσει τις σκοτεινές προθέσεις της.
Ανάγωγα
Σύμφωνα με το Al Jazeera, ο υπουργός Αμυνας του Ισραήλ Μπεν – Γκβιρ μιλώντας σε συγκέντρωση προέτρεψε τον Νετανιάχου: «Είπα στον πρωθυπουργό: “Αγαπητέ πρωθυπουργέ, δεν πρέπει να τους δώσουν ανθρωπιστική βοήθεια. Δεν πρέπει να τους δώσουμε καύσιμα… Οι εχθροί μας αξίζουν μόνο μια σφαίρα στο κεφάλι!”». Αυτός είναι υπουργός στη μεγαλύτερη Δημοκρατία στη Μέση Ανατολή, όπως είπε ο Αδωνης Γεωργιάδης για το Ισραήλ, υπουργός κι αυτός της πιο φιλελεύθερης και προοδευτικής κυβέρνησης της υφηλίου. Οταν οι λέξεις δημοκρατία, φιλελεύθερος, προοδευτικός έχουν χάσει τη σημασία τους και έχουν κακοποιηθεί βάναυσα…
