ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η εκδήλωση ήταν επετειακή, συγχρόνως συμβολική και ουσιαστική. Χώρος, η Βουλή των Ελλήνων. Θέμα: «Ενδυναμώνοντας τη Δημοκρατία». Αφορμή: τα 75 χρόνια από την ίδρυση του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΣτΕ), τα 50 από την ελληνική επικύρωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Για να θυμηθούμε οι παλαιότεροι και για να μαθαίνουν οι νεότεροι, το ΣτΕ, στις 12 Δεκεμβρίου 1969, με εισηγήτριες χώρες του «ελληνικού προβλήματος» στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τις Δανία, Νορβηγία, Ολλανδία και Σουηδία, καταδίκασε την Ελλάδα της χούντας για παραβιάσεις της ΕΣΔΑ, κοινώς βασανιστήρια Ελλήνων πολιτών. Η Ελλάδα της χούντας, διά του παρόντος στη συζήτηση υπουργού Εξωτερικών Παναγιώτη Πιπινέλη, αποχώρησε από το ΣτΕ, στο οποίο η Ελλάδα της δημοκρατίας επανήλθε με τη μεταπολίτευση, οπότε και επικύρωσε την ΕΣΔΑ…

Στο βήμα, τώρα, της επετειακής εκδήλωσης στη Βουλή είναι ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Στην ομιλία του και στην αποστροφή ελπίδας του ότι «…οι θεσμοί του Συμβουλίου της Ευρώπης θα συμβάλουν και στην αποκατάσταση υποθέσεων που αποτελούν τις μεγαλύτερες μαύρες κηλίδες, τις ανοιχτές πληγές του κράτους Δικαίου στην πατρίδα μας…» αναφερόμενος… ολογράφως –παραθέτω επιγραμματικά, χωρίς να σχολιάσω– στις εκκρεμείς υποθέσεις: ναυάγιο Πύλου, υποκλοπές/παρακολουθήσεις ΕΥΠ και εθνικό δυστύχημα Τεμπών, η εκ των παρισταμένων εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γεωργία Αδειλίνη, «αποχώρησε επιδεικτικά» (ρεπορτάζ «Συντακτών Σαββατοκύριακου», 2–3/11).

Ειλικρινά, δεν κατάλαβα! Εάν δηλαδή, ο ομιλητής, δεν επέκρινε τη Δικαιοσύνη, στον τρόπο που διαχειρίζεται τις τρεις συγκεκριμένες υποθέσεις και, αντιθέτως, την εγκωμίαζε, τι θα έκανε τότε η κ. Αδειλίνη; Θα παρέμενε στην αίθουσα; Δεν κατάλαβε, προφανώς, η εισαγγελέας του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, ότι δεν αποχώρησε η κυρα-Γιωργία από τον φούρνο της γειτονιάς επειδή θύμωσε του φούρναρη! Αποχώρησε από την αίθουσα της Βουλής ένας θεσμός, που είχε ιερή υποχρέωση να μείνει και να σταθεί στο ύψος του· ο θεσμός, όχι το πρόσωπο…