«Οι σεξολόγοι μπορούν μόνο να προτείνουν λύσεις. Η κυβέρνηση είναι εκείνη που θα πρέπει να κάνει προγράμματα και να πάρει μέτρα ώστε να εξασφαλίσει τη σεξουαλική ηδονή για όλο τον λαό! Οσοι έχετε σεξουαλικά προβλήματα, όσοι ανήκετε σε σεξουαλικές μειονότητες ενωθείτε να παλέψουμε μαζί για τα αιτήματά μας!», λέει διά μικροφώνου ο Πέτερ σε μια κατάμεστη αίθουσα στην οποία διεξάγεται το Εθνικό Συνέδριο Σεξολογίας λίγο μετά την προβολή του φιλμ «Μια επιτυχημένη σεξοθεραπεία ή ο πλήρης οργασμός», σε συμπαραγωγή της Τηλεόρασης και των Ενωμένων Παραγωγών Ερωτικών Ταινιών.
Δίπλα του εκτυλίσσεται μια σπάνια ερωτική συνεύρεση ενός μάτσο λευκού ακροδεξιού, βετεράνου της Αλγερίας και μιας μαύρης ακτιβίστριας, εκπροσώπου της Ενωσης Ψυχρών Γυναικών: «Πήγες φαίνεται με πολλούς κουλτουριάρηδες, κούκλα! Για έλα κατά δω και θα σου λύσω εγώ τα προβλήματά σου στο πι και φι!», της λέει. «Δοκίμασε λοιπόν, αντιδραστικέ του κερατά! Δεν θα με κάνει εμένα να χύσω ένας καραγκιόζης φαλλοκράτης σαν εσένα», του απαντά. «Πουτανιάρικο κομμούνι», συνεχίζει αυτός. «Βρομιάρη φασίστα», αποκρίνεται εκείνη».
Στην αίθουσα ξεσπά το χάος. Οι Επιδειξίες των Σηκουάνα και Μάρνη, το Μέτωπο Χριστιανών Μαζοχιστών, οι Φετιχιστές των Κλομπ, η Ενωση Πρόωρης Εκσπερμάτωσης, τα Γκρουπούσκουλα της Πορτ-Ντοφινέ, οι Επαναστάτες Ηδονοβλεψίες, το Κίνημα Σεξομανιακών Μαρξιστών, όλοι ξεχύνονται στους δρόμους διαδηλώνοντας και φωνάζοντας «Ζήτω η σεξουαλική επανάσταση». Δεν θα αργήσουν οι τρομοκρατικές ενέργειες. Το σεξ διεκδικεί μαχητικά τη δικαίωσή του, η κυβέρνηση απειλείται με κατάρρευση, τα ηθικά θεμέλια της κοινωνίας τρίζουν, η χώρα οδηγείται στην καταστροφή.
Γρήγορα βέβαια το κίνημα θα αρχίσει να διασπάται, τα media και το κράτος θα βρουν τρόπους να το ενσωματώσουν, επιτροπές «ειδικών» θα αναλάβουν να προτείνουν λύσεις και μια ταινία με τον Αλέν Ντολόν και τη Μιρέιγ Ντουρκ θα βάλει την ταφόπλακα, γράφοντας τον επίλογο των αγώνων. Κάπως έτσι εξελίσσονται «Οι Σεξαιρετικές Περιπέτειες της Ζιζί και του Πέτερ Πανπάν» του Gérard Lauzier (1932-2008), ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1979 ξεσηκώνοντας αντιδράσεις και μεταφέρθηκε στην Ελλάδα το 1984 (εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ, μετάφραση: Μανίνα Ζουμπουλάκη).
Ο Γάλλος δημιουργός, βραβευμένος στην Ανγκουλέμ το 1993, οξύτατος σαρκαστής των κοινωνικών συμβάσεων, κυνικός σχολιαστής της αστικής υποκρισίας αλλά και αυστηρός κριτής των ψευδοεπαναστατικών ιδεοληψιών, δεν δίσταζε με την ειρωνεία του να γελοιοποιήσει όλες τις «αντιμαχόμενες πλευρές» του πολιτικού και κοινωνικού φάσματος. Αυτό μπορεί να τον έκανε δυσάρεστο σε όσους δεν έχουν χιούμορ, αλλά οι υπόλοιποι τον απολάμβαναν μέχρι τέλους, ακόμα κι όταν εγκατέλειψε τα κόμικς και έγινε σκηνοθέτης και σεναριογράφος για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση («Διακοπές με τον μπαμπά μου» και «Ο πιο καλός καθηγητής» με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, «Tranches de vie» με τη Λάουρα Αντονέλι, «Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα», «Ο γιος του Γάλλου» με τη Φανί Αρντάν κ.ά.). Οι «Σεξαιρετικές Περιπέτειες», ωστόσο, θα αποτελούν πάντα μια εσκεμμένα γκροτέσκα υπερβολή με προφητικά χαρακτηριστικά που αν διαβαστεί χωρίς προκαταλήψεις, μπορεί να ερμηνεύσει κάποια από τα «σημεία των καιρών» μας.
