«Κουτσή» μετάβαση

Οι ΗΠΑ έχουν έναν πρώην και επόμενο πρόεδρο, τον Τραμπ, που διακηρύσσει ότι θα σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία σε ένα 24ωρο, αλλά και έναν απερχόμενο πρόεδρο, o οποίος δύο μήνες πριν εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο ανάβει πράσινο φως στο Κίεβο να αξιοποιήσει πλήρως το βεληνεκές των αμερικανικών πυραύλων για να πλήξει στόχους βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια.

Τι σημαίνουν τα παραπάνω είναι κάτι περισσότερο από φανερό, καθώς η μετάβαση από τον έναν πρόεδρο στον άλλο όχι μόνον δεν γίνεται συναινετικά, αλλά ήδη επισκιάζεται από μια μετωπική σύγκρουση του Τραμπ με τον Μπάιντεν για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ουκρανία.

Να σημειωθεί ότι η απόφαση Μπάιντεν, που έσπευσε να προσυπογράψει ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Στάρμερ, εάν υλοποιηθεί θα βραχυκυκλώσει, αν δεν ακυρώσει, την πολιτική Τραμπ για εδώ και τώρα τερματισμό της σύγκρουσης.

Την πλήρη αξιοποίηση του βεληνεκούς των πυραύλων που παραχώρησαν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στο Κίεβο ζητά εδώ και μερικούς μήνες ο Ζελένσκι, με τον Λευκό Οίκο να προβάλλει μέχρι προχθές Κυριακή ένα αδιαπραγμάτευτο ΟΧΙ, επικαλούμενος τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης και διάχυσης της σύγκρουσης.

Την ίδια στιγμή είναι σαφές ότι η άρση του βέτο από τους Μπάιντεν και Στάρμερ λίγο μετά την πρωτοβουλία Σολτς να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον Πούτιν απαξιώνει τον καγκελάριο ως υπεύθυνο συνομιλητή του Κρεμλίνου.

Ετσι, αντί της συναίνεσης που απαιτείται στην περίοδο μετάβασης ανάμεσα στον επόμενο και τον απερχόμενο Μπάιντεν, οδηγούμαστε σε μια «κουτσή» μετάβαση.

Οπως είναι γνωστό, ο πρόεδρος που δεν ελέγχει το Κογκρέσο αποκαλείται «κουτσή πάπια».

Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο Τραμπ, καθώς ο Μπάιντεν φαίνεται αποφασισμένος να ασκήσει με το απερχόμενο Κογκρέσο την εξουσία πλήρως, και όχι χειριζόμενος τις τρέχουσες υποθέσεις.

Πώς θα αντιδράσει ο Τραμπ και πώς θα κινηθεί ο Ζελένσκι παραμένουν μέχρι στιγμής ζητούμενο.

Τι θα κάνει ο Μπάιντεν; Θα συνεχίσει να στρώνει ναρκοπέδια που θα κάνουν δύσκολη τη ζωή του Τραμπ;

Μπορούν όλα τα παραπάνω να είναι μια προσπάθεια επικοινωνιακής αναβάθμισης της Ουκρανίας εν όψει διαπραγμάτευσης, για να μην αντιμετωπιστεί ως ηττημένη χώρα;

Το πράσινο φως των ΗΠΑ πάντως στο Κίεβο έρχεται σε μια στιγμή που δεν υπάρχει περιθώριο για ελεγχόμενη κρίση.

Ο χρόνος δεν είναι υπέρ του Κιέβου και η εξαγωγή της εσωτερικής πολιτικής κρίσης των ΗΠΑ στην Ουκρανία, με δεδομένη την κατάσταση στο μέτωπο, κινδυνεύει να πολλαπλασιάσει το κόστος ενός αναπόφευκτου, αλλά οδυνηρού συμβιβασμού.