Κραυγή αγωνίας για τη ζοφερή πραγματικότητα που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές εκφράζουν εκατοντάδες κρατούμενοι των φυλακών Μαλανδρίνου, Δομοκού, Πάτρας και Κορυδαλλού, μέσω επιστολής διαμαρτυρίας που αποστέλλουν στα υπουργεία Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη, ζητώντας να αρθούν οι αυστηροί περιορισμοί στην αποφυλάκιση υπό όρους και τη λήψη τακτικών αδειών.
Οι κρατούμενοι, οι οποίοι αναμένεται να πραγματοποιήσουν κινητοποιήσεις που θα επεκταθούν και σε άλλα σωφρονιστικά καταστήματα, καταγγέλλουν ως τιμωρητική την απόρριψη από μεριάς των συμβουλίων των φυλακών των αιτημάτων αδειών βαρυποινιτών ενώ, όπως σημειώνουν, σχεδόν ποτέ δεν κάνουν αποδεκτά αιτήματα αποφυλάκισης. Οπως τονίζουν στην επιστολή τους, «ο νέος Σωφρονιστικός Κώδικας δημιουργεί το παράδοξο να δημιουργείται δικαίωμα λήψης αδείας μόλις λίγο χρόνο πριν από τη θεμελίωση του δικαιώματος της υφ’ όρον απολύσεως. Αυτό συνεπάγεται έντονες δυσχέρειες στην επανένταξη και την επανακοινωνικοποίησή μας, ενώ δημιουργεί τεράστια προβλήματα με κρατούμενους οι οποίοι υπό το προϊσχύσαν καθεστώς ήδη έχουν λάβει άδειες και έχουν αρχίσει ήδη να επανεντάσσονται ομαλά, οπότε με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά απομακρύνονται εκ νέου από την κοινωνία».
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι κρατούμενοι επιχειρούν να εκθέσουν αναλυτικά στις κρατικές αρχές τα ίδια ζητήματα αναφορικά με τις συνθήκες κράτησής τους. Η τελευταία απεργία πείνας που πραγματοποίησαν έγκλειστοι στις φυλακές της χώρας διήρκεσε 35 μέρες: από τις 19 Ιουνίου ώς τις 22 Αυγούστου 2024 οι κρατούμενοι έκαναν αποχή από φαγητό και συσσίτιο ενώ, όπως καταγγέλλουν στην «Εφ.Συν.», κράτησαν στάση αναμονής όταν έλαβαν διαβεβαιώσεις από το υπουργείο Δικαιοσύνης για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους και την αλλαγή της σχετικής νομοθεσίας.
Στην επιστολή τους μάλιστα σημειώνουν αιχμηρά πως «η διαδικασία λήψης αδειών και η υφ’ όρον απόλυση πρέπει να ρυθμίζεται από το νομικό πλαίσιο που ισχύει κατά τον χρόνο διάπραξης του εγκλήματος», συμπληρώνοντας πως κάθε άλλη ερμηνεία και εκ των υστέρων περιστολή των δικαιωμάτων των κρατουμένων «με μεταγενέστερη ευκαιριακή νομοθέτηση προσβάλλει το δικαίωμα εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου δεδομένου ότι αυτό καταλαμβάνει και την έκτιση της ποινής, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και την ίδια τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αξιοπρέπεια των κρατουμένων».
Οι κρατούμενοι προαναγγέλλουν πως θα αποστείλουν την επιστολή και στον Αρειο Πάγο, ζητώντας την παρέμβαση του ανώτατου δικαστηρίου προκειμένου να λυθούν, όπως τονίζουν, «τα προβλήματά μας ειρηνικά και με διάλογο», αφού, παρά τις διαβεβαιώσεις πως τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν, δεν υπήρξε καμία εξέλιξη.
