Δεν υπάρχει προηγούμενο στα μεταπολιτευτικά χρονικά μιας περιόδου όπως αυτή που διανύουμε, στην οποία να καταγράφονται σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα τόσες πολλές διώξεις συνδικαλιστών, διαδηλωτών, καθηγητών, φοιτητών, γενικότερα εργαζομένων. Πολλές δεκάδες άτομα θα συρθούν το επόμενο διάστημα σε δικαστήρια σε διάφορες πόλεις της χώρας στο πλαίσιο μιας οργανωμένης, όπως φαίνεται, επίθεσης στη συνδικαλιστική και πολιτική δράση.
Κινδυνεύουμε να χάσουμε το μέτρημα. Την επόμενη Τετάρτη 18/12 ξεκινά η δίκη για τους 61 συλληφθέντες στην επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2020, οι οποίοι κατηγορούνται για παραβίαση μέτρων συνάθροισης κατά την περίοδο του κορονοϊού. Αντίστοιχες δίκες υπάρχουν τον Ιανουάριο για τις συλλήψεις που έγιναν την ίδια μέρα σε Θεσσαλονίκη και Χανιά. Σήμερα έχει προγραμματιστεί η «τριχοτομημένη» δίκη για τις συλλήψεις που έγιναν στα Σεπόλια στην επέτειο του Πολυτεχνείου του 2020. Εν τω μεταξύ, σήμερα απολογούνται οι συλληφθέντες της φετινής επετείου στην Αθήνα, που σημαδεύτηκε από ένα όργιο προληπτικής καταστολής, βίας, αναίτιων προσαγωγών και συλλήψεων.
Βραδιά ξύλου
Την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου, δικάζονται οι 11 ερευνητές, μέλη του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Ερευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, που συνελήφθησαν στο ΕΜΠ στη βραδιά (ξύλου) του Ερευνητή. Εκαναν το «έγκλημα» να κάνουν παρέμβαση για τις διεκδικήσεις των υποαμειβόμενων και ανασφάλιστων εργαζόμενων ερευνητών και να υπογραμμίσουν την αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό.
Σήμερα δικάζεται για ακόμα μία φορά στη Θεσσαλονίκη ο εκπαιδευτικός και συνδικαλιστής Θανάσης Αγαπητός γιατί είχε το θάρρος να υπερασπιστεί το 2018 έναν νέο άνθρωπο όταν ο τελευταίος τόλμησε να αντιδράσει στα υβριστικά και ρατσιστικά σχόλια των αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ που άδικα, όπως αποδείχθηκε και δικαστικά, τον συνέλαβαν. Την Παρασκευή εκδικάζεται η αγωγή απολυμένου εργαζόμενου στη Νova, επί 20 χρόνια συνδικαλιστή. Δεν είμαστε ούτε στη μέση του καταλόγου.
Στις 14 Ιανουαρίου δικάζεται ο Παντελής Παπαχρόνης, φοιτητής του Φυσικού Αθήνας, που είχε συλληφθεί σε διαδήλωση. Στις 15 Ιανουαρίου υπάρχει η δίκη δύο συλληφθέντων για μοίρασμα ανακοινώσεων (!) στις 25 Νοεμβρίου 2020, τη μέρα για την εξάλειψη της βίας σε βάρος των γυναικών. Στα Ιωάννινα δικάζονται 25 συλληφθέντες φοιτητές για κινητοποιήσεις τον Νοέμβριο του 2020.
Αντίστοιχες δίκες έχουν πάρει αναβολή για τον Απρίλιο του 2025 στην Καλαμάτα. Στον Βόλο και στα Τρίκαλα διώκονται 13 άτομα που συμμετείχαν σε διαδήλωση στις 13 Ιουνίου 2020 για την καύση σκουπιδιών της Lafarge, ενώ στην Καρδίτσα τον Ιανουάριο γίνονται δίκες εις βάρος μελών του κινήματος ενάντια στις ανεμογεννήτριες.
