Εκλάμψεις νευρώνων…

Δεν ξέρω πώς, διαβάζοντας συγκεκριμένη είδηση, ήρθε στο νου μου (η μνήμη σκαρώνει πολλές φορές απίθανους συνειρμούς· αυτή είναι και η χάρη της!) ένα φιλμ, παλιό, του 1989: «Διαβολογυναίκα». Με τη Μέριλ Στριπ σε ρόλο νάρκισσου μυθιστοριογράφου ροζ μπεστ σέλερ, με όλα της βαμμένα ροζ, από ρούχα και εσώρουχα, μέχρι τοίχους και ταπετσαρίες επίπλων της έπαυλής της, ακόμα και το σκυλάκι της. Η οποία ξεμυαλίζει με ανάλογο αντίτιμο τον ασθενούς συνειδήσεως σύζυγο της Ροζάν Μπαρ (πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση· έσκισε!) που μετατρέπεται σε… διαβολογυναίκα της εκδίκησης προς τέρψη των θεατών…

Η είδηση που μου αφύπνισε τη μνήμη του εν λόγω φιλμ, ήταν της περασμένης Πέμπτης, 19/6, και αφορούσε δύο ιστούς σημαίας, πανύψηλους, 30 μέτρων έκαστος, που εγκατέστησε στον περίβολο του Λευκού Οίκου ο Ντόναλντ Τραμπ, ιδίοις δε αναλώμασι· δεν επιβάρυνε το αμερικανικό Δημόσιο, απέφυγε έτσι και τη χρονοβόρα λογιστική γραφειοκρατία, αφού τους πλήρωσε από την τσέπη του.

Παραθέτω αυτολεξεί το σχετικό κείμενο που ανάρτησε στο (περίφημο πια, αφού μ’ αυτό κυβερνάει τον πλανήτη…) Truth Social. Και διότι το θεωρώ δείγμα επιτυχούς management (δουλειά που, αναμφιβόλως, κατέχει επαρκώς), αλλά και διότι, ως έχει, χωρίς πρόσθεση μηδέ αφαίρεση κεραίας, αποτελεί αντίπραξη ευθυμογραφήματος, που να χάνεις τη δουλειά σου: Οι ιστοί λοιπόν της αστερόεσσας που δώρισε στον Λευκό Οίκο ο Πρόεδρος: «Είναι οι πιο μεγαλοπρεπείς ιστοί που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Είναι ψηλοί, κωνικοί, ανθεκτικοί στη σκουριά, με σκοινί μέσα στο εσωτερικό τους και κορυφαίας ποιότητας. Ας ελπίσουμε ότι θα στέκονται περήφανοι, ο ένας στον νότιο και ο άλλος στον βόρειο περίβολο, για πολλά χρόνια!», Πώς λέμε στα καθ’ ημάς: Με τον παρά του… και την κυρά του!..

Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας επί πρώτης προεδρίας του ο Τζον Μπόλτον, σε ερώτηση Γερμανού δημοσιογράφου περί του τρόπου σκέπτεσθαι του Τραμπ απάντησε ότι περισσότερο καθοδηγείται από «εκλάμψεις νευρώνων»! Εξαρτόμαστε παγκοσμίως από εκλάμψεις νευρώνων…