Η Ιστορία της Ρωσίας τους τελευταίους δυόμισι αιώνες μοιάζει με ένα εκκρεμές που κινείται ανάμεσα στο ζενίθ των ηγεμονικών της φιλοδοξιών και το ναδίρ της περιφερειακής απομόνωσής της.
Το 1814, μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλό, οι νικητές, με προεξάρχουσα τη Ρωσία, κατέλαβαν το Παρίσι.
Στη μεταναπολεόντεια τάξη πραγμάτων ο ρόλος της Ρωσίας ήταν καθοριστικός με την ίδρυση της Ιεράς Συμμαχίας. Η Ρωσία διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο και στις ευρωπαϊκές ισορροπίες καθώς στη διάρκεια του 18ου αιώνα είχε αποκτήσει πρόσβαση στη Βαλτική και στη Μαύρη Θάλασσα.
Τα παραπάνω σε γενικές γραμμές και τηρουμένων των αναλογιών ισχύουν για τον ρόλο της ΕΣΣΔ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στη σημερινή παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι τα 27 εκατομμύρια νεκροί της ΕΣΣΔ έσωσαν την Ευρώπη από τον ναζισμό. Μπορεί η Πολωνία να δυσφορεί για το καθεστώς που της επέβαλε η Μόσχα μετά το 1945, αλλά γνωρίζει ότι ο Κόκκινος Στρατός την έσωσε από οριστικό αφανισμό.
Χωρίς την προέλαση των στρατιών των Ρακασόφσκι και Τιμοσένκο δεν θα υπήρχε ούτε μνήμη του Ολοκαυτώματος γιατί δεν θα υπήρχαν οι επιζώντες και οι μαρτυρίες τους.
Το 1987 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Δυτικογερμανού ιστορικού Ερνστ Νόλτε «Ο ευρωπαϊκός εμφύλιος πόλεμος 1917-1945», η πρώτη ευρείας κλίμακας αμφισβήτηση του χαρακτήρα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Νόλτε όχι μόνον εξισώνει τον ναζισμό με τον κομμουνισμό, αλλά δεν διστάζει να επιρρίψει την ευθύνη της παρατεταμένης σύγκρουσης στους μπολσεβίκους.
Εχουν περάσει 34 χρόνια από τη διάλυση της ΕΣΣΔ στα τέλη του 1991 και η συντριπτική πλειονότητα των ιστορικών δεν προσυπογράφει τις θέσεις του Νόλτε.
Η μάχη της ΕΣΣΔ κατά της ναζιστικής Γερμανίας δεν θα μπορούσε να αμφισβητηθεί χωρίς να αποενοχοποιηθεί πλήρως ο Ευρωπαίος ψηφοφόρος που διστάζει μπροστά στην κάλπη να διαβεί τον Ρουβίκωνα και να ψηφίσει τη Λεπέν και την Εναλλακτική για τη Γερμανία.
Η επέτειος της συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας αποδείχθηκε ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο της θύελλας σαρώματος όλων των συμβόλων της σοβιετικής εξουσίας, από τις μετονομασίες των πόλεων μέχρι την αποκάλυψη της ομαδικής σφαγής 5.000 Πολωνών αξιωματικών από τους Σοβιετικούς στο Κατίν στα τέλη του 1939.
Στα βιβλία Ιστορίας θα υπάρχουν πάντοτε το Λένινγκραντ και το Στάλινγκραντ.
-320x213.png)
