Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, ο Aleksandar Zograf δημιουργούσε κόμικς για να καταγγείλει τον εθνικισμό κάθε πλευράς και να προειδοποιήσει για την παράνοια στην οποία μπορεί να οδηγηθεί κάθε, μέχρι πρότινος, σκεπτόμενος, ειρηνικός και ανυποψίαστος πολίτης υπό την κατάλληλη προπαγάνδα.

Ο εχθρός μπορεί μέχρι χτες να ήταν φίλος, γείτονας, συνάδελφος, ακόμα και μέλος της οικογένειάς σου. Και ξαφνικά να «μεταμορφωθεί» μες στο μυαλό σου στον πιο αδίστακτο εγκληματία. Στη φαντασία σου μπορεί να αλλάξει ακόμα και η μορφή του. Και από κει που έβλεπες έναν συνηθισμένο άνθρωπο, να περιμένεις πως θα αντικρίσεις κάποιο αιμοδιψές κτήνος με νύχια γαμψά και δόντια σουβλερά. Τέτοια κτήνη περιμένουν να δουν και οι τρομαγμένοι χαρακτήρες του Zograf στην ιστορία «Life Under Sanctions» (Η Ζωή με Κυρώσεις), του 1993. Κλειδαμπαρωμένοι στο σπίτι τους, πανικόβλητοι από όσα «άκουγαν» και «μάθαιναν» από χειραγωγημένες πηγές, ρισκάρουν να κρυφοκοιτάξουν τους «εχθρούς» που περνούν απέξω ως αιχμάλωτοι πολέμου. Οχι τόσο από περιέργεια όσο για να επιβεβαιώσουν όσα τους είχαν διδάξει να πιστεύουν, για να ικανοποιήσουν την εσωτερική τους σιγουριά ότι αυτοί που συνελήφθησαν όχι μόνο είναι τέρατα αλλά μοιάζουν και με τέρατα. Και πράγματι, ξεπερνούν τον φόβο και τολμούν να δουν κατάματα την αλήθεια. Μόνο που αυτό που τελικά βρίσκεται απέναντί τους δεν είναι ό,τι ακριβώς περίμεναν.

Οπως και στο οργουελιανής έμπνευσης «Brazil» του Terry Gilliam, η φανταστική καταδίωξη του εφιαλτικού πλάσματος καταλήγει σε μια οδυνηρή ανατροπή, έτσι και η έκπληξη (και απογοήτευση;) των πολιορκημένων του Zograf είναι μεγάλη. Μπορεί η κατά Σαρτρ Κόλαση να είναι «οι Αλλοι», αλλά αυτοί που πριν από λίγο ενσάρκωναν το απόλυτο κακό και τώρα πια, εξουδετερωμένοι, οδηγούνται στη φυλακή, είναι λίγο διαφορετικοί. «Κοίτα να δεις… Μα αυτό είναι απίστευτο! Είναι ακριβώς σαν κι εμάς!»