«Με έπαιρναν στο τηλέφωνο και μου έδιναν συγχαρητήρια που πήρα το “Ολύμπια”, πιθανόν επειδή κάποιοι μεγαλοποίησαν τα γεγονότα. Εγώ, πέρα από τις συγκεκριμένες δύο παραστάσεις, δεν επικοινώνησα με κανέναν για άλλη παραγωγή». Αυτό σχολίασε μεταξύ άλλων ο ισχυρός άνδρας των «Αθηναϊκών Θεάτρων» Διονύσης Παναγιωτάκης, σε πρόσφατη (27/3) συνέντευξή του στο «Documento» και την Κατερίνα Αγγελιδάκη. Διευκρίνισε επίσης: «Δεν με ενδιαφέρει, ούτε είναι εφικτό να αναλάβω όλο τον προγραμματισμό του θεάτρου “Ολύμπια”. Το θέατρο έχει τις δικές του παραγωγές, τις εκδηλώσεις του δήμου, τη δομή και το καθεστώς λειτουργίας του. Αυτό που συζήτησα με τον δήμαρχο Χάρη Δούκα και με την Ελένη Ζωντήρου είναι η δυνατότητα να προτείνω μουσικές παραγωγές που θα συμφωνούν με το ύφος και την ιδιαιτερότητα του χώρου. Είναι κάτι που έχει γίνει ξανά, δεν είναι κάτι που γίνεται μόνο με μένα».
Υποστήριξε ακόμα ότι όλος αυτός ο θόρυβος περί εργολαβικής παραχώρησης του «Ολύμπια» στα «Αθηναϊκά Θέατρα» προήλθε επειδή ο ίδιος συμμετείχε σε ευρεία σύσκεψη που συγκάλεσε ο δήμαρχος Αθηναίων για το μέλλον του δημοτικού θεάτρου, «με τουλάχιστον δεκαπέντε συνεργάτες του δημάρχου και τους είπα πώς βλέπω το συγκεκριμένο θέατρο και ότι με ενδιαφέρει να χρηματοδοτήσω κάποιες παραγωγές, αν τις εγκρίνουν και αν τους ταιριάζουν, καλύπτοντας κάποιες μέρες του καλλιτεχνικού προγραμματισμού». Ξεκαθάρισε, τέλος, ότι η συνεργασία του με τον ΟΠΑΝΔΑ θα γίνει «με τους ίδιους όρους τους οποίους το “Ολύμπια” προσφέρει και σε άλλους παραγωγούς. Θα αναλάβω όλο το κόστος των παραγωγών που προτείνω και το θέατρο θα πάρει το ποσοστό που θα συμφωνηθεί επί των εισιτηρίων ή θα επινοικιάσω την αίθουσα στο ποσό που θα μου ζητήσουν».
Δηλαδή; Πολύ κακό για το τίποτα κι ας όψονται οι «κάποιοι» που «μεγαλοποίησαν τα γεγονότα»; Μα τότε σε αυτούς τους «κάποιους» ο ισχυρός παραγωγός θα όφειλε να συμπεριλάβει και τον εαυτό του. Διότι ελάχιστες ημέρες νωρίτερα (21/3) ο ίδιος είχε μιλήσει στην «Καθημερινή» και τον Δημήτρη Ρηγόπουλο. Ο καλός συνάδελφος, μάλιστα, σε εκείνο το δημοσίευμα έγραφε για «νέα εποχή» και για «ένα υβριδικό σχήμα συνεργασίας ανάμεσα σε έναν δημόσιο φορέα (Δήμος Αθηναίων) και την ιδιωτική πρωτοβουλία». Εγραφε, επίσης, ότι «αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι ότι το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της κάθε σεζόν θα αποφασίζεται από κοινού έτσι ώστε να υπάρχει ο καλύτερος δυνατός συντονισμός και να προκύψει η μέγιστη εμπορική ωφέλεια και για τα δύο μέρη. Μιλώντας με τον κ. Διονύση Παναγιωτάκη καταλαβαίνω», συνέχιζε ο συνάδελφος, «ότι η εταιρεία του επιθυμούσε έναν χώρο στο κέντρο της Αθήνας με την αίγλη, την ιστορία και τη χωρητικότητα του θεάτρου (690 θέσεις), το οποίο υπήρξε για περισσότερο από μισό αιώνα το “σπίτι” της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μέχρι τη “μετακόμισή” της στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Ο ισχυρός άνδρας των “Αθηναϊκών Θεάτρων” αποσαφηνίζει στην “Κ” ότι ο βασικός χαρακτήρας των παραστάσεων που θα φιλοξενούνται στο “Ολύμπια” θα είναι μουσικός ή μουσικοχορευτικός και σε κάθε περίπτωση όχι αμιγώς θεατρικός […] ».
Ολα αυτά καθόλου δεν περιέγραφαν, έξι μέρες πριν από τη συνέντευξή του στο «Documento», «τους ίδιους όρους τους οποίους το “Ολύμπια” προσφέρει και σε άλλους παραγωγούς». Υπαινίσσονταν ξεκάθαρα εξαιρετικά προνομιακούς όρους συγκριτικά με άλλους εξωτερικούς παραγωγούς και βέβαια συνυπευθυνότητα του εκπροσώπου των «Αθηναϊκών Θεάτρων» με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΟΠΑΝΔΑ στη χάραξη του προγραμματισμού. Αλλωστε ο ίδιος ο κ. Παναγιωτάκης στην «Καθημερινή» είχε σπεύσει να προαναγγείλει το προφίλ του βασικού χαρακτήρα των παραστάσεων που θα φιλοξενούνται στο «Ολύμπια». Και στην πιο πρόσφατη συνέντευξή του βέβαια ένα σημείο μάς επιτρέπει να σκεφτούμε ότι είχε προνομιακή μεταχείριση, αφού παραδέχεται ότι ήταν κι ο μοναδικός ιδιώτης, εξωτερικός παραγωγός παρών σε σύσκεψη με τον δήμαρχο Αθηναίων και τους στενούς του συνεργάτες.
Μάλλον για ό,τι μεσολάβησε σε αυτές τις έξι ημέρες δεν φταίνε οι «κάποιοι». Πιθανότερο μας φαίνεται, υπό το βάρος των αντιδράσεων (και εντός του δημοτικού συμβουλίου από όλες τις παρατάξεις), ο δήμαρχος Αθηναίων κατ’ αρχάς να ανέκρουσε πρύμναν, όπως και η διοίκηση του ΟΠΑΝΔΑ. Εξ ου και οι εκ διαμέτρου αντίθετες πλέον δηλώσεις του κ. Παναγιωτάκη στο «Documento».
