Δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς μια ήττα σαν τη χθεσινή της Εθνικής από την Αγγλία όταν έχεις καταφέρει ύστερα από χρόνια να συγκεντρώσεις 65.000 κόσμο στο ΟΑΚΑ και αυτή η μαζική παρουσία να καταλήγει σε μια μεγάλη πίκρα.
Προφανώς και ήταν σοκ το γκολ που πέτυχαν οι Αγγλοι στην πρώτη επίθεσή τους. Αυτή η φάση έπαιξε σίγουρα ρόλο στο να μεγαλώσει το άγχος και έφερε ανασφάλεια στις κινήσεις των παικτών του Γιοβάνοβιτς. Μπορεί η Εθνική μας να βρήκε ρυθμό στα μέσα του πρώτου μέρους και να είχε και την πολύ καλή στιγμή με την απόκρουση του Πίκφορντ στο σουτ του Τσιμίκα, αλλά δεν έπεισε ότι μπορούσε να στριμώξει τους Αγγλους.
Το δεύτερο μέρος, που άρχισε με τις σπουδαίες ευκαιρίες του Λιούις και του Μπέλιγχαμ, «επιβεβαίωσε» ότι δεν θα μπορούσε να πάρει κάτι επιθετικά με το αρχικό σχήμα της η Εθνική και με την είσοδο των Γιαννούλη, Πέλκα και Ιωαννίδη, ο Γιοβάνοβιτς προσπάθησε να δώσει ένταση. Η αμέσως επόμενη κίνηση, η είσοδος του Κωνσταντέλια, έδειξε τη διάθεση του Σέρβου τεχνικού η ομάδα του να μετρηθεί στα ίσα με τα «τρία λιοντάρια», που όμως έχοντας φρεσκαριστεί με κινήσεις από τον πάγκο, «σκότωσαν» το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα με το αυτογκόλ του Βλαχοδήμου και το γκολ του Τζόουνς. Εκ των υστέρων, θα μπορούσε κανείς να πει ότι ίσως η «γαλανόλευκη» θα ήταν καλύτερο να επενδύσει στη διατήρηση του 0-1 και όχι να ψάξει γκολ ισοφάρισης, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Η Αγγλία είναι καλύτερη ομάδα, εξ αρχής ήταν το φαβορί και με πολύ σοβαρή προσέγγιση πήραν νίκη που τους δίνει τη δυνατότητα να τερματίσουν πρώτοι στον όμιλο του Nations League. Εμείς, όμως, δεν πρέπει να λειτουργήσουμε συναισθηματικά, αλλά να συνεχίσουμε να «δουλεύουμε» πάνω στην εξέλιξη αυτής της Εθνικής γιατί οι δυνατότητες είναι μεγάλες. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για πισωγύρισμα.
