Η κυβέρνηση των ανακυκλωμένων τζιχαντιστών της Συρίας ζητά την άνευ όρων αυτοδιάλυση και αποχώρηση από τη χώρα του συριακού παρακλαδιού του ΡΚΚ, PYD-YPG, το οποίο ελέγχει τη βορειοανατολική Συρία υπό την προστασία μονάδας των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ.
Η σπουδή και αδημονία της Αγκυρας, ένα μήνα πριν από την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο, πιστοποιεί εμμέσως πλην σαφώς ότι ο Ερντογάν δεν επενδύει στην εγκατάλειψη των Κούρδων της Συρίας από τον Τραμπ.
Στην προηγούμενη θητεία του ο Τραμπ είχε δύο φορές ανακοινώσει την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία, το 2018 και το 2019, αλλά εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια υλοποίησής της μετά την εξέγερση των γραφειοκρατών στο Πεντάγωνο και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Σήμερα, το τοπίο του Κουρδικού στη Συρία παραμένει θολό.
Πέραν του κινδύνου θερμού επεισοδίου των σύμμαχων της Αγκυρας με τη στρατιωτική επί τόπου δύναμη των ΗΠΑ, μια ενδεχόμενη εγκατάλειψη των Κούρδων της Συρίας θα εκμηδένιζε ό,τι έχει απομείνει από την ηγεμονική αξιοπιστία της Ουάσινγκτον στη Μέση Ανατολή.
Εδώ να θυμίσουμε ότι από τα μέσα του περασμένου Οκτωβρίου, ο ηγέτης Μπαχτσελί του ακροδεξιού εθνικιστικού τουρκικού ΜΗΡ θέτει σχεδόν καθημερινά την ανάγκη πολιτικής λύσης στο Κουρδικό αν το ΡΚΚ και ο Οτσαλάν δεσμευτούν να κινηθούν στο πλαίσιο της πολιτικής κανονικότητας.
Σε πιο συμπυκνωμένη μορφή το μήνυμα του Μπαχτσελί προς το ΡΚΚ είναι: Σταματήστε την ένοπλη δράση, αλλάξτε όνομα και ελάτε να συζητήσουμε.
Τα παραπάνω είναι ασύμβατα και αλληλοαναιρούμενα, καθώς είναι αυτονόητο ότι μια ενδεχόμενη εκκαθαριστική επιχείρηση του τουρκικού στρατού κατά των Κούρδων στη ΒΑ Συρία θα ακυρώσει την ίδια στιγμή τη δυνατότητα αναζήτησης πολιτικής λύσης εντός συνόρων της Τουρκίας.
Το Κουρδικό αναδείχθηκε τις τελευταίες δύο δεκαετίες ως ταυτόχρονο βραχυκύκλωμα εντός και εκτός συνόρων, με τον χρόνο να μην ωφελεί την Τουρκία.
Στην πενταετία 2010-15, ο νυν υπ. Εξωτερικών Φιντάν και τότε επικεφαλής της ΜΙΤ επισκεπτόταν τουλάχιστον μία φορά τον μήνα τον έγκλειστο στο Ιμραλί, Οτσαλάν, σε αναζήτηση πολιτικού συμβιβασμού.
Το 2015, το κουρδικό κόμμα HDP αύξησε τις δυνάμεις του στις βουλευτικές εκλογές και μπήκε στη Βουλή στερώντας την αυτοδυναμία από το ΑΚΡ του Ερντογάν.
Μέσα σε μια νύχτα, ο Οτσαλάν από συνομιλητής ξανάγινε τρομοκράτης, ενώ αντί του πολιτικού διαλόγου έλαβε χώρα σκληρή μάχη των δύο αντίπαλων πλευρών, όχι μόνον στις ορεινές περιοχές, αλλά και στο κέντρο μεγάλων πόλεων όπως το Ντιγιαρμπακίρ στη νοτιοανατολική Τουρκία.
