Ντροπιαστική ανορθογραφία

Μπορεί να υπάρξουν ισορροπία και ίσες αποστάσεις σε κάτι εξόφθαλμα εγκληματικό, απάνθρωπο και ειδεχθές όπως η θηριωδία στη Γάζα; Μπορεί να υπάρξει συμψηφισμός ευθυνών ανάμεσα σε μωρά που πεθαίνουν και πάνοπλους στρατιώτες που σκορπούν τον θάνατο; Και πώς δικαιολογείται με όρους κοινής λογικής και στοιχειώδους ανθρωπιάς μια στάση Πόντιου Πιλάτου, στο όνομα μιας στρατηγικής συμμαχίας με μια χώρα που δολοφονεί αμάχους και γυναικόπαιδα;

Ερωτήματα και απορίες για την κυβέρνηση, τον σχεδόν άφωνο πρωθυπουργό, τις δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ. και την τακτική τους απέναντι σε ένα αδιανόητο ανθρωπιστικό δράμα… Χιλιάδες νεκροί, υπερδιπλάσιοι τραυματίες και όσοι καταφέρνουν να επιβιώνουν δεν έχουν τροφή, νερό, φάρμακα. Την ίδια στιγμή, ο αιμοσταγής πρωθυπουργός του Ισραήλ παραμένει κυνικός και αμετανόητος, δηλώνοντας ότι ο εκτοπισμός των Παλαιστινίων από τη Γάζα είναι όρος για το τέλος του πολέμου.

Η κατακραυγή για τη βαρβαρότητα της κυβέρνησης Νετανιάχου δυναμώνει και πάλι, μετά από ένα μεγάλο διάστημα αδράνειας των μεγαλύτερων δυνάμεων και όχι μόνον αυτών. Θλιβερή εξαίρεση, δυστυχώς, η Ελλάδα που δεν είχε λάβει μέρος σε καμία από τις πρωτοβουλίες για να πιεστεί ο «Μπίμπι» να βάλει φρένο. Ούτε στον ΟΗΕ, αν και είχε τη δυνατότητα, ο κ. Μητσοτάκης σχολίασε τα τεκταινόμενα στη Γάζα.

Αυτό καθίσταται συνενοχή και συνιστά προσβολή για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, που διαχρονικά στηρίζει την ειρήνη και διαδραματίζει έναν ρόλο που προωθεί τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και τη νομιμότητα.

Η ντροπιαστική αυτή ανορθογραφία επιβάλλεται, έστω και τώρα, να διορθωθεί. Κάθε λεπτό που περνά νέες ζωές χάνονται κι αν δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά, τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε και ας δείξουμε ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Αυτή δεν είναι άλλη από τον τερματισμό της εισβολής του Ισραήλ και την έναρξη ενός διαλόγου για την εξεύρεση μιας λύσης δίκαιης και βιώσιμης για τους λαούς της περιοχής.