Ολα έγιναν με καλό σκοπό…

Ο σημερινός τίτλος είναι παρμένος, αυτολεξεί, από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη στον Αντώνη Σρόιτερ (Alpha) επί του… γνωστού θέματος. Ο,τι και να έγινε δηλαδή, όπως και να έγινε στα Τέμπη…τότε, δεν έγινε με κακή πίστη και κακό σκοπό, αλλά «Ολα έγιναν με καλό σκοπό». Εδώ, δεν ξέρω πώς τα μαστόρεψε ο συνειρμός και ήρθε στον νου μου το, αμφίβολης πατρότητας, πιθανόν θρησκευτικής προέλευσης, γνωμικό: Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και, κάπως σκωπτικά, η γνωστή παροιμιώδης φράση: Ας τα πάρει το ποτάμι· ό,τι έγινε, έγινε…

Ισως πολλοί θα ήθελαν κάτι τέτοιο. Μέσα σ’ αυτούς, ασφαλώς, βάζω και τον πρωθυπουργό. Που όχι μόνο δεν θα έχανε τον ύπνο του, αν όλη αυτή η τραγική ιστορία αντιμετωπιζόταν… θεσμικά, όπως φέρ’ ειπείν αντιμετωπίστηκαν… ειδησεογραφικά από την ΕΡΤ οι εξ αυτής μεγάλες διαδηλώσεις της Κυριακής. Αλλά και εξαρχής, η ανάμιξή του, ως πρωθυπουργού, στην υπόθεση, καν υπαινιγμό «καλού σκοπού» δεν άφηνε. Αλλο αν τώρα, για δικούς του λόγους, που, προσωπικά δεν με αφορούν, δείχνει να μεταμελείται, λέγων: «Προφανώς με αυτά τα οποία γνωρίζω σήμερα, δεν θα έλεγα τότε αυτό το οποίο είπα».

Ομως το θέμα δεν είναι, αν και πώς θα το έλεγε… τότε, αν ήξερε… Είναι η βιασύνη του να το πει… τότε. Η βιασύνη του να… προδικάσει… τότε. Διότι… τότε, έτσι εξαφανίστηκαν [δεν λέω «εξαφάνισε», μην παρεξηγηθούμε!] στοιχεία πολύτιμα και κρίσιμα, διά παντός. Και αυτό, ο κ. Μητσοτάκης, αναιδώς [λυπάμαι, δεν βρήκα λέξη επιεικέστερη] το αποκαλεί «αποφάσεις πεδίου» –άμεσες και επιτόπου, εννοεί, αν δεν κάνω λάθος– και, λόγω τιμής, στην άκρη της πένας μου ήταν αυτό το «πεδίο» να το περάσω με άλφα γιώτα!

Την ευθύνη οι αρχαίοι την έλεγαν και αισχύνη. «Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ των πραγμάτων αισχύνη». [Στους ελεύθερους μέγιστη υποχρέωση η επίγνωση ευθύνης επί των πολιτικών πραγμάτων], Δημοσθένης. Λέμε…