Τα μεταλλικά καπάκια μπουκαλιών… εστία μικροπλαστικών

Τα μεταλλικά καπάκια μπουκαλιών μπορούν να αποτελέσουν σημαντική πηγή μόλυνσης από μικροπλαστικά στα ποτά, διαπιστώνει νέα μελέτη της γαλλικής υπηρεσίας ασφάλειας τροφίμων, η οποία έχει αξιολογηθεί από ομότιμους καθηγητές.

Οι ερευνητές συνέκριναν τα επίπεδα μικροπλαστικού σε μπύρα, νερό, κρασί και αναψυκτικά και βρήκαν την ουσία σε όλα τα δείγματα, αλλά τα υγρά σε γυάλινα βάζα παρουσίασαν τα υψηλότερα επίπεδα. Η εκπληκτική πηγή της μόλυνσης: μια βαφή με βάση τον πολυεστέρα στα μεταλλικά καπάκια των γυάλινων μπουκαλιών.

Τα ευρήματα ήταν «εντυπωσιακά», δήλωσε ο Αλεξάντρ Ντεχό, συν-συγγραφέας της μελέτης με τη γαλλική υπηρεσία τροφίμων.

«Τα καπάκια ήταν ύποπτο ότι αποτελούσαν την κύρια πηγή μόλυνσης, καθώς η πλειονότητα των σωματιδίων που απομονώθηκαν στα ποτά ήταν πανομοιότυπα με το χρώμα των καπακιών και μοιράζονταν τη σύνθεση της εξωτερικής βαφής», έγραψαν οι συγγραφείς στη μελέτη.

Τα μικροπλαστικά είναι μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού που είτε προστίθενται σκόπιμα σε καταναλωτικά αγαθά, είτε είναι προϊόντα διάσπασης μεγαλύτερων πλαστικών. Τα σωματίδια αυτά περιέχουν μέχρι 16.000 πλαστικές χημικές ουσίες, από τις οποίες χιλιάδες, όπως η BPA, οι φθαλικές ενώσεις και η Pfas, παρουσιάζουν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία.

Οι ουσίες αυτές έχουν βρεθεί σε όλο το ανθρώπινο σώμα και είναι νευροτοξικά, κάτι που σημαίνει πως μπορεί να διασχίσει τον πλακούντα και τον εγκέφαλο. Συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής και καρκίνου. Οι ερευνητές της νέας μελέτης έλεγξαν ποτά σε μπουκάλια νερού, γυάλινα και μεταλλικά και βρήκαν μικροπλαστικά σε όλα.

Τα επίπεδα στα γυάλινα μπουκάλια ήταν υψηλότερα – περίπου 50 φορές υψηλότερα από τα πλαστικά. Τα γυάλινα μπουκάλια χρησιμοποιούσαν μεταλλικά καπάκια, ενώ τα πλαστικά μπουκάλια είχαν πλαστικά καπάκια. Τα πλαστικά καπάκια δεν χρησιμοποιούσαν το ίδιο είδος χρώματος με τα μεταλλικά καπάκια, σημείωσαν οι ερευνητές.

Ο Ντεχό δήλωσε ότι οδηγήθηκαν στο χρώμα επειδή τα μικροπλαστικά θραύσματα που βρήκαν στα ποτά ταίριαζαν με το χρώμα. Μια πιο προσεκτική εξέταση αποκάλυψε ότι τα μικροπλαστικά ταίριαζαν στο υλικό, το χρώμα και την πολυμερή σύνθεση του χρώματος που επένδυε το εξωτερικό των καπακιών.

Φαίνεται ότι τα καπάκια των μπουκαλιών αποθηκεύονται μετά την παραγωγή μαζί με χιλιάδες άλλα καπάκια σε σακούλες ή κουτιά, και αυτά γδέρνονται μεταξύ τους καθώς σπρώχνονται, σημείωσε ο Ντεχό. Μόλις τα καπάκια σφραγιστούν στα μπουκάλια, τα κομμάτια του πλαστικού από τις γρατζουνιές καταλήγουν στο ποτό. Οι συγγραφείς μπόρεσαν να δουν τις μικροσκοπικές γρατζουνιές όταν τοποθέτησαν τα καπάκια κάτω από ένα μικροσκόπιο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί εύκολα: το μικροπλαστικό μπορεί να αφαιρεθεί από τα καπάκια ξεπλένοντάς τα και στεγνώνοντάς τα στο τέλος της διαδικασίας κατασκευής. Η στρατηγική λειτούργησε στο εργαστήριο, αλλά μπορεί να είναι πιο δύσκολο να γίνει σε βιομηχανική κλίμακα.

Βρήκαν επίσης μικροπλαστικά που δεν προέρχονταν από το χρώμα, πράγμα που σημαίνει ότι η μόλυνση συνέβη κάπου στη διαδικασία παραγωγής ή ήταν στο νερό του προϊόντος.

Αν και οι κίνδυνοι των μικροπλαστικών έρχονται πιο έντονα στο φως της δημοσιότητας, οι επιπτώσεις στην υγεία είναι ασαφείς, καθώς δεν έχουν γίνει αρκετές εκτιμήσεις κινδύνου, σύμφωνα με τον Ντεχό.

Ο Ντεχό δήλωσε ότι υπάρχουν λίγα πράγματα που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι στο σπίτι για τη μόλυνση, επειδή τα μικροπλαστικά βρίσκονται ήδη στα ποτά. Είπε ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν την ανάγκη να διερευνηθεί και να αποφευχθεί η μόλυνση πιο νωρίς κατά τη διάρκεια της παραγωγικής διαδικασίας.