Bora ήταν και… έπνιξε

Καλά που δεν ήταν δύο, να λέμε. Δεν ήταν Bora Bora δηλαδή. Διότι τότε, ίσως η χώρα ολόκληρη να ποντιζόταν κάπου ανάμεσα στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Πολυνησίας του Ειρηνικού. Ενώ τώρα, δόξα τω θεώ, πνίγηκαν μόνον η Ρόδος και η Λήμνος (με νεκρούς αυτή). Πλημμύρισε η σήραγγα των (πάλι) Τεμπών και συνέχισαν με λεωφορεία οι (χαρά στο κουράγιο τους!) επιβάτες του τρένου. Σοβαρά προβλήματα, λέει, αντιμετώπισαν (πάλι) Θεσσαλία, Χαλκιδική, Πιερία και Θεσσαλονίκη, όπου η κυβέρνηση, παρόντος του πρωθυπουργού (νομίζω· δεν ξέρω ο ίδιος τι νομίζει!), εγκαινίαζε υπερηφάνως (μετά μικροατυχημάτων!) και… υπερδαπάνως το μετρό με… εύλογη καθυστέρηση.

Εν ολίγοις, μία μόνο Bora, παραλίγο να επαναφέρει στη χώρα… στρατιωτικό νόμο, διά του σιωπηρού αναγκαστικού διατάγματος… 112, που στόμα έχει και μιλιά δεν έχει και διαθέτει βεληνεκές… ντουντούκας σε άδεια διαδήλωση. Μου στέλνανε μηνύματα… απειλητικά το Σαββατόβραδο, Πυρετός το Σαββατόβραδο, που έλεγε και μια παλιά ταινία, μουσικοχορευτική, με τον Τραβόλτα λαμπάδα, το 1977. Τότε που πλημμύρισε, 2 Νοεμβρίου, ο Κηφισός, έγιναν οι δρόμοι ποτάμια, ξεβράζονταν στα Φάληρα σοροί από νεκροταφεία και η κυβέρνηση (της Ν.Δ.)… διαβεβαίωνε ότι πλημμύρες σημειώνονται και στην… Ευρώπη. Τι Λωζάννη, τι Κοζάνη…

Αλλά την Κυριακή του… Σαββατόβραδου με τους πυρετούς… ούτε συνάχι που λέει ο λόγος. Τουλάχιστον στην Αθήνα που κινήθηκα, πρωί μέχρι απόγευμα, από Υμηττό μέχρι Αμπελοκήπους και Ριζούπολη· μια βροχή μόνο, από τις συνηθισμένες, στο Παγκράτι, μετά τις εφτά και προς το βράδυ. Ομως, για να μη λένε σαχλαμάρες οι φιγουρατζήδες και ευθυνόφοβοι του 112, το μεσημέρι του Σαββάτου, με τη βροχή στο κέντρο, κατά τις δύο (ήμουν σε λεωφορείο), με χαλασμένους σηματοδότες, από Ριζάρη μέχρι Σύνταγμα και μποτιλιάρισμα να… προσεύχεσαι στον άγιο Χριστόφορο, δεν υπήρχε τροχονόμος ούτε για δείγμα! Κι άμα τους κοτάει, ας με διαψεύσουν, οι χλέμπουρες που έλεγε κι ο φίλος μου ο Αντώνης!