Θέλοντας και μη ξαναγυρίζω μοιραία στη μήτρα μου. Τουτέστιν στη μετεωρολογία. Αφορμή στάθηκε –ακριβέστερα κινήθηκε με ταχύτητες διακοσίων και πλέον μιλίων την ώρα, παρασύροντας τα πάντα στο πέρασμά του– ο Μίλτον που ισοπέδωσε την περασμένη βδομάδα τη Φλόριντα. Ονομάζεται τυφώνας στην αργκό ημών των μετέωρων το σύστημα ισχυρής θύελλας που δημιουργείται πάνω από θερμούς ωκεανούς, στους μακρινούς τροπικούς κατά κανόνα, κυκλοφορεί περιστροφικά γύρω από ήρεμο κέντρο χαμηλής βαρομετρικής πίεσης, το περίφημο μάτι, και παράγει καταστροφικές καταιγίδες και σφοδρότατους ανέμους. Φόβος τρόμος για τους θαλασσοδαρμένους ναυτικούς και τους παρεπιδημούντες σε όμορες παράκτιες περιοχές.
Υπερτερεί παρασάγγας σε ισχύ από τους παρ’ ημίν ανεμοστροβίλους, άλλως πως σίφωνες, καίτοι εκδηλώνεται με παρόμοια ανοδική φορά. Πιθανότατα οι αρχαίοι είχαν βρεθεί αντιμέτωποι με κυκλώνες, κωπηλατώντας εκτός Μεσογείου αιώνες προτού καταγραφούν εναργώς τα περιπετειώδη ταξίδια τους στην Οδύσσεια. Εξ ου και παρίσταναν τον δυνατότερο απ’ τους γιους του Ουρανού και της Γαίας, που δεν ήταν άλλος απ’ τον Τυφώνα, ψηλότερο απ’ όλα τα βουνά. Τα ανοιχτά του φτερά αγκάλιαζαν μαζί ανατολή και δύση.
Εκατό κεφάλια δρακόντων ξεφύτρωναν απ’ τον απόκοσμο σβέρκο του, τα διακόσια μάτια του ξερνούσαν πανταχόθεν φωτιές και τα στόματά του εξέπεμπαν διαπεραστικές κραυγές και τρομακτικούς συριγμούς. Απ’ τη μέση και πάνω το σώμα του έφερνε προς το ανθρώπινο, ενώ τα κάτω άκρα του σχημάτιζαν πλοκάμους κουλουριαμένων φιδιών. Η περιγραφή ελαχίστως διαφέρει απ’ την επί των ημερών μας επιστημονική απεικόνιση των τροπικών κυκλώνων. Ο Δίας, με παρότρυνση της Αθηνάς, τον ζαβλάκωσε εξακοντίζοντας στις γκλάβες του εσμούς κεραυνών και κατόπιν τον καταπλάκωσε με την Αίτνα.
Λυσσαλέα και αμφίρροπη μάχη προηγήθηκε με νικητή, ασφαλώς, τον πατέρα των θεών. Εγκλωβισμένος έκτοτε στα έγκατα του βουνού, ο Τυφώνας δοκιμάζει από καιρού εις καιρόν να απελευθερωθεί. Η μανία του διάνοιξε ευμεγέθη κρατήρα στην κορυφή, από την περιμέτρο του οποίου δεν χωρά να περάσει το τεράστιο στέρνο του. Σιχτιρίζει, λοιπόν, τα τόσα κεφάλια του και περιορίζεται αναγκαστικά σε σποραδικές όσο και ατελέσφορες ηφαιστειακές εκρήξεις. Κατ’ άλλους ο Νεφεληγερέτης τον εκσφενδόνισε στα απύθμενα βάθη της θάλασσας, απ’ όπου αναδύεται ενίοτε με ορμή που σκορπάει τον τρόμο.
Λαίλαπες παρόμοιας κλίμακας δεν κατατρύχουν το Ιόνιο και το Αιγαίο. Εσχάτως μολαταύτα ενέσκηψε στη δημόσια ζωή του τόπου από τη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών απότοκο του ακραίου φαινομένου. Πρόκειται για κακέκτυπο με ουδόλως τερατώδη μορφή, καίτοι προκαλεί ανυπολόγιστες καταστροφές σε μικρής εμβέλειας χώρους. Κορυφαίοι ψυχιάτροι και φροϊδιστές ερίζουν για τους λόγους που οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσαν με λευκή επιταγή στον Στέφανο Κασσελάκη τα ηνία του κόμματος στις κακοτράχαλες ατραπούς της μετά Τσίπρα εποχής.
Αβυσσος η ψυχή των ανθρώπων! Πρόσωπο λαμπερό, πλασμένο ιδανικά για την ωχρόφαιη τρας τιβί της πρωινής και μεσημβρινής ζώνης. Πρεσβεύει μια λάιφ στάιλ θολή εκδοχή μεταφοράς του αμερικανικού ονείρου στα καθ’ ημάς. Αμέρικαν ντριμ πασπαλισμένο με ικανές δόσεις κεκαλυμμένου νεοφιλελευθερισμού, ευδιάκριτη ορθοδοξία και φτηνό πατριωτισμό. Κυρίαρχο στοιχείο της προσωπικότητάς του η προβολή μεγαλείου που παραπέμπει ευθέως στους ως άνω ειδικούς. Ερωτήθη εάν ο σύζυγός του του πρότεινε να εγκαταλείψει την πολιτική. «Αναρωτιέται, αντιθέτως, γιατί αυτή η χώρα αρνείται να βοηθηθεί», αποκρίθηκε σε ρόλο μαθητευόμενου Μεσσία. Η επιθεώρηση κρύβει κι άλλα ξεκαρδιστικότερα νούμερα.
