Οι μετανάστες σε βοσκοτόπι…

Διάβαζα στη «Συντακτών» της Τρίτης, 24/6, το ρεπορτάζ του Μάριου Διονέλλη «Πογκρόμ κατά των 501 προσφύγων», από ντόπιους στο Ρέθυμνο. Μάλιστα, επειδή η λέξη «πογκρόμ» είναι βαριά, τουλάχιστον στην αρχική της σημασία της ρωσικής προέλευσής της, μιας και σημαίνει καταστροφή, εξάλειψη και άλλα όμοια, για να την… ελαφρύνω, θα πω μόνο πως οι εν λόγω πρόσφυγες είχαν διασωθεί από ναυάγιο· γεγονός πολύ γνωστό για όσους αναζητούν μοίρα στον ήλιο διαπλέοντας θάλασσες με σαπιοκάραβα· ακόμα ακούγονται, κάποιες ασέληνες νύχτες, οι κραυγές των πνιγμένων της Πύλου…

Διάβασα λοιπόν στο ρεπορτάζ, για κάποια «ακραία στοιχεία, κάποιοι εξ αυτών κάτοικοι, αλλά και γνωστοί ακροδεξιοί της περιοχής σε ρόλο υποκινητή». Αναρωτήθηκα, όχι ως δημοσιογράφος που διαμεσολαβεί ανάμεσα στην είδηση και στον αναγνώστη, αλλά για μένα τον ίδιο, σαν προσωπική απορία ενός ανθρώπου που θέλει να μάθει και να καταλάβει, τι, αλήθεια, μπορεί να σημαίνει σήμερα η περίφραση «ακραία στοιχεία»; τι είδος ανθρώπων εμπεριέχει;

Επειδή τυχαίνει –εκ της ηλικίας!– να θυμάμαι… αρχαίες «ακρότητες», πριν από τη χούντα, υπέστην και κάποιες, οι «ακραίοι» εκείνης της εποχής είχαν κάποια «ταυτότητα» που τους αναγνώριζες, έφεραν κάποια διακριτικά: εμφάνιση, σουλούπι, ένδυση, εξαρτήματα, ακόμα και γλωσσικό ιδίωμα που τους ξεχώριζαν. Ακόμα και στη βόλτα, το σινεμά, το γήπεδο ή το κλαμπ. Μην τους συγχέουμε με τους μετέπειτα «χρυσαυγίτες»· αυτοί, θεωρώ, έφεραν διακριτικά μόνο για τις ανάγκες συγκεκριμένης «σκηνογραφίας», μετά χάνονταν, για να επανέλθουν.

Τώρα, οι «ακραίοι», πολύ φοβάμαι πως είναι οι άνθρωποι της «διπλανής πόρτας». Οι πριν από το «έγκλημα» «ήσυχοι άνθρωποι» που «δεν είχαν δώσει αφορμή στο παραμικρό». Ενας από μας! Σ’ αυτόν τον «έναν από μας» απευθύνω την πρόταση: Αν έχει επιδοτηθεί, στο Ρέθυμνο ή αλλαχού της Κρήτης, από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για βοσκοτόπι, ας παραχωρήσει τουλάχιστον αυτό το βοσκοτόπι για προσωρινή στέγαση των, συνανθρώπων του, προσφύγων. Πού ξέρεις; Μπορεί να επιδοτηθεί ξανά!..