Τα πιο πολλά -μακράν- «χτυπήματα», ωστόσο, έχει δεχθεί το εκπαιδευτικό κίνημα, με πολλές δεκάδες κλήσεις συνδικαλιστών σε πειθαρχικά τους τελευταίους μήνες, που δεν σχετίζονται με την περίοδο της πανδημίας.
Στη συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε χθες στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας με αφορμή αυτό το πογκρόμ διώξεων έγινε εκτενής αναφορά στις παραπάνω υποθέσεις, με έμφαση στην υπόθεση των 61 διαδηλωτών στις 6 Δεκεμβρίου του 2020.
«Οι δίκες αυτές αποτελούν την κατάληξη μιας ευρύτερης κατασταλτικής περιόδου του 2020, όπου με πρόσχημα την πανδημία η κυβέρνηση απαγόρευε τις διαδηλώσεις, περίοδο στην οποία εντείνεται και ο αστυνομικός αυταρχισμός και μέσα σε ένα φόντο ποινικού λαϊκισμού, επικοινωνιακής ηρωοποίησης των αστυνομικών και σκλήρυνσης των ποινικών και δικονομικών διατάξεων, αποστέρησης δικαιωμάτων και ελευθεριών και απειλής φυλάκισης για όλη την κοινωνία», συνόψισε ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, που είχε επίσης συλληφθεί στις 6/12/2020.
«Με την προκλητική, προσχηματική κατηγορία περί διασποράς κορονοϊού, έχουμε μια πολιτική δίωξη που θέλει να ποινικοποιήσει τη διαδήλωση, τη συγκέντρωση, την έκφραση γνώμης, ακόμα και την ανάρτηση πανό, όπως συνέβη στη δική μου περίπτωση και άλλων 11 στην οδό Γαβριάς στα Εξάρχεια, με βάση το άρθρο 285 του Ποινικού Κώδικα. Η δίκη μας έχει αναβληθεί τρεις φορές και ύστερα από μια μεθόδευση παραπέμφθηκε στο Εφετείο. Στόχος τους δεν είναι άλλος από την τρομοκράτηση του λαού και της νεολαίας, αλλά δεν θα τους περάσει», σημείωσε ο διωκόμενος Γιάννης Βάρλας.
Ανελέητη καταστολή
Καίρια ήταν η παρέμβαση της εκπαιδευτικού Βαγγελιώς Δερμιτζάκη, που εκπροσωπεί και την Ανοιχτή Συνέλευση αγώνα ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και τις απολύσεις, η οποία εστίασε στις δράσεις της συνέλευσης και «στις διώξεις και απειλές απόλυσης στον χώρο της εκπαίδευσης, στα Πανεπιστήμια, στο Δημόσιο, σε μια σειρά οργανισμούς, γιατί εργαζόμενοι πρόβαλαν την άποψή τους, είτε διότι δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις».
Οπως υποστήριξε ο Κώστας Παπαδάκης, «η κοινωνία αντιστέκεται και είναι απείθαρχη στις συμπεριφορές της εξουσίας και γι’ αυτό η εξουσία την καταστέλλει. Οι διάφορες απόψεις περί δήθεν εκφασισμού και συντηρητικοποίησης της κοινωνίας βρίσκονται σε αντίθεση με την κατασταλτική πολιτική γιατί καμία εξουσία δεν έχει λόγο να καταστέλλει τόσο ανελέητα μια κοινωνία που είναι συντηρητική».
Ο ίδιος υπογράμμισε πως «η μαζική συμμετοχή σε όλες αυτές τις δίκες αποτελεί ένα καθήκον ισοδύναμο του καθήκοντος συμμετοχής στις διαδηλώσεις. Τέτοια μάχη -και δεν πρέπει να την ξεχνάμε- είναι και η μάχη κατά της Χρυσής Αυγής».
