Ποιο είναι το προσδόκιμο ζωής της κυβέρνησης Μπαρνιέ;
Η απάντηση είναι δεδομένη: όσο εξυπηρετεί τη Λεπέν και τον ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό.
Προχθές Κυριακή, το πρώτο αλλά και κυρίαρχο σχόλιο για τη σύνθεση της κυβέρνησης Μπαρνιέ ήταν ότι για τον νέο, σκληρό και κατασταλτικό υπουργό Εσωτερικών έχει εκφραστεί θετικά η Λεπέν.
Εκτός κυβέρνησης και θεωρητικά στην αντιπολίτευση, η Λεπέν θα δοκιμάσει να παρουσιάσει την όποια μορφή στήριξης στον Μακρόν ως ανοχή για να αποφευχθεί η αποσταθεροποίηση της χώρας.
Στα μέσα Ιουνίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη διάλυση της Βουλής και ο Μακρόν ανακτά το δικαίωμα νέας προσφυγής στις κάλπες.
Λογικά, μέχρι τότε η Λεπέν δεν θα του δημιουργήσει προβλήματα.
Ειρωνεία της Ιστορίας: Ο Μακρόν, που εξελέγη το 2017 για να φράξει τον δρόμο στη Λεπέν, σήμερα της δίνει πιστοποιητικό πολιτικής κανονικότητας.
Ο τακτικός ελιγμός του προέδρου είναι ανεπίσημος, αλλά ουδείς αμφισβητεί ότι υπάρχει παρασκηνιακή συμφωνία για ανοχή της κυβέρνησης Μπαρνιέ από τη Λεπέν.
Η Λεπέν, όπως ακριβώς η Μελόνι, έχει διαμηνύσει ότι δεν θα δημιουργήσει προβλήματα στη σταθερότητα της ευρωζώνης, καθώς και ότι δεν θα επιτρέψει διασάλευση της σταθερότητας από την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Με τον ίδιο τρόπο που η Σοσιαλδημοκρατία, η οποία πριν από τρεις δεκαετίες κυριαρχούσε στην Ευρώπη, όχι μόνο δεν εναντιώθηκε στις περικοπές κεκτημένων και εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά τις στήριξε, έτσι και σήμερα η Ακροδεξιά επικεντρώνει σχεδόν αποκλειστικά στο μεταναστευτικό, καθώς πλέον έχει συρρικνώσει τις παλαιότερες αναφορές της στη μόνιμη δημοσιονομική λιτότητα.
Ο εξευγενισμός της Μελόνι και της Λεπέν άνοιξε στην Ιταλία και δεν θα αργήσει να ανοίξει και στη Γαλλία τον δρόμο της Ακροδεξιάς για την εξουσία.
Στον Μεσοπόλεμο, ο φασισμός και ο εθνικοσοσιαλισμός είχαν βασικό σημείο αναφοράς τον κρατικό παρεμβατισμό για την εξασφάλιση της πλήρους απασχόλησης, αλλά και για την κάλυψη των αναγκών υγείας των πολιτών.
Σήμερα, η Ακροδεξιά σιωπά αμήχανα για όλα τα παραπάνω και δείχνει το Ισλάμ, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ως υπαρξιακή απειλή για τη Γαλλία.
Ο Μακρόν έχει κινηθεί κατ’ επανάληψη ως οπαδός της θεωρίας των δύο άκρων.
Στην πραγματικότητα, στην προσέγγιση του ενοίκου του Μεγάρου των Ηλυσίων υπάρχει μία και μόνο μία υπαρξιακή απειλή για τη χώρα, το πρώτο σε ψήφους Λαϊκό Μέτωπο, με προεξάρχουσα την Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν.
