Εκεί που μας χρωστάνε…

Αυτή την άθλια ιστορία με τις «στρατηγικές αγωγές» εναντίον επώνυμων δημοσιογράφων που ασκούν δημόσια κριτική, η οποία αποτελεί στην ουσία, με πρόφαση κάποια «προσωπικά δεδομένα», φίμωση στην κορυφαία δημοκρατική υποχρέωση/δικαίωμα του δημοσιογράφου να ενημερώνει, και του πολίτη να ενημερώνεται, τη φρενάρισαν το 1989, πέραν του Ατλαντικού, ο καθηγητής Τζορτζ Πρινγκ και η καθηγήτρια Πενέλοπε Κάναν (Canan), όταν παρατήρησαν, σε ΗΠΑ και Καναδά, κάτι σαν… επιδημία ανάλογων αγωγών.

Αυτοί οι δύο έδωσαν τότε και τον ορισμό SLAPP (Strategic Lawsuits Against Public Participation – Στρατηγικές Αγωγές Κατά της Συμμετοχής/Ενημέρωσης), που, όπως υπογράμμισαν, «στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα: ότι υπάρχει “τίμημα” για την ανοιχτή πολιτική έκφραση». Σημείωνα αυτά τα… ενημερωτικά/ιστορικά στο χρονογράφημά μου «Στρατηγικές αγωγές» (20/4/23), στο οποίο επέκρινα απόφαση πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που καταδίκαζε τη δημοσιογράφο Σταυρούλα Πουλημένη, μετά από «στρατηγική αγωγή» εναντίον της ανώτερου στελέχους της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», που όμως προηγούμενο πρωτοβάθμιο είχε καταδικάσει, τον ίδιο και την εταιρεία, για, επισήμως διαπιστωμένη από ελεγκτές, σειρά παραβάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Το «αδίκημα» της δημοσιογράφου ήταν ότι στο σχετικό ρεπορτάζ ανέφερε το όνομα του ήδη καταδικασθέντος στελέχους. Εκεί που μας χρωστάνε δηλαδή (δεν αμφισβητήθηκε η παράβαση…), πάνε, με τις εκβιαστικές αγωγές, να μας πάρουν και το βόδι! Ας πρόσεχαν και το περιβάλλον, μαζί και τα «προσωπικά δεδομένα» τους, ο κ. Ευστάθιος Λιάλιος και η εταιρεία (του).

Οπως ήταν επόμενο, η δημοσιογράφος, εκπροσωπώντας όλο τον χώρο της ενημέρωσης… (η κ. Πουλημένη δεν τσακώθηκε στην πολυκατοικία για τα κοινόχρηστα, υποστήριξε δημόσιο αγαθό!), έκανε έφεση που εκδικάζεται σήμερα στο Εφετείο Αθηνών (Αλεξάνδρας). Το θέμα είναι ότι, μετά το 1989, σε ΗΠΑ και Καναδά, οι αντιδράσεις, που απέφεραν απαγορευτική νομοθεσία, σχεδόν εξαφάνισαν τις «στρατηγικές αγωγές». Στην Ε.Ε., ως συνήθως, αργεί να ξημερώσει· μόλις τώρα συζητιέται σχετική οδηγία/νομοθεσία. Στην Ελλάδα, ειδικά, έχουμε ακόμα μεσάνυχτα! Ελπίζω σήμερα οι εφέτες να με/μας διαψεύσουν…