Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οι Amken είναι μια από τις καλύτερες metal μπάντες που διαθέτει η χώρα μας αυτή τι στιγμή και σίγουρα στο είδους του thrash συγκαταλέγεται στις κορυφαίες.

Η επικείμενη εμφάνισή τους στο New Long Fest, την Κυριακή 27 Ιουλίου, ήταν η αφορμή που ψάχναμε για να κάνουμε μια «γεμάτη» συζήτηση μαζί τους.

Συνομιλήσαμε με τον ντράμερ τους Χάρη Ζαμπούκο, για την συνεχή «επιρροή» που ασκεί το είδος του thrash στους οπαδούς του σκληρού ήχου, για την πορεία των Amken, αλλά και για τη σημασία που έχουν φεστιβάλ σαν αυτό της Νέας Μάκρης, όπου μοιάζει με μια «οικογενειακή συγκέντρωση».

Πλησιάζει η ώρα και για τη δική σας εμφάνιση στο New Long Fest. Τι σημαίνει για τους Amken η εμφάνισή τους σε ένα τέτοιο φεστιβάλ;

Το New Long είναι κάτι παραπάνω από φεστιβάλ για εμάς. Είναι σαν να παίζεις μπροστά στην οικογένεια σου, μπροστά σε εκατοντάδες άτομα που μοιράζονται το ίδιο πάθος. Έχει αυθεντική ενέργεια, οικογενειακή ατμόσφαιρα, και το κοινό του ξέρει γιατί βρίσκεται εκεί. Το να εμφανιζόμαστε δίπλα σε μπάντες που σεβόμαστε και αγαπάμε είναι τιμή και ευθύνη. Ανυπομονούμε!

Είστε στους πρωτοπόρους του σαρωτικού σύγχρονου κύματος του thrash. Γιατί επέστρεψε, λοιπόν, το thrash τις τελευταίες δεκαετίες;

Το thrash ποτέ δεν έφυγε, απλώς, άλλαξε μορφές. Είναι η αγνή οργή, το groove, η τεχνική, οι στίχοι γεμάτοι νόημα. Ο κόσμος ψάχνει κάτι ειλικρινές, αυθεντικό και το thrash προσφέρει ακριβώς αυτό. Δεν είναι μόδα. Ποτέ δεν ήταν για να έρχεται και να φεύγει.

Ομοιότητες και διαφορές στο είδος με τις δεκαετίες του ‘ 80; 

Η βάση είναι κοινή απλώς σήμερα υπάρχει περισσότερη τεχνική, πιο εξελιγμένες παραγωγές και υβριδισμός. Οι σύγχρονες thrash μπάντες δεν φοβούνται να βάλουν death, prog, ακόμα και hardcore στοιχεία. Το 80s thrash ήταν αυθόρμητο και πρωτοποριακό, τώρα είναι εξελιγμένο και πιο «συνειδητό». Το μήνυμα όμως είναι το ίδιο.

Εσείς από πού αντλείτε την έμπνευσή σας; Ποια θεματολογία ακολουθείτε;

Η έμπνευση μας έρχεται από την καθημερινότητα, το χάος της κοινωνίας, τη θρησκεία, την αδικία στον κόσμο, την εσωτερική πίεση που όλοι νιώθουμε. Δεν θα μιλήσουμε ποτέ για δράκους και παραμύθια ή για κάτι που δεν υπάρχει στον κόσμο όπως…ειρήνη.

Οι Amken είναι μια ιδιαίτερα τεχνική μπάντα. Τα τελευταία 15 και βάλε χρόνια, μετά την κυριαρχία του Internet στις ζωές, μας διακρίνω σε πολλά είδη ανθρώπους που έχουν αποκτήσει σούπερ τεχνική με τη βοήθεια της τεχνολογίας (π.χ. tutorials videos κλπ). Εσείς ανήκετε σε αυτό το κύμα ή είστε αυτό που θα λέγαμε «σπουδαγμένοι μουσικοί»

Εγώ προσωπικά έχω μουσικές σπουδές και background, αλλά δεν υπάρχει «σωστός» δρόμος. Η τεχνολογία βοήθησε απίστευτα στο να μαθαίνεις πιο γρήγορα και η τεχνική και η θεωρία βοηθούν το να “αποτυπώσεις” καλύτερα αυτό που νιώθεις μουσικά όμως τίποτα δεν αντικαθιστά το να παίζεις απλά μουσική χωρίς καλούπια. Βλέπεις μπάντες παλιά να πρωτοπορούν και να έχουν περισσότερη έμπνευση από εμάς που τα έχουμε πλέον όλα κυριολεκτικά στο πιάτο.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να βγει μια μπάντα στο εξωτερικό και τι συναισθήματα αφήνει αυτό; 

Είναι πολύ δύσκολο. Απαιτεί οργάνωση, θυσίες, υπομονή, επιμονή και πολλή αφοσίωση και χρόνο. Όταν όμως παίζεις σε άλλη χώρα και βλέπεις κόσμο να τραγουδάει τους στίχους σου παραμένεις ζωντανός. Μόνο αυτό έχει σημασία.

Πώς είναι λοιπόν ο «μεταλάς» του 2025; Νομίζω έχουμε ξεπεράσει πια τις ταμπέλες των περασμένων δεκαετιών; 

Ο «μεταλάς»  ανέκαθεν ήταν απαιτητικός και δύσκολα δίνει ευκαιρίες ή εντυπωσιάζεται για αυτό ίσως έχουμε και τόσα πολλά παρακλάδια σε αυτό το είδος και το επίπεδο πάντα είναι υψηλό σε σχέση με άλλα είδη μουσικής. Όσον αφορά τις ταμπέλες, πιστεύω ότι τουλάχιστον έχουμε ξεπεράσει τον «οπαδισμο» με συγκεκριμένα είδη του μέταλ και ο σημερινός «μεταλάς» είναι πλέον πιο ανοιχτός.

Παραμένει το metal μουσική μιας κοινότητας; Είναι το κοινό, η αλληλεγγύη και η «πώρωση» κινητήριες δυνάμεις;

Σίγουρα! Το metal έχει την δική του ταυτότητα. Όταν βρεθείς σε ένα pit ή σε μια μπυραρία μετά από live, είσαι κομμάτι μια κοινότητας. Αυτό δεν υπάρχει σε άλλα είδη. Δεν μπορείς να το καταλάβεις αν δεν το ζήσεις.

Τι μουσική ακούτε στον προσωπικό σας χρόνο; Έχετε να προτείνετε στους αναγνώστες μας τέσσερις νέους δίσκους;

  1. Harakiri for the Sky – Scorched Earth
  2. Alcest – Les Chants de l’aurore 
  3. Nervosa – Jailbreak
  4. Architects – The Sky, the Earth & All Between