Η ελληνική πολιτική κοινωνία δομείται και λειτουργεί ως κοινοβουλευτική δημοκρατία. Πράγμα που σημαίνει ότι δύο είναι οι συγκροτητικές αρχές της: η αντιπροσώπευση και η διαβούλευση. Μέσω της αντιπροσωπευτικής διαδικασίας οι αντιπροσωπευόμενοι (οι πολίτες) εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους (τους βουλευτές). Στο Κοινοβούλιο διεξάγονται τυπικές συζητήσεις και διαβουλεύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας μας και πώς αυτά μπορούν να επιλυθούν.
Τα τελευταία χρόνια στην κοινοβουλευτική ζωή του τόπου μας παρατηρήθηκε ένα φαινόμενο που όλους, πολίτες και πολιτικούς, μας έχει προβληματίσει. Στις συζητήσεις και τις διαβουλεύσεις στο Κοινοβούλιο στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο δεν συμμετείχε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. επειδή δεν ήταν βουλευτής. Και στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο δεν συμμετείχε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για τον ίδιο λόγο. Ορισαν αντικαταστάτες τους.
Το φαινόμενο αυτό μπορεί να ονομαστεί: παραχάραξη της λογικής της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Οπως στην αντιπροσωπευτική διαδικασία ο πολίτης-ψηφοφόρος δεν συμμετέχει μέσω αντιπροσώπου, το ίδιο θα πρέπει να γίνεται και στη θεσμική διαβούλευση. Στο Κοινοβούλιο πρέπει να συμμετέχουν οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων με φυσική παρουσία. Οποιαδήποτε άλλη εκδοχή (είτε ψηφιακή είναι αυτή που τείνει να καθιερωθεί) στρέφεται κατά του κοινοβουλευτισμού.
Τα δύο κόμματα (ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. και ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.) κατά τις επικείμενες εσωκομματικές εκλογές τους έχουν την ευκαιρία να αποφύγουν την παγίδα και να θεσμοθετήσουν ως πολιτικό κανόνα την παραχάραξη της κοινοβουλευτικής λογικής!
*Πολιτικός φιλόσοφος
-320x213.jpg)
