Ο διάδοχος και ο αμετακίνητος

Αυτό που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ούτε δομικός ανασχηματισμός ούτε καν διορθωτικός. Πρόκειται για ανακύκλωση προσώπων. Απλώς μετακίνησε στελέχη του από το ένα υπουργείο στο άλλο και τοποθέτησε μερικούς βουλευτές σε θέσεις υφυπουργών για να σταματήσει η γκρίνια στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. 

Αξίζει να σχολιαστούν δύο περιπτώσεις. Ο Κωστής Χατζηδάκης πηγαίνει στο Μαξίμου με την ιδιότητα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Η επίσημη εκδοχή λέει ότι επελέγη  για να συντονίσει το επιτελικό μπάχαλο. Η ανεπίσημη όμως λέει ότι τον προωθεί ο πρωθυπουργός για να κερδίσει έδαφος στην κούρσα της διαδοχής, για να γίνει δηλαδή το αντίπαλο δέος στον δελφίνο Νίκο Δένδια. 

Η άλλη περίπτωση είναι ο Άδωνης Γεωργιάδης. Σε όλους τους ανασχηματισμούς ήταν υποψήφιος για αποχώρηση γιατί ο πρωθυπουργός εμφανιζόταν δυσαρεστημένος με τις ακρότητες του στις δημόσιες αντιπαραθέσεις. Σε όλες τις κυβερνήσεις όμως ο κ. Γεωργιάδης έχει στασίδι υπουργού. Γιατί; Ο πρωθιερέας της κυβέρνησης και τον χρειάζεται και τον φοβάται. Τον χρειάζεται για να λειτουργεί σαν κυματοθραύστης προκειμένου να κόβει τις διαρροές προς τα κόμματα που είναι δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας. Τον φοβάται γιατί ξέρει πολύ καλά ότι αν τον βγάλει από την κυβέρνηση, ο κ. Γεωργιάδης δεν θα κάτσει φρόνιμος. Σε χρόνο ρεκόρ θα γίνει πόλος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. Κάτι τέτοιο δεν το θέλει ο κ. Μητσοτάκης. Χρήσιμος λοιπόν ο κ. Γεωργιάδης και σίγουρα όχι ηλίθιος